Συζούμε. Θέλει η κοπέλα μου, θέλω και εγώ, τι κακό κάνουμε;

Από το βιβλίο: «ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΣΤΙΣ ΠΗΓΕΣ” του π. Επιφάνιου», ΕΚΔΟΣΕΙΣ “ΥΠΑΚΟΗ”

Κάποτε ήλθε για εξομολόγηση στους Τρεις Ιεράρχες στόν π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο ένας φοιτητής, μέλος γνωστής χριστιανικής νεολαίας. Εκεί άρχισε μια συζήτηση για διάφορα θέματα , αλλά κυρίως για τα σαρκικά…

– Γιατί πάτερ Επιφάνιε να απαγορεύεται αυτό και κείνο και το άλλο, όταν πραγματοποιούνται από «ειλικρινή αγάπη», ερωτούσε ο νέος για τα διάφορα σαρκικά παραπτώματα ; Γιατί να μην επιτρέπονται οι «δεσμοί» των νέων αγοριών και κοριτσιών;

…Η συζήτησις ήταν μακρά και κοπιώδης, διότι ο νέος δεν εδέχετο να αντιληφθή την πραγματικότητα, ότι δηλ. ο Χριστός αναζητά καθαρότητα βίου εις κάθε τομέα, προ πάντων δε εις τον σαρκικό. Μας ξεκαθαρίζει με σαφήνεια ότι και το παραμικρό βλέμμα με σκοπό την επιθυμία της σαρκός αποτελεί μοιχεία μέσα εις την καρδία.

– Άκουσε παιδί μου, θεωρώ πιο τίμιο να αποδεχθής ότι δεν διαθέτης τη δύναμη να απαλλαγής από αυτό το πάθος και να ζητήσης να σε ελεήση ο Θεός, παρά να ισχυρίζεσαι ότι αυτό δεν είναι αμαρτία.Πρόσεχε, αυτό αποτελεί τραγικό λάθος σου!
Μάλιστα , διαπράττεις κάτι πολύ χειρότερο από την αμαρτία της πορνείας! Μετατρέπεις το πάθος σου σε κάτι καλό και το κάνεις σημαία. Τροποποιείς το μεγάλο ατόπημα και προσπαθείς να το διαδώσεις και εις τους άλλους.
Φρονώ πως δεν αμαρτάνεις πλέον από αδυναμία, αλλά από ιδεολογία. Αυτή η κατάστασις παγιώνει την ασθένειά σου εις αθεράπευτο και θανατηφόρο πνευματικό νόσημα.
Δυστυχώς τα πάθη δημιουργούν τη δική τους παράλογη και αθεράπευτη λογική.
Είναι εις όλους γνωστόν ότι η διαστροφή του Νόμου του Θεού συντελείται με πολλούς τρόπους.

Ένας από αυτούς είναι η αλλαγή του ορισμού της λέξεως «αμαρτία».
α) «Αμαρτία»,ισχυρίζονται με πονηρία, υπάρχει μόνον όταν διαπράττω κακό εις κάποιον.
Εάν ίσχυε ο συγκεκριμένος ορισμός, τότε πλήθος πράξεων που είναι βαρύτατες δεν θα εθεωρούντο αμαρτίες.Παράδειγμα τρανταχτό, τα ναρκωτικά, η ομοφυλοφιλία, το κάπνισμα, τα ποτά, η διαφθορά και όλα γενικώς τα σαρκικά αμαρτήματα, δεν θα ήσαν αμαρτία, καθ’ ότι υποτίθεται ότι δεν προκαλούν κακό εις τρίτα πρόσωπα…

β) Τα ίδια τα διεφθαρμένα άτομα διατυπώνουν μια ακόμα πονηρά άποψι, ώστε να αιτιολογήσουν την απνευμάτιστη ζωή τους:
«Δεν πρέπει να πράττουμε κάτι, εάν δεν το νιώθει η καρδιά μας!».
Με βάσι αυτή τη συλλογιστική, ο άνθρωπος δεν προσεύχεται, δεν εκκλησιάζεται, δεν νηστεύει, δεν διαβιώνει ηθικά, εφ’ όσον δεν το νιώθει ως επιτακτική ανάγκη μέσα του. Μα, άνθρωπέ μου, και εις το σχολείο δεν νιώθει κανείς ότι πρέπει να φοιτήση, αλλά είναι υποχρεωμένος να το πράξη, διότι διαφορετικά θα παραμείνη αγράμματος.
Προφανέστατα, λοιπόν, το επιχείρημα του «τί νιώθει η καρδία», αποτελεί καταστρεπτικό στοιχείο του πεπτωκότος ανθρώπου.

γ) Εάν δεν αντιλαμβάνομαι,δεν καταλαβαίνω την προσευχή,τότε δεν προσεύχομαι.

Απαντούμε με τον εξής τρόπο:
Ο καθηγητής κρατά εις τα χέρια του το γραπτό που εσύ παρέδωσες μαθαίνοντας το μάθημα «παπαγαλία». Και όμως , αυτός σε βαθμολογεί με άριστα, καθότι κατέβαλες κόπο για να το αποστηθίσης. Έτσι ενεργεί και ο Θεός ( ευλογεί τον κόπο και την προσπάθειά σου ) .
Ακόμη και όταν προσευχόμεθα, αλλά δεν καταφέρνουμε να κατανοούμε σωστά το περιεχόμενο. Εκείνος αποδέχεται ευχαρίστως την πρόθεσι, τη διάθεσι, την απόφασι, τον κόπο, την προσφορά του χρόνου και ολόκληρου του εαυτού μας προς Αυτόν. Τα παραλαμβάνει και τα επιμετρά με το πλήθος των οικτιρμών Του. Τα επευλογή κατά το μέγα Έλεός Του και την άπειρο αγάπη Του.

δ) Επί πλέον, διατυπώνουν το κατάπτυστο επιχείρημα:
«Κάμε ό,τι σου επιτάσσει η καρδιά σου. Αυτή να ακούς, και ουδένα έτερο».

Αυτή η συλλογιστική καταλήγει εις μεγάλη ανηθικότητα. Μήπως «υπακούων εις την καρδιά σου», ήτοι εις τα σαρκικά πάθη, ελευθέρως δύνασαι να πορνεύης, να απατάς τη σύζυγό σου, να διαλύης τον γάμο σου κ.τ.λ.;
Μα, άνθρωπέ μου, και η σύζυγός σου ενδεχομένως να νιώθη ότι «η καρδία της συγκινείται από τον γείτονα!». Είναι μήπως ελεύθερη να αμαρτήση; Ασφαλώς όχι.
Αυτά και άλλα πολλά πονηρά επιχειρήματα προβάλλει ο Διάβολος , για να σπρώξη τον άνθρωπο μέσα εις τα φοβερά τα δίκτυα του.
Και δυστυχώς, πολλοί χριστιανοί, συνεργούσης και της σαρκός, συλλαμβάνονται από την πονηρά παγίδα.
Υιοθετούν αυτές τις καταστρεπτικές απόψεις. Αυτές που τις εισήγαγε ο εχθρός διαστρέφοντας τη λογική τους με πολλή τέχνη και μαεστρία. Εις το τέλος, βεβαίως, το αποτέλεσμα επέρχεται τραγικό και καταστρεπτικό για την πορεία και την ευτυχία του ανθρώπου…

Εν κατακλείδι σημειώνουμε τα εξής:
– Ο δρόμος προς την υγεία διέρχεται μέσα από την προσεκτική εφαρμογή των ιατρικών εντολών και την λήψι των κατάλληλων φαρμάκων.
– Ο δρόμος προς την ασφαλή οικοδομή διέρχεται μέσα από την προσεκτική εκτέλεση των σχεδίων του μηχανικού.
– Και φυσικά, ο δρόμος προς την ευτυχία διέρχεται μέσα από την ακριβή και προσεκτική εφαρμογή όλων των εντολών του Θεού. Και φυσικά και όλων εκείνων που αναφέρονται εις την αγνότητα, την εγκράτεια και τον πόλεμο του σαρκικού φρονήματος.

πηγή

6 σημάδια ότι δε θέλει σοβαρή σχέση

Δεν είναι λίγες οι γυναίκες που αναρωτιούνται αν ο σύντροφός τους τις βλέπει ‘σοβαρά’ και αν επιθυμεί να έχουν ένα κοινό μέλλον. Μετά από κάποιους μήνες ή κάποια χρόνια σχέσης θέλουν να αισθανθούν επιβεβαίωση για την επιλογή τους και θέλουν να προγραμματίσουν το μέλλον τους για να κάνουν οικογένεια. Κι επειδή συνήθως ποτέ οι άντρες δεν είναι αυτοί που κάνουν σχέδια για γάμο, δεν είναι παράλογο να αναρωτηθούμε «δεν θέλει να κάνει μελλοντικά σχέδια μαζί μου» ή μήπως απλά φοβάται τη δέσμευση; 6 ενδείξεις θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε εάν ο σύντροφός σας φοβάται τη δέσμευση:

1. Επικοινωνία: Οι άνθρωποι που φοβούνται τη δέσμευση συνήθως δεν εκφράζουν τα συναισθήματά τους με ευκολία. Το ‘σ’αγαπώ’ είναι για αυτούς μια ένδειξη ότι είναι έτοιμοι να δεσμευτούν για αυτό το αποφεύγουν.

2. Δεν κάνουν σχέδια για το μέλλον ή όταν κάνουν δεν σας συμπεριλαμβάνουν. Εάν δεν σκέφτεται τον εαυτό του μαζί σας για τα επόμενα πέντε χρόνια και κάθε φορά που ονειροπολεί μιλάει μόνο για τη δουλειά του ή για τους φίλους του, τότε ο γάμος σίγουρα είναι κάτι που δεν θέλει καν να φέρει στο μυαλό του.

3.Είναι μπερδεμένος με την καριέρα του: Μετά το σχολείο, μετά το πανεπιστήμιο ή στην πρώτη του δουλειά είναι λογικό να μην ξέρει τι ακριβώς θέλει να κάνει στα επαγγελματικά του. Όταν έχει τις ίδιες αμφιβολίες στα 30 ή στα 40 τότε ίσως δείχνει μια βαθύτερη άρνηση να δεσμευτεί γενικότερα.

4. Δεν περνάει ποιοτικά τον ελεύθερο χρόνο του: Σύμφωνα με τους ειδικούς οι άνθρωποι που δεν περνούν ποιοτικά τον ελεύθερο χρόνο τους, δεν έχουν χόμπι και ενδιαφέροντα δείχνουν μια τάση να μην αφοσιώνονται σε κάτι ουσιαστικά.

5.Έχει εκφράσει τον φόβο του για δέσμευση: Εάν στην αρχή της σχέσης σας είχε εκφράσει ότι φοβάται τη δέσμευση ή ότι δεν σκοπεύει να παντρευτεί το πιο πιθανό είναι να μην έχει αλλάξει γνώμη.

6. Έχει εξαρτήσεις:  Οι ειδικοί δηλώνουν ότι οι άνθρωποι που έχουν πρόβλημα με τη δέσμευση δεν έχουν όρια και είναι επιρρεπείς στις εξαρτήσεις. Οι εξαρτήσεις μονοπωλούν τον χρόνο τους κι έτσι δεν χρειάζεται να περάσουν χρόνο με τη σύντροφό τους και να δεθούν περισσότερο.

 kathimerini.gr

Άμα θέλετε να έχετε σχέση διάρκειας, πρώτα κοιτάξτε τα ελαττώματα

Ν. Λυγερός

Όταν θέλετε μια διαχρονική σχέση ή θέλετε μια βραχύχρονη σχέση υπάρχει μια διαφορετική προσέγγιση. Όταν βλέπετε μια σχέση που κρατάει πολύ λίγο, συμφέρει να δείτε τα πλεονεκτήματα του άλλου ή της άλλης, γιατί θα έχετε τη μικρή απόλαυση, ούτως ή άλλως, άρα κοιτάξτε τα πλεονεκτήματα.

Άμα θέλετε να έχετε μια σχέση διάρκειας, συμφέρει στρατηγικά, να κοιτάξετε τα ελαττώματα. Θα πείτε, γιατί; Γιατί θα πρέπει να δείτε, αν θα τα αντέχετε. Τώρα, αν αντέχετε τα ελαττώματα, τότε τα άλλα θα σας φανούν πλεονεκτήματα. Αν δεν τα αντέχετε, όσα πλεονεκτήματα και να υπάρχουν, μόλις υπάρχει ένα που δεν αντέχετε, ξαφνικά καταρρέει το σύστημα.

Όταν έχουμε μία σχέση με έναν άνθρωπο κι έχει πεθάνει ο άλλος, το πρώτο πράγμα που μας λείπει είναι τα ελαττώματά του. Δεν θυμόμαστε αυτά που έκανε σωστά, θυμόμαστε αυτά που έκανε στραβά και τον χαρακτήριζαν.

Αυτό μπορείτε να το νιώσετε με τους γονείς σας, με τους παππούδες. Ξέρετε ότι είχαν μερικά ελαττώματα, που σας εκνεύριζαν και τώρα δεν υπάρχει πια κανένας να κάνει αυτό το ελάττωμα. Αυτό σας λείπει.

Φτιαχνόμαστε από τις σχέσεις μας με τους άλλους και είμαστε μια πολλαπλότητα. Για να πετύχουμε την ολότητα, είναι το πρόσωπο με τις σχέσεις. Άμα είναι μόνο οι σχέσεις, είναι πολλαπλότητα.

Μετά εμείς στα μαθηματικά, χρησιμοποιούμε τους άτλαντες, δηλαδή, πως από μια πολλαπλότητα και μια περιοχή μπορούμε να περάσουμε στην άλλη. 

πηγή

Μήπως ο σύντροφός σου μοιάζει στον μπαμπά σου;

Μέχρι στιγμής ξέραμε πως οι άντρες έψαχναν να παντρευτούν «μία σαν την μητέρα τους», μήπως τελικά και οι γυναίκες ψάχνουν στο σύντροφό τους τον πατέρα τους;
Σύμφωνα με τον Τάμας Μπερετζκέι από το πανεπιστήμιο του Πεκς στην Ουγγαρία, «οι ετεροφυλόφιλοι ελκύονται από πρόσωπα που θυμίζουν τα χαρακτηριστικά του γονέα με το αντίθετο φύλο, κάτι που σχετίζεται άμεσα με την εξελικτική διαδικασία του ανθρώπου».
Σε δείγμα 312 ενηλίκων από 52 διαφορετικές οικογένειες  (όπου κάθε οικογένεια αποτελούνταν από ένα ζευγάρι, μαζί με τους γονείς τους), οι ερευνητές βρήκαν σημαντικές εξωτερικές ομοιότητες μεταξύ της συντρόφου με τη μάνα του άντρα και αντίστοιχα του συντρόφου με τον πατέρα της γυναίκας.
Το πιο περίεργο ήταν ότι οι άντρες και οι γυναίκες που συμμετείχαν στην έρευνα φαίνεται να εστίασαν σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του προσώπου όταν συνάντησαν τον έρωτα της ζωής τους:
Οι άντρες  επικεντρώνονται στην κάτω γνάθο του προσώπου, καθώς  προτιμούν τις γυναίκες που έχουν παρόμοιο πάχος χειλιών, πλάτος στόματος και διάπλαση σαγονιών με τις μητέρες τους.
Για τις  γυναίκες από την άλλη, σημαντικό κριτήριο είναι η απόσταση μεταξύ του στόματος και των φρυδιών.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Το γεγονός ότι οι άντρες ψάχνουν γυναίκες με τα χαρακτηριστικά της μητέρας τους και οι γυναίκες με αυτά του πατέρα τους δεν στηρίζεται σε κάποιο ψυχολογικό, κοινωνικό λόγο. Πολύ απλά, οι επιλογές αυτές σχετίζονται άμεσα με την εξελικτική και αναπαραγωγική διαδικασία του ανθρώπου. 

πηγή

Είναι σωστό να ψάχνω το κινητό του άντρα μου;

Είναι σωστό να ψάχνω το κινητό του;

Γράφει η συμβουλευτική ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια,  με ειδίκευση στις ανθρώπινες σχέσεις, Μαριέττα Πεπελάση. 

Ξεκινάμε από το βασικά συστατικά μιας σχέσης. Για να υπάρξει μία καλή συντροφική σχέση χρειάζονται 2 πράγματα. Το ένα είναι η αυτονομία, το να έχω μια καλή σχέση και το άλλο είναι η συντροφικότητα. Χρειάζεται και κάποιος ιδιωτικός χώρος στον κάθε άνθρωπο μέσα στη σχέση για να μπορεί να έχει και αυτός τα δικά του μικρά πραγματάκια (είτε μιλάμε για κινητά είτε για κομπιούτερ) τα οποία του δίνουν την αίσθηση το ότι είναι μία αυτόνομη προσωπικότητα και σαν αυτόνομη προσωπικότητα να συνεχίσει τη ζωή  μαζί με τον άνθρωπο του.
Όμως πολλές φορές ενώ το ξέρουμε αυτό το πράγμα και το έχουμε μέσα στην ψυχή μας και στην λογική μας, έχουμε σημάδια από τον σύντροφο πώς δεν είναι μέσα στη σχέση, δεν ανήκει πραγματικά ο ένας στον άλλον και δεν υπάρχει καθαρή ειλικρίνεια  στη σχέση. Και μιλάμε φυσικά για τις φυσιολογικές καταστάσεις και όχι φυσικά για νευρώσεις οι οποίες εκδηλώνονται μέσα από περιέργεια και μέσα από αρρώστιες στη σχέση μας. Είναι ένα άλλο θέμα το οποίο φυσικά και θα αναλύσουμε την επόμενη ευκαιρία που θα μας δοθεί.
Δεν έχουμε λοιπόν, μια καθαρή εικόνα και ανησυχούμε. Ποια είναι τα σημάδια αυτά που συνήθως μας κινητοποιούν;  Το να μην έχουμε καλή σεξουαλική επαφή, να μην υπάρχει τρυφερότητα και ανοιχτή επικοινωνία το να μην υπάρχει συνέπεια σε αυτά τα οποία λέμε, ως προς τις ώρες, που είμαστε τι ώρα θα επιστρέψουμε ως προς το χρόνο που διαθέτουμε στη σύντροφο. Πράγματα απλά που χαρακτηρίζουν την καθημερινότητα του ζευγαριού.
Τότε αρχίζει κανείς να σκέφτεται μήπως πρέπει για προστασία όχι του εαυτού αλλά και της σχέσης να παραβιάσει τον προσωπικό χώρο και αρχίσει να ψάχνει για κάτι το οποίο κρατιέται σαν μυστικό.
Πιθανόν να είναι κάτι τελείως επιπόλαιο και φευγαλέο πιθανόν αυτό που κρύβει ο σύντροφός σας και για το οποίο δε σας μιλά να μην είναι μια υπόθεση ερωτική αλλά ένα οικονομικό ζήτημα, μια ασθένεια κάποιου αγαπημένου προσώπου, μια υπόθεση της οικογένειάς του που δεν θέλει να μαθευτεί, χιλιάδες θέματα που μπορεί να μην θέλει κανείς να τα συζητήσει με κάποιον άλλο και για πολλούς λόγους. Επιστρέφω όμως στην ουσία του θέματος. Αν είναι ερωτική υπόθεση, πώς θα χρησιμοποιήσεις το εύρημά σου;
Να ψάξει, ναι αλλά το ερώτημα που τίθεται είναι τι θα το κάνει αυτό που θα βρει;

Πώς θα το χρησιμοποιήσει μια γυναίκα;  Για το καλό του εαυτού της και για το καλό της σχέσης; Θα το χρησιμοποιήσει σωστά ή θα το χρησιμοποιήσει για αν εκδικηθεί το σύντροφό της και τη σχέση της; Θα αποφασίσει να τα καταστρέψει όλα και να πληγώσει τον άνθρωπο που αγαπάει για κάτι ο οποίο δεν είναι σημαντικό.
Αυτό που θα βρούμε θα το πάρουμε και θα το πετάξουμε σα βέλος προς τον ανθρωπό μας; Η θα το χρησιμοποιήσουμε σωστά, με σωστό τρόπο για να δούμε τι συμβαίνει μέσα στη προσωπική μας ζωή τι έγινε και ο άνθρωπός μας έχει απομακρυνθεί και έχει κάνει κάτι  που εμείς δεν το γνωρίζουμε. Γιατί δεν του φτάνει αυτό που έχει με εμάς και θέλει κάτι άλλο;
Να έχετε υπόψην σας  σε αυτό  το ψάξιμο, πως  ό,τι και αν σηκώσεις, κάτι θα βρεις από κάτω. Και καμιά φορά ίσως είναι να αφήνουμε τα πράγματα όπως έχουν. Γιατί τα πράγματα περνούν, χάνονται, μεταλλάσονται τα πάντα.

Θα σας πω μια ιστορία, για μια περίπτωση που έχω συναντήσει.
Μια νέα γυναίκα, πριν από πολλά χρόνια, στα 40 της, ήθελε και αυτή να ζήσει αυτό που δεν είχε ζήσει στα 18 της. Ήταν παντρεμένη και ο σύζυγος γνώριζε το τι έκανε η γυναίκα του. Διότι βλέπετε, η απιστία δεν αφορά μονάχα τη γυναίκα… Ο σύζυγος ήταν αρκετά μεγαλύτερος, πιο ώριμος, δεν άνοιξε το στόμα του να πει κουβέντα. Η δύσκολη αυτή φάση πέρασε. Τι κέρδισε από όλο αυτό ο σύζυγος με τη σιωπή του;  Αυτή τη στιγμή είναι δύο ευτυχισμένοι άνθρωποι και με τα παιδιά τους και με τα εγγόνια τους.
Ερχόμαστε δηλαδή και πάλι στο βασικό ερώτημα που τίθεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Τι θα το κάνεις αυτό που θα ανακαλύψεις στο κινητό του συντρόφου. Εάν είναι να το χρησιμοποιήσεις για καλό, εντάξει. Και μπορεί το καλό να είναι το να φύγεις από τη σχέση. Αυτά τα ξέρει μόνο το κάθε ζευγάρι. Είναι θέματα για έρευνα και θέματα που πρέπει να προχωρήσει ο καθένας μόνος του. Ζητώντας και βοήθεια από μια φίλη έμπειρη. Ή καλύτερα από έναν άνθρωπο ειδικό που θα μπορεί να χειριστεί καλύτερα την υπόθεση. Οι γυναίκες τρέχουν σε ειδικούς για τα μαλλιά τους, για το δέρμα τους.  Δε θα έπρεπε να τρέχουν και για την ψυχή τους; 

πηγή

Γιατί οι άνδρες δεν καταλαβαίνουν τις γυναίκες…

Γυναίκες, προσοχή: την επόμενη φορά που θα θελήσετε να παραπονεθείτε στον σύντροφό σας ότι δεν σας καταλαβαίνει πάρτε μια βαθιά ανάσα και σκεφτείτε το ξανά: ίσως του ζητάτε κάτι παραπάνω από τις δυνάμεις του. Αυτό υποστηρίζει μια νέα μελέτη η οποία διαπίστωσε ότι οι άνδρες δεν είναι «προγραμματισμένοι» ώστε να «διαβάζουν» τα συναισθήματα των γυναικών – τουλάχιστον στα μάτια τους.
Αντιθέτως ο εγκέφαλός τους φαίνεται να είναι δικτυωμένος με τρόπο ώστε να αποκρυπτογραφούν ευκολότερα τα συναισθήματα των άλλων ανδρών. Αν και δεν ξέρουμε ακόμη αν δικαιώνει το άλλο παράπονο-κλισέ περί της «αλληλοσυνεννόησης των κολλητών», το χαρακτηριστικό αυτό θεωρείται ότι είχε σημαντική εξελικτική χρησιμότητα αφού θα πρέπει να αποτελούσε «κλειδί» για την επιβίωση στους άγριους καιρούς της επικράτησης του ισχυρότερου αρσενικού.
Παρά το γεγονός ότι ανατομικά δεν παρουσιάζουν κάποια εμφανή διαφορά, αρκετές μελέτες έχουν εντοπίσει τα τελευταία χρόνια διαφοροποιήσεις στη μορφολογία και στη λειτουργία των εγκεφάλων των ανδρών σε σχέση με των γυναικών. Πρόσφατα μάλιστα ειδικοί του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου είχαν δει σε πειράματα ότι οι άνδρες δεν είναι σε θέση να εεμηνεύσουν τα συναισθήματα των άλλων από την έκφραση του προσώπου τους.
Στη νέα μελέτη ερευνητές από πανεπιστήμια της Γερμανίας συγκεκριμενοποιούν περισσότερο αυτή την «ανικανότητα» εξετάζοντάς περαιτέρω μια τάση που έχει αναφανεί σε άλλες έρευνες – το ότι οι άνδρες δυσκολεύονται περισσότερο να κατανοήσουν την έκφραση των γυναικών από ό,τι των εκπροσώπων του φύλου τους.
Προκειμένου να διαπιστώσουν κατά πόσον οι άνδρες είαι ικανοί να αποκρυπτογραφήσουν τα συναισθήματα των δυο φύλων από ένα κατ’ εξοχήν εκφραστικό «μέσο», τα μάτια τους, ο Μπόρις Σίφερ, ψυχίατρος του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου LWL στο Μπόχουμ της Γερμανίας, και οι συνεργάτες του έβαλαν στον λειτουργικό μαγνητικό τομογράφο 22 άνδρες ηλικίας 21 ως 52 ετών (η μέση ηλικία των εθελοντών ήταν τα 36 έτη).
Οι ειδικοί έδειξαν στους εθελοντές εικόνες που απεικόνιζαν 36 ζευγάρια μάτια και τους ζήτησαν να περιγράψουν τα συναισθήματα των «κατόχων» τους. Στις μισές φωτογραφίες απεικονίζονταν μάτια γυναικών και στις άλλες μισές μάτια ανδρών, με θετικά, αρνητικά και ουδέτερα συναισθήματα και οι συμμετέχοντες στο πείραμα έπρεπε να αξιολογήσουν το κάθε βλέμμα περιγράφοντάς το ως «δύσπιστο» ή «τρομοκρατημένο».
Οι εθελοντές χρειάστηκαν πιο πολλή ώρα και δυσκολεύτηκαν περισσότερο να ερμηνεύσουν τα συναισθήματα των ματιών που ανήκαν σε γυναίκες – συγκεκριμένα οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο βαθμός δυσκολίας στο «διάβασμα» των γυναικείων ματιών ήταν διπλάσιος σε σχέση με των ανδρικών ματιών. Επί πλέον η εγκεφαλική δραστηριότητα που απεικονίστηκε στις εγκεφαλικές τομογραφίες ήταν διαφορετική στις δυο περιπτώσεις.
Οταν έπρεπε να αποκρυπτογραφήσουν την έκφραση ματιών που ανήκαν σε άνδρες η δραστηριότητα ήταν πιο έντονη στην αμυγδαλή (περιοχή που συνδέεται με τα συναισθήματα, την ενσυναίσθηση και τον φόβο) καθώς και σε σημεία του εγκεφάλου που σχετίζονται με παλαιότερες εμπειρίες και συναισθήματα. Τα μοτίβα της δραστηριότητας φάνηκαν να υποδηλώνουν ότι όταν έπρεπε να αξιολογήσουν τα «ανδρικά» συναισθήματα οι εθελοντές ανέτρεχαν σε δικές τους παρόμοιες εμπειρίες και στα συναισθήματα που τους είχαν προξενήσει ενώ όταν η αξιολόγηση αφορούσε γυναίκες προσπαθούσαν να θυμηθούν πότε είχαν ξαναδεί παρόμοιες γυναικείες εκφράσεις και τι σήμαιναν αυτές.
Αυτή η λιγότερο προσωπική προσέγγιση των γυναικείων εκφράσεων σημαίνει, σύμφωνα με τους επιστήμονες, όχι μόνο ότι οι άνδρες δυσκολεύονται περισσότερο να τις ερμηνεύσουν αλλά και ότι η ενσυναίσθηση των ανδρών είναι μικρότερη απέναντι στις γυναίκες από ό,τι απέναντι σε εκπροσώπους του φύλου τους.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ο συγκεκριμένος «προγραμματισμός» του εγκεφάλου έχει μια καθ’ όλα λογική ερμηνεία, αφού θα πρέπει να υπήρξε πολύ χρήσιμος στο παρελθόν, όταν η γρήγορη αξιολόγηση των αντιπάλων αποτελούσε σημαντικό «όπλο» για την επικράτηση – αν όχι και για την επιβίωση – των αρσενικών.
«Καθώς οι άνδρες ασχολούνταν περισσότερο με το κυνήγι και εμπλέκονταν σε καβγάδες για την εδαφική επικράτηση θα πρέπει να ήταν σημαντικό για αυτούς να μπορούν να διαβλέπουν και να προβλέπουν τις προθέσεις και τις ενέργειες των αρσενικών ανταγωνιστών τους» τονίζεται στη σχετική μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «PLoS One».

πηγή

ΤΟ ΚΑΛΛΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΩΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ 

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται δυστυχώς από αχαλίνωτο ηδονισμό. Η λατρεία της σάρκας έχει αναχθεί σε πρωτεύον ζήτημα για τον σύγχρονο άνθρωπο. Τα μέσα μαζικής ενημερώσεως βομβαρδίζουν κυριολεκτικά τους πολίτες με θέματα, θεάματα και ακροάματα τα οποία έχουν να κάνουν με το σεξ. Απίθανοι τύποι οι οποίοι αυτοκαθορίζονται ως «ειδικοί σεξολόγοι» συμβουλεύουν τους παθητικούς αποδέκτες τους «πώς να ξεπεράσουν τα σεξουαλικά τους προβλήματα και να απολαύσουν τη χαρά του έρωτα» χωρίς ηθικούς περιορισμούς!

Αντικείμενο του άκρατου αυτού ερωτισμού είναι δυστυχώς η γυναίκα, η οποία έχει καταντήσει στις μέρες μας κυριολεκτικά ως το πιο ευτελές σκεύος ηδονής. Προκειμένου να υπηρετεί με τον καλλίτερο τρόπο τον «ερωτικό της ρόλο» πρέπει να έχει και την ανάλογη αισθητική εμφάνιση. Έτσι έχει επιστρατευθεί η σύγχρονη «βιομηχανία της αισθητικής» για να την «κάνει ελκυστικότερη». Κολοσσιαία ποσά δαπανώνται ετησίως για το σκοπό αυτό. Υπολογίζεται πως οι δαπάνες αυτές θα αρκούσαν για να εξαλειφτεί η πείνα από τις τρίτες χώρες!

Η Εκκλησία μας έχει μια εντελώς διαφορετική αντίληψη τόσο για την ερωτική ζωή, η οποία νοείται μέσα στον ευλογημένο γάμο, όσο και για την αισθητική του σώματος. Είναι χαρακτηριστικά τα ακόλουθα αποσπάσματα από ομιλία του ιερού Χρυσοστόμου σε ακροατήριο πλουσίων κυριών της Κωνσταντινουπόλεως. Μεταξύ των άλλων τόνισε: «Την γυναίκα την κάνει αξιαγάπητη όχι η ωραιότητα και ο καλλωπισμός σώματος, αλλά η αρετή της ψυχής. Όχι οι πούδρες και τα κραγιόνια, ούτε τα χρυσά κοσμήματα και τα πολυτελή φορέματα, αλλά η αγνότητα, η πραότητα και ο φόβος που στηρίζεται στο Θεό. Το νοητό κάλλος δεν υπάρχει σε άλλος μέρος και να επιτυγχάνεται με τόση επιτυχία, παρά μόνο στον θαυμαστό και θείο χώρο της Εκκλησίας, όπου οι απόστολοι και οι προφήτες σκουπίζουν και με επιμέλεια ξύνουν την γερασμένη επιδερμίδα της αμαρτίας, δίνουν την ακμή της νεότητας και αφαιρούν κάθε κηλίδα, κάθε ρυτίδα, κάθε σπίλο από την ψυχή μας. Αυτό το κάλλος ας φροντίσουμε να το στερεώσουμε επάνω μας άνδρες και γυναίκες. Διότι το μεν κάλλος του σώματος και οι αρρώστιες μαραίνουν και ο πολύς χρόνος καταστρέφει, τα γηρατειά σβήνουν και ο θάνατος, ο οποίος έρχεται αναπόφευκτα το εξαφανίζει ολοκληρωτικά».

Και συνεχίζει ο ιερός πατέρας: «Το κάλλος της ψυχής ούτε χρόνος, ούτε νόσος, ούτε γήρας, ούτε θάνατος, ούτε τίποτε άλλο από αυτά δεν μπορεί να καταστρέψει, αλλά μένει συνεχώς ανθισμένο. Και κάτι άλλο, το μεν κάλλος του σώματος προκαλεί συχνά σε αυτούς που το βλέπουν επιθυμία ακολασίας, το δε κάλλος της ψυχής κάνει αυτόν τον ίδιο το Θεό να το ερωτευθεί!». Και προτρέπει ο άγιος Ιωάννης: «Λοιπόν αγαπητοί για να γίνουμε και εμείς αγαπημένοι του Θεού αυτό το κάλλος πρέπει να περιποιούμαστε κάθε μέρα, σκουπίζοντας κάθε κηλίδα με την ανάγνωση των Γραφών, με τις προσευχές, με ελεημοσύνες, με την ομόνοια προς τους συνανθρώπους μας, για να ερωτευθεί ο Βασιλιάς Χριστός το κάλλος της ψυχής μας και να μας αξιώσει να μπούμε στην Βασιλεία των Ουρανών».(Ι. Χρυσοστόμου, Περί Ομοουσίου, Λόγος ΙΒ΄, Βιβλιοθήκη των Ελλήνων, τομ.2, σελ 106-107).

Έχουμε λοιπόν υποχρέωση ως συνειδητοί Χριστιανοί να έχουμε εκκλησιαστική αντίληψη και για το κάλλος του ανθρωπίνου σώματος, καθώς και για τον έρωτα και να βάζουμε στο περιθώριο την κοσμική, δηλαδή την πτωτική και στρεβλωμένη αντίληψη. Η φθορά που επέφερε στη φύση μας η αμαρτία μας δίνει στρεβλωμένες εικόνες για το πραγματικό κάλλος και την ερωτική μας συμπεριφορά. Δίνουμε σημασία και συχνά «αποθεώνουμε» το σωματικό κάλλος, αδιαφορώντας για το κάλλος και την ωραιότητα της ψυχής μας. Θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας πως η σωματική λαγνεία είναι σεξιστική συμπεριφορά, η οποία κακοποιεί τον έρωτα. Ο ενστικτώδης σεξισμός είναι παρόρμηση, η οποία έχει ως στόχο να ικανοποιήσει ατομική ανάγκη. Αντίθετα ο έρωτας είναι συνάντηση προσώπων, στη βάση της ελευθερίας, απαλλαγμένη από  οποιανδήποτε εξαναγκασμό, σκοπιμότητα και ατομική ανάγκη. Υπ’ αυτή την έννοια το σωματικό κάλλος παύει να υπηρετεί την οποιαδήποτε ατομική μας αναγκαιότητα και λειτουργεί ως δοξολογία προς το Θεό. Αυτή είναι και η θέση της Εκκλησίας μας για το κάλλος του σώματος και την ωραιότητα της ψυχής. 

Οκτώ πράγματα που δεν πρέπει να κάνεις αν δεν θες να χωρίσεις Μην απειλείτε, μιλήστε, ακούστε και συνεχίστε να φλερτάρετε τον σύντροφό σας

Υπεύθυνοι ιστότοπου υποστηρίζουν ότι βρήκαν το κόλπο για να σταματήσουν τους χωρισμούς

Είναι εύκολο να αναγνωρίσει κανείς τα σημάδια που οδηγούν μια σχέση προς την … λήξη - αν τουλάχιστον πιστέψουμε τα συμπεράσματα του ιστότοπου World of Psychology, οι υπεύθυνοι του οποίου μελετούν διάφορα ζητήματα κοινωνικής ψυχολογίας. Πολλοί έχουν βαδίσει τον πικρό δρόμο του χωρισμού , αλλά οι περισσότεροι ειδικοί της ανθρώπινης συμπεριφοράς συμφωνούν ότι υπάρχουν οκτώ βασικά ζητήματα που οφείλουν να αποφεύγουν τα ζευγάρια, προκειμένου να μην βρεθούν σύντομα στο «κλαμπ των χωρισμένων». Συμφωνούν, επίσης, ότι η λύση στο πρόβλημα δεν είναι οι «συνεδρίες» με φίλες και φίλους ή με ακριβοπληρωμένου ψυχολόγους, αλλά η προσπάθεια να βελτιώσετε τον εαυτό σας, ώστε να μην οδηγηθείτε στον χωρισμό.

1. Μην θεωρείτε τον σύντροφό σας δεδομένο.

Η αρχή του κακού γίνεται όταν το ζευγάρι ξεχάσει τον πρώτο ενθουσιασμό του και επαναπαυτεί στην «κατάκτησή» του. Όλοι μας θυμόμαστε την αρχή της σχέσης με στιγμές διεκδίκησης του πολυπόθητου συντρόφου μας. Επειδή όμως ο άνθρωπος ξεχνάει εύκολα ότι το ταίρι μπορεί να πάρει πολύ εύκολα «το καπελάκι του και να φύγει», καλό είναι να ευχαριστούμε πάντα τον σύντροφο μας για κάτι που μας πρόσφερε ή να του ζητάμε πολύ ευγενικά, λες και είναι φιλοξενούμενος στο σπίτι, να μας κάνει μια χάρη. Με τον τρόπο αυτό οι διαμάχες αποφεύγονται και ο σύντροφος νιώθει και πάλι χρήσιμος και απαραίτητος, όπως πρώτα.

2. Συζητείστε ότι σας απασχολεί.

Όσοι βρίσκεστε σε μακρόχρονη σχέση νομίζετε ότι συζητάτε με τον σύντροφο σας. Οι ειδικοί δεν αναφέρονται όμως στα νέα της ξαδέρφης ή στην λίστα με τα ψώνια, αλλά σε ουσιαστικές συζητήσεις και αναλύσεις. Οι προβληματισμοί του ζευγαριού, όπως τους μοιραζόταν στην αρχή της σχέσης, πρέπει να έχουν πάντα εξέχουσα θέση στην καθημερινότητα, ώστε να «εξορκίζεται» το αίσθημα της μοναξιάς.

3. Εκφράστε τα συναισθήματα σας άφοβα.

Θυμηθείτε πως είναι το αίσθημα να ακούς τον αγαπημένο/-η να σου λέει «Σ' αγαπώ». Θυμηθείτε πόση δύναμη νιώθει ο δέκτης αυτής της εξαίσιας φράσης, όταν νιώθει ότι δεν είναι μόνος του πια σε αυτόν τον κόσμο. Δεν χρειάζεται κάτι άλλο, για να συνειδητοποιήσουμε ότι έχει και ο σύντροφός μας εξίσου μεγάλη ανάγκη να ακούει τι νιώθουμε. Είναι αυτό το ανέξοδο «θέλω να τ' ακούω», βαρύνουσας σημασίας για το μέλλον μιας σχέσης, που κάνει το ζευγάρι να νιώθει όμορφα με το ταίρι του.

4. Μην σταματάτε να ακούτε.

Αυτό που πολλοί προσάπτουν ως πλεονέκτημα του συντρόφου τους, δυστυχώς μονάχα στην αρχή της σχέσης, είναι ότι «το έτερον ήμισυ ακούει τους προβληματισμούς τους». Αργότερα δυστυχώς οι δύο πλευρές δεν ακούν ουσιαστικά τον άλλον, δείχνοντας έλλειψη σεβασμού, μην συμμετέχοντας στην συζήτηση και επαναλαμβάνοντας μονάχα τα θέλω τους, χωρίς να ακούνε πραγματικά τον άλλον. Ξεκινήστε λοιπόν να κάνετε ερωτήσεις πάνω σε αυτά που σας διηγείται ο άνθρωπος σας.

5. Διασκεδάστε, όπως παλιά.

Μα, «διασκεδάζαμε μαζί, γελάγαμε», παραπονιούνται τα ζευγάρια, αλλοτριωμένα από την μίζερη καθημερινότητα. Η απουσία γέλιουείναι ένα από τα σημάδια μιας αποτυχημένης(;) σχέσης. Και όμως, ο χωρισμός δεν είναι η λύση. Προσπαθήστε να κάνετε ενδιαφέροντα πράγματα μαζί, όπως μια νυχτερινή βόλτα κοντά στην θάλασσα ή μια ποδηλατάδα και τα προβλήματα ίσως δεν φαντάζουν πλέον «βουνό».

6. Μην ζαλίζετε το ταίρι σας με υποδείξεις.

Οι κλασικές παραινέσεις «εγώ, δεν το κάνω έτσι, άρα εσύ το κάνεις λάθος» είναι ό, τι πιο εκνευριστικό. Μπορεί η αφορμή να είναι ασήμαντη, όπως το πλύσιμο των πιάτων, αλλά ο καβγάς έπεται μεγαλειώδης. Αντί λοιπόν να μουρμουράτε και να υποδεικνύετε τα «στραβά» του συντρόφου σας, προσπαθήστε την επόμενη φορά είτε να τον επαινέσετε για την προσπάθειά του(ναι, ξέρω ότι βράζετε, αλλά προσπαθήστε) είτε απλά να το κάνετε εσείς, για να είστε σίγουρος/-η ότι η δουλειά θα γίνει σωστά!

7. Απειλές, απειλές και πάλι απειλές

Αν θες να λύσεις ένα πρόβλημα, τότε οι απειλές, που προκαλούν τον άλλον να αντεπιτεθεί, σίγουρα δεν βοηθούν. Αντί να κουράζεις τον «συνοδοιπόρο» σου, ότι «θα πας στη μάνα σου, αν δεν σου κάνει το χατίρι», ίσως είναι καλύτερα να συζητήσετε αυτά που θέλετε και οι δύο.

8. Μην αγνοείτε τον σύντροφο, γιατί…δαγκώνει.

Όπως και το να μην ακούς όσα σου διηγείται ο σύντροφος σου είναι δείγμα υποτίμησης, έτσι και το να τον αγνοείς είναι πολύ χειρότερο. Μπορεί να μην είναι εξαιρετικά σημαντικό αυτό που σου περιγράφει, θέλει όμως να τον ακούσεις. Προς αποφυγή λοιπόν σκηνών «πολέμου», καλό θα ήταν να δείξετε λίγο περισσότερο ενδιαφέρον.

Αληθινή σύζυγος

Η Βάσω και ο Τάκης παντρεύτηκαν νέοι, όμως η Βάσω ήταν πολύ καλή και θρησκευόμενη, ενώ ο Τάκης πολύ καλός, αλλά αδιάφορος θρησκευτικά. Η Βάσω βλέποντας τον ωραίο χαρακτήρα του του φερόταν με πολλή αγάπη, όμως και εκείνος χαιρόταν πάρα πολύ για την αγάπη της γυναίκας του. Μια μέρα ο Τάκης ρώτησε την γυναίκα του:

- Βασούλα βλέπω ότι μου κάνεις όλα τα χατίρια και ποτέ δεν μου λες όχι. Εσύ τι θέλεις από μένα;
- Έχω από όλα του απάντησε, δεν θέλω τίποτε.

Εκείνος όμως επέμενε:

- Θέλω και εγώ να κάνω κάτι για σένα. Πες μου και ό,τι θέλεις θα γίνει.
- Αφού επιμένεις σου το λέω. Το μόνο που θέλω είναι να κάνεις και εσύ τον σταυρό σου, όταν τρώμε, όταν πάμε να κοιμηθούμε…

Συννέφιασε λίγο ο Τάκης όμως νικημένος από την καλοσύνη και την ταπείνωση της γυναίκας της είπε: Θα γίνει χρυσή μου! Αφού το θέλεις θα γίνει. Και έμαθε να κάνει τον σταυρό του.
Πώς τα κατάφερε η Βάσω; Τα κατάφερε διότι δεν εφάρμοσε στο σύζυγό της ζοριλίκια, πιέσεις και ατελείωτες συμβουλές διότι έβλεπε ότι αυτά δεν βγάζουν σε καλό। Γιατί του φερόταν με αταλάντευτη καλοσύνη και αγάπη, σε σημείο να αισθάνεται τόσο καλά ο Τάκης, ώστε να θέλει από μόνος του να της ανταποδώσει κάτι από την αγάπη της.

πηγή

O χωρισμός προκαλεί αληθινό πόνο

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

Η ερωτική απογοήτευση είναι τελικά πολύ επώδυνη – σε σημείο που να ενεργοποιεί τα ίδια κέντρα του εγκεφάλου με αυτά που δραστηριοποιούνται κάθε φορά που πονάει το κορμί μας, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

«Είναι η απτή απόδειξη του πόσο σοβαρό πλήγμα μπορεί να αποτελέσει μια απογοήτευση», λέει ο επικεφαλής ερευνητής δρ Έντουαρντ Ε. Σμιθ, διευθυντής του Τμήματος Γνωστικής Νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. «Όταν κάποιος λέει “με πονάει αυτός ο χωρισμός”, κυριολεκτεί – κι εμείς πρέπει να τον λαμβάνουμε σοβαρά υπ’ όψιν».

Ο δρ Σμιθ εκτιμά ότι το εύρημα μπορεί επίσης να βελτιώσει την επιστημονική επίγνωση για την συσχέτιση ψυχικού και σωματικού πόνου. Τελικός, δε, στόχος της μελέτης είναι να διαπιστωθεί εάν και ποια θεραπευτική προσέγγιση θα μπορούσε να καταπραΰνει τον πόνο της απόρριψης.

Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει συσχέτιση του σωματικού πόνου με τον «κοινωνικά προκαλούμενο πόνο» (είναι το είδος του πόνου που πηγάζει από τις κοινωνικές σχέσεις, όπως η φιλία). Ο δρ Σμιθ και οι συνεργάτες του, όμως, ήθελαν να δουν εάν και η απόρριψη συσχετίζεται με τον σωματικό πόνο.

«Εκ πείρας μπορώ να πω ότι η ερωτική απόρριψη είναι ένα από τα πιο επώδυνα πράγματα που βιώνουμε στη ζωή μας – με τον πόνο που αυτή προκαλεί να έχει συνήθως και μεγάλη διάρκεια», εξηγεί ο δρ Σμιθ.

Έτσι, έβαλαν αγγελίες σε έντυπα και ψηφιακά μέσα, αναζητώντας εθελοντές που πρόσφατα είχαν χωρίσει με τον/την σύντροφό τους, παρότι δεν το ήθελαν. Απ’ όσους απάντησαν στις αγγελίες τους, επέλεξαν 40, οι οποίοι ένιωθαν «βαθιά πληγωμένοι» από την ερωτική τους απογοήτευση.

Οι ερευνητές υπέβαλλαν τους εθελοντές σε μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου, την ώρα που τους έδειχναν φωτογραφίες οικείων προσώπων τους – μεταξύ αυτών φίλων τους (για να αισθανθούν καλά) και των πρώην τους (για να αναβιώσουν τον χωρισμό τους).

Οι εθελοντές υπεβλήθησαν σε τομογραφίες και εν όσω πονούσαν στο χέρι, επειδή κρατούσαν μια κούπα με καυτό καφέ.

Όπως γράφουν οι ερευνητές στην αμερικανική επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences» (PNAS), όταν οι εθελοντές ένιωθαν σωματικό ή ψυχικό πόνο, οι περισσότερες από τις περιοχές του εγκεφάλου τους που ενεργοποιούνταν ήταν κοινές.

Συνεπώς, «η ερωτική απογοήτευση είναι εξίσου επώδυνη με οτιδήποτε προκαλεί πόνο στο σώμα μας», τονίζουν

πηγη

Σχέση Συζύγων..

Η επιδίωξη της προσωπικής αναπτύξεως και το συμφέρον της οικογένειας πρέπει διαρκώς να εξισορροπούνται. Η αυτοαπασχόληση και η απασχόληση με την οικογένεια, δεν πρέπει να αποκλείουν το ενα το άλλο. Και τα δυο πρέπει να προστατευθούν και να καλλιεργηθούν.

Η ζωή εχει κάποια αξία οταν είναι μια πνευματική περιπέτεια, που εχει εναν ανώτερο σκοπό. Η συζυγική σχέση ολοκληρώνεται πραγματικά, οταν οι σύζυγοι συνειδητοποιήσουν απο κοινού οτι ο γάμος τους και η προσωπική τους ύπαρξη είναι θεμελιωμένα πάνω στο θεμέλιο της Χάριτος του Θεού, που είναι η Αγάπη, πέρα και πάνω απο κάθε ανθρώπινη αγάπη.

Οι άνθρωποι απογοητεύονται και γίνονται δυστυχισμένοι, οταν δεν καταφέρουν να ικανοποιήσουν το πνευματικό μέρος της ύπαρξης τους.

Οι σύζυγοι δεν είναι ανάγκη μόνο να προσαρμοσθούν ο ενας στον άλλο, αλλα πρέπει να προσαρμοστούν επίσης και στην ζωή ( την νέα ) και στον Θεό.

Κάθε οικογένεια εχει ανάγκη απο μια πεποίθηση, και απο εναν ανώτερο - απώτερο σκοπό για τους αγώνες της.

Η χριστιανική παράδοση προσφέρει αξίες που δίνουν την απαραίτητη προοπτική στην ζωή του ανθρώπου, και φέρνει στον άνθρωπο το πνεύμα της Αγάπης, στην υψηλότερη του διάσταση και με τον πρακτικότερο τρόπο.

Όταν οι σύζυγοι φροντίσουν για την σωστή θεμελίωση του γάμου τους, θα αισθάνονται πιο ασφαλείς, και θα εχουν επίσης το πολυ παρήγορο συναίσθημα, οτι το σπίτι τους είναι μέρος της Βασιλείας του Θεού.

Τότε αισθάνονται οτι ΄κτίζουν΄ μαζί με τον Θεό!

Όταν οι σύζυγοι βρίσκονται κοντά στον Θεό, το πνεύμα του Θεού κάνει γνησιότερες και πληρέστερες τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια.

Η πνευματική ζωή είναι βαθύτατα προσωπική.

Γι' αυτό οι στιγμές της κοινής πνευματικής εμπειρίας.. είναι οι πιο τρυφερές και οι πιο ανεκτίμητες σε μια σχέση.

Μόνο η υπερφυσική Αγάπη , ο σύνδεσμος της φιλίας του ανθρώπου με τον Θεό, μπορεί να δημιουργήσει δεσμούς, αρκετά δυνατούς, για να αντισταθούν στις περιπέτειες , τα κτυπήματα, και όλες τις αναπότρεπτες δοκιμασίες, μιας μακρόχρονης κοινής ζωής.

Μόνο η Θεία Χάρη μπορεί να δώσει τη δυνατότητα στους συζύγους, να υπερβούν όλες τις μικρές καθημερινές μιζέριες, τις διαρκώς αναφυόμενες αντιθέσεις και συγκρούσεις ενδιαφερόντων που ξεπετιούνται σαν ζιζάνια απ΄την ρίζα της ανθρώπινης αμαρτωλότητας.

Gordon Allport: ' Η ωριμότητα απαιτεί.. ξεκάθαρη αντίληψη για τον σκοπό της ζωής.. ή περιληπτικά μία ολοκληρωμένη φιλοσοφία ζωής'

Για να μπορέσει κανείς να καλλιεργήσει μια στενή μακροχρόνια σχέση, χρειάζεται μια στερεή αυτοεκτίμηση. Η πεποίθηση του ανθρώπου οτι συνδέεται και είναι αποδεκτός απο το πνεύμα του Θεού, είναι μια συνεχής πηγή αισθήματος αυτοαξίας.

Ο άνθρωπος δημιουργεί την φιλοσοφία του για την ζωή, απο τις πηγές των βασικών του σχέσεων, και αυτές οι σχέσεις στην συνέχεια αναπλάθονται με την επίδραση της πίστεως του, των αξιών του, και των πεποιθήσεων του για την ζωή.

Paul Tournier ' Το να βρεί κανείς το κλειδί για την κατανόηση του μυστηρίου της ζωής, είναι ενα εσωτερικό βίωμα, μια ανακάλυψη, μια μεταστροφή, κι οχι απλώς απόκτηση νέων γνώσεων. Μπορεί να έχει διαβάσει πολλά βιβλία, να έχει ακούσει πολλά κυρήγματα.. και ομως είναι ενα μάλλον ασήμαντο γεγονός που ξαφνικά τον αγγίζει.. μια λέξη.. μια συνάντηση.. ένας θάνατος.. μια ανάρρωση.. μια ματιά ή ενα φυσικό γεγονός.. Τέτοια χρησιμοποιεί ο Θεός για να αγγίξει τον άνθρωπο.

Η συζυγική πίστη σε εναν υγιή γάμο αν και μπορεί κάποτε να προκαλέσει κάποια πίεση, αποτελεί μια ευκαιρία για την βίωση συγκλονιστικότερων και ικανοποιητικότερων μορφών ενώσεως.

Ο προφήτης Μαλαχίας διαπίστωσε πριν απο πολλούς αιώνες, οτι χωρίς την παρουσία του Θεού, ο γάμος δεν είναι δυνατός και υπέδειξε στους Ιουδαίους οτι ενα απο τα πρώτα συμπτώματα της αποστασίας τους ηταν η διάσπαση των συζυγικών τους σχέσεων.

Όταν η αγάπη δεν προέρχεται απο τον Θεό, και το Πνεύμα του Θεού, παύει να υπάρχει οταν αλλάζουν οι περιστάσεις..

Η Αγάπη εξαντλείται γιατί ειναι ανθρώπινη.

Δεν εξαντλείται οταν και οι δύο Αγαπούν μέσα απο την Αγάπη του Θεού..!

πηγή

Όταν δεν τον/την θέλουν οι γονείς σου

Είτε γιατί δεν είναι αρκετά εμφανίσιμος/-η, είτε γιατί δεν έχει καλή δουλειά, δεν διαθέτει οικονομική άνεση, δεν προέρχεται από οικογένεια «γαλαζοαίματων» ή -όσο ακραίο και να ακούγεται- δεν είναι «παπούτσι απ’τον τόπο σου», οι λόγοι για τους οποίους πολλοί γονείς δεν συμφωνούν με την επιλογή συντρόφου του παιδιού τους μπορεί να είναι αμέτρητοι, λογικοί ή και εντελώς παράλογοι.
Πριν βιαστείς να αναλάβεις τον ρόλο του διπλωμάτη -ή ακόμα χειρότερα του επαναστάτη χωρίς αιτία- είναι μερικά πράγματα που θα πρέπει να «βάλεις κάτω» και να υπολογίσεις, τόσο από την δική σου όσο και από την δική τους πλευρά, τα οποία θα σε βοηθήσουν να ξεκαθαρίσεις το τοπίο και να πάρεις την γενναία απόφαση –να χωρίσεις ή να τους πείσεις.

Τα δικά σου κίνητρα
Ο ειδικός στην εφηβική ψυχολογία, σύμβουλος Mike Hardcastle, προτείνει κάποιες ερωτήσεις τις οποίες θα πρέπει κανείς να θέσει στον εαυτό του, πριν φτάσει να έρθει σε ρήξη με τους γονείς του για τον/την σύντροφό του:

Γιατί βγαίνεις (ή έχεις σχέση) με αυτό το άτομο; Γίνε εντελώς ειλικρινής με τον εαυτό σου και σκέψου αν ο λόγος είναι ότι είσαι τρελά ερωτευμένος/-η ή ότι σε ιντριγκάρει που πας κόντρα και νευριάζεις τους γονείς σου. Αν κλίνεις πως την απάντηση Β, είναι μάλλον ανώριμο να χρησιμοποιείς έναν τρίτο για να εκνευρίσεις τους γονείς σου, καθώς έτσι δεν λύνεις το πρόβλημα σε καμία από τις δύο σχέσεις. Ακόμα χειρότερα, η στάση σου αυτή κάνει επιτακτική την ανάγκη να «λύσεις» θέματα που έχεις με τους γονείς σου μια για πάντα, προκειμένου να καταφέρεις κάποια στιγμή να είσαι με έναν/μία σύντροφο που θα σε κάνει πραγματικά ευτυχισμένο/-η.

Μήπως είναι άλλοι οι λόγοι για τους οποίους έχεις επιλέξει αυτό το άτομο; Μήπως, δηλαδή, πρόκειται για ένα άτομο δημοφιλές που θα σε βοηθήσει να αποκτήσεις κάποιο «γόητρο» ή να εξελιχθείς επαγγελματικά, χωρίς στην πραγματικότητα να σου δημιουργεί τρυφερά αισθήματα; Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, και οι γονείς σου το έχουν αντιληφθεί έχουν έναν ακόμα λόγο να μην συμφωνούν με την σχέση αυτή, καθώς διακρίνουν ότι το άτομο αυτό δεν μπορεί να σε κάνει πραγματικά ευτυχισμένο/-η.

Εδώ, βέβαια, υπεισέρχεται το ερώτημα μέχρι πού (ή μέχρι πότε) έχουν λόγο οι γονείς;

Τα δικά τους κίνητρα
Όταν οι γονείς αντιδρούν στην επιλογή του/της συντρόφου μας, η πρώτη σκέψη που κάνουμε είναι ότι δεν μας καταλαβαίνουν, ότι δεν έχουν νιώσει ποτέ όπως νιώθουμε εμείς τώρα και ότι, τελικά, εμείς θα παλέψουμε για την αγάπη μας όσο επίπονο κι αν είναι αυτό. Μετά, όμως θα πρέπει να έρθουν οι δεύτερες σκέψεις:

Μήπως οι γονείς αντιδρούν γιατί βλέπουν κάτι που εμείς χάνουμε; Όλοι οι γονείς θέλουν πάνω από όλα να βλέπουν τα παιδιά τους ευτυχισμένα. Αν παρατηρούν ότι η σχέση μας μάς δημιουργεί προβλήματα, ότι μας στεναχωρεί ή ακόμα ότι το άτομο με το οποίο εμπλεκόμαστε μας κακομεταχειρίζεται ή ότι μας επηρεάζει να βλάπτουμε τον εαυτό μας (π.χ. να κάνουμε χρήση ναρκωτικών) είναι λογικό να ανησυχούν. Ακόμα περισσότερο όταν δεν τους δίνουμε το περιθώριο να συζητήσουν μαζί μας για την σχέση αυτή. Μία τέτοια στάση είναι αποδεκτή όσα χρόνια κι αν περάσουν, σε όποια ηλικία κι αν βρισκόμαστε, απλά και μόνο επειδή πρόκειται για δύο ανθρώπους που μας νοιάζονται περισσότερο ίσως από κάθε άλλον.

Από την άλλη, είναι κάποια θέματα στα οποία οι γονείς έχουν άδικο και είναι η υπεροψία που δεν τους αφήνει να το αναγνωρίσουν. Αν, για παράδειγμα, δεν θέλουν τον/την σύντροφό μας επειδή έχει γεννηθεί σε άλλη χώρα, έχει διαφορετικό θρήσκευμα, χρώμα δέρματος ή επειδή είναι του ίδιου φύλου με εμάς, τότε οφείλουμε να τους αποδείξουμε πόσο λάθος κάνουν. Ο λόγος για τον οποίον αντιδρούν στα παραπάνω χαρακτηριστικά είναι ότι ανησυχούν, όχι τόσο για εμάς, όσο για το πώς ο υπόλοιπος κόσμος θα αντιδράσει στην σχέση μας. Όπως σχετικά αναφέρει και ο Mike Hardcastle, «ο κόσμος μπορεί να γίνει σκληρός και οι γονείς πιθανότατα ανησυχούν για τις μάχες που θα χρειαστεί να δώσουμε, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τον κόσμο αυτόν». Η στάση τους είναι, φυσικά, λάθος, αλλά προέρχεται από την αγάπη τους για εμάς και την επιθυμία τους να μας δουν ευτυχισμένους.

Ένας ακόμα λόγος που μπορεί οι γονείς να μην συμφωνούν με την σχέση μας ίσως είναι οι κλασσικές αντιλήψεις περί γάμου και οικογένειας. Αν, για παράδειγμα, έχουν αντιληφθεί ότι σκεφτόμαστε να μην παντρευτούμε και να μην αποκτήσουμε παιδιά, είναι πιθανό αυτό να το αποδίδουν στην σχέση μας («αυτός δεν θέλει γάμο και έχει επηρεάσει και εσένα»Αν πράγματι η απόφαση να κάνουμε ή να μην κάνουμε κάποια πράγματα είναι δική μας, οφείλουμε να την υποστηρίξουμε –είτε μας κατανοούν είτε όχι.
Η συμβουλή μας είναι όμως πέρα από τον αγώνα για τις προσωπικές μας απόψεις να μάθουμε να ακούμε τους «γέρους» η σοφία τους δεν είναι μόνο γιατί είναι από άλλη εποχή, αλλά κυρίως γιατί η εμπειρία τους παραμένει είτε θέλουμε είτε όχι πολύτιμο μαργαριτάρι…

Τι λένε οι ειδικοί;
Σύμφωνα με την ψυχολόγο του σε σχετικά ζητήματα στα οποία έχει κατά καιρούς απαντήσει στην στήλη «Έρωτας, Σεξ και Σχέσεις – Ο ειδικός σας απαντά», «Κάθε άνθρωπος δίνει τη δική του μάχη ενάντια σε κάποιο αυταρχικό κατεστημένο του καιρού του, για να ζήσει με τους δικούς του όρους». Αυτό δεν σημαίνει, φυσικά, ότι πρέπει να τσακωθείτε με τους γονείς σας και να προκαλέσετε ακόμα μεγαλύτερη ρήξη στην σχέση σας, αλλά ότι ο μόνος τρόπος να ξεπεραστεί οριστικά το πρόβλημα είναι με την συνεχή τριβή με αυτό. Τα πάντα, λοιπόν, ξεκινούν με την συζήτηση: Μιλήστε μαζί τους ήρεμα και αφήστε τους να αναπτύξουν τις ανησυχίες τους. Δώστε τους την ευκαιρία να στηρίξουν την θέση τους και πιθανώς να ανακαλύψετε ότι δεν έχουν και τόσο άδικο. Έπειτα, ανοίξτε την καρδιά σας και εξηγήστε τους τι είναι αυτό που εκείνοι δεν βλέπουν στην σχέση σας, τι είναι αυτό που σας κρατά με αυτόν τον άνθρωπο.

Αν είστε τόσο σίγουροι για την σχέση σας που ό,τι κι αν υποστηρίζουν οι γονείς σας, βαθιά μέσα σας ξέρετε ότι κάνουν λάθος, «με το πέρασμα του χρόνου και την εξοικείωση με την ιδέα θα αρχίσουν και εκείνοι να χαλαρώνουν», όπως λέει και η ψυχολόγος μας. Φροντίστε, λοιπόν, μαζί με τον/την σύντροφό σας, να τους αποδείξετε ότι η αγάπη σας είναι πιο δυνατή από τις ανησυχίες τους και τα λόγια του κόσμου και -πάνω από όλα- αποδείξτε τους ότι με την σχέση αυτή είστε πραγματικά ευτυχισμένοι.

Έλενα Μπούλια

32 ενδείξεις ότι σε απατά

Μ’ απατά, δεν μ’ απατά;… Προκειμένου να δώσεις μια απάντηση στο αγωνιώδες ερώτημα, δώσε βάση στα 32 συναισθηματικά σημάδια που σου ανοίγουν τα μάτια.

1. Σε προσέχει περισσότερο από πριν. Αυτό οφείλεται στις ενοχές που νιώθει στα πρώτα στάδια της παράλληλης σχέσης. Το ενδιαφέρον για σένα θα μειωθεί πάλι όσο προχωράει η παράλληλη σχέση.
2. Σου κάνει δώρα. Πολλά δώρα. Είναι «δώρα ενοχής» αγορασμένα γιατί νιώθει άσχημα που σε προδίδει, και προσπαθεί να νιώσει καλύτερα.
3. Έχεις την αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά. Δώσε βάση στο ένστικτό σου. Αν το αγνοείς σημαίνει ότι θέλεις να κρύψεις απ’ τον εαυτό σου την αλήθεια. Ξέρεις τις συνήθειες και τη συμπεριφορά του συντρόφου σου καλύτερα απ’ τον καθένα, άρα μην παραγνωρίζεις την όποια αλλαγή.
4. Έχει απλωμένο το ζωνάρι για καυγά. Αυτό του δίνει την ευκαιρία να φεύγει έξαλλος απ’ το σπίτι, και να συναντάει την ερωμένη του. Ή μπορεί να νιώθει ανάμεικτα συναισθήματα για την απιστία κι αυτό να τον κάνει πιο ευερέθιστο.
5. Μιλάει συνέχεια για χωρισμό κατά τη διάρκεια του καυγά. Αναρωτιέται τι θα κάνεις αν χωρίσετε, ή σε διαβεβαιώνει ότι θα σ’ αγαπάει πάντα ακόμη κι αν χωρίσετε. Γενικώς δείχνει αρνητικός για τη σχέση. Κάνει αυτές τις σκέψεις γιατί ο ίδιος έχει ήδη ένα αποκούμπι. Αν επαναλαμβάνει συχνά τέτοιες δηλώσεις, πρόσεχε!
6. Έχει γίνει κυκλοθυμικός. Είναι ανεβασμένος όταν πρόκειται να φύγει από κοντά σου, αλλά κατεβάζει μούτρα όταν βρίσκεστε μαζί. Αν ο σύντροφός σου είναι σε μια μακρόχρονη παράλληλη σχέση, θα προσπαθήσει να κρατήσει και τις δύο σχέσεις σε χαμηλούς τόνους. Ότι πρόβλημα αντιμετωπίζει στη μία σχέση θα εκδηλωθεί και στην άλλη. Αυτό είναι αναπόφευκτο.
7. Δεν μιλάτε πια. Ζείτε μαζί σαν ξένοι. Έχει γίνει ψυχρός και αδιάφορος για τα συναισθήματα σου.
8. Αλλάζει μουσικές προτιμήσεις. Αν και άκουγε πάντα ελληνικά, ξαφνικά του αρέσει η τζαζ. Προφανώς επηρεάζεται από το γούστο της ερωμένης του που ακούει συχνά το νέο είδος μουσικής.
9. Έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα σ’ απατήσει, αλλά τα ανασφαλή άτομα ψάχνουν συχνά για καθοδήγηση στους άλλους. Αν οι ανάγκες του δεν ικανοποιούνται, μπορεί να βρει την απαραίτητη γι’ αυτόν σιγουριά και θετική ανταπόκριση σε μια άλλη σχέση.
10. Κριτικάρει συνέχεια μια συγκεκριμένη γυναίκα. Προσπαθεί να σου ρίξει στάχτη στα μάτια ότι δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτή, ενώ υπάρχει ήδη κρυφή έλξη μεταξύ τους.
11. Σε σχολιάζει αρνητικά για πράγματα που του άρεσαν στο παρελθόν.
12. Ενοχλείται με το παραμικρό σου σχόλιο για τον ίδιο.
13. Αδιαφορεί για σένα, για τα παιδιά σας και την καθημερινή σας ζωή.
14. Κλείνει τις πόρτες όταν είσαι κοντά, ενώ παλιότερα τις άφηνε ανοιχτές. Ο κανόνας της πόρτα του μπάνιου είναι χαρακτηριστικός: πολλές φορές τα ζευγάρια σε μακρόχρονες σχέσεις συνηθίζουν ν’ αφήνουν ανοιχτή την πόρτα όταν χρησιμοποιούν το μπάνιο, ακόμη κι όταν ο σύντροφός τους είναι στο σπίτι. Όταν δημιουργούνται παράλληλες σχέσεις, οι άπιστοι κλείνουν την πόρτα του μπάνιου, ως ασυνείδητη ένδειξη συναισθηματικής και σωματικής απομάκρυνσης.
15. Δεν σου κάνει πια κομπλιμέντα για την εμφάνισή σου.
16. Δεν σου λέει πια «σ’ αγαπώ».
17. Φέρεται ένοχα όταν του φέρεσαι γλυκά. Υποτίθεται ότι είσαι εκείνη που του κάνει τη ζωή δύσκολη και τη σχέση σας ανυπόφορη. Κάνοντας κάτι καλό, τον αναγκάζεις να σκεφτεί τι κάνει.
18. Σε κατηγορεί για απιστία χωρίς κανένα λόγο και χωρίς αποδείξεις.
19. Προτιμά να περνάει την ώρα του με φίλους παρά μαζί σου.
20. Δεν τον ενδιαφέρει καθόλου το μέλλον της σχέσης σας.
21. Δεν σου δείχνει τρυφερότητα πια.
22. Το ενδιαφέρει περισσότερο να δει τηλεόραση ή να διαβάσει εφημερίδα απ’ το να κουβεντιάσετε ή να κάνετε έρωτα.
23. Μιλάει συχνά για τα προβλήματα κάποιας φίλης, γειτόνισσας, γυναίκας συναδέλφου, καθηγήτριας, ή συμμαθήτριας.
24. Χρησιμοποιεί καινούργιες εκφράσεις της μόδας, ή λέει αστεία και εκφράζει απόψεις ασυνήθιστες γι’ αυτόν.
25. Δίνει λιγότερη σημασία στα παιδιά σας. Εκείνα φαίνεται να νιώθουν ότι κάτι πάει στραβά και δεν φαίνονται το ίδιο τόσο συναισθηματικά υγιή και ασφαλή όπως παλιά.
26. Έχει γίνει συναισθηματικά απόμακρος, αλλά όταν το θίξεις, δεν θέλει να το συζητήσει και γίνεται κρυψίνους.
27. Σου φαίνεται αδιάφορος και αφηρημένος την ώρα του σεξ.
28. Όταν μιλάει στον ύπνο του αναφέρει συχνά ένα συγκεκριμένο γυναικείο όνομα.
29. Φαίνεται ξαφνιασμένος όταν ξυπνάει το πρωί. Πιθανόν να μην είναι σίγουρος σε ποια κρεβατοκάμαρα βρίσκεται.
30. Οι φίλοι σου έχουν αρχίσει να σε ρωτάνε τι συμβαίνει. Συχνά, οι κολλητοί κι η οικογένειά σου παρατηρούν την ένταση και την ασυμφωνία που υπάρχει μεταξύ σας πριν προλάβεις να το συνειδητοποιήσεις η ίδια.
31. Τσαντίζεται αμέσως, δήθεν ότι του κάνεις έλεγχο, ακόμη και με απλές ερωτήσεις για το πρόγραμμά του.
32. Έχει αλλάξει συνήθεις στον ύπνο, φαίνεται εξαντλημένος, ανήσυχος, έχει εφιάλτες ή αρχίζει να παραμιλάει στον ύπνο του.

Σταματά η καρδιά μας όταν χωρίζουμε

«Μου ράγισες την καρδιά», λέμε. Και δεν είναι τυχαίο. Οι επιστήμονες, μελέτησαν τις επιπτώσεις του χωρισμού, τις επιπτώσεις της απόρριψης, και ανακάλυψαν ότι ο οξύς πόνος μπορεί στιγμιαία να κάνει ακόμη και την καρδιά μας να σταματήσει.

Μάλιστα, όσο πιο έντονα αισθανόμαστε την απόρριψη, τόσο περισσότερο πέφτει ο καρδιακός ρυθμός. Και τόσο περισσότερο επηρεαζόμαστε. Το ίδιο το σώμα μας αντιδρά, και αυτό για τους επιστήμονες έχει την εξήγησή του. Εξαιτίας των επιπτώσεων του χωρισμού στο νευρικό μας σύστημα, ορισμένοι αδυνατούν να κοιμηθούν ή να φάνε ύστερα από έναν χωρισμό.

Σε αυτά τα συμπεράσματα κατέληξαν επιστήμονες από δύο ολλανδικά πανεπιστήμια, το Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ και το Πανεπιστήμιο Λέιντεν, αφού πρώτα μελέτησαν τις αντιδράσεις δεκάδων ανθρώπων.

Οι επιστήμονες ζήτησαν από τους εθελοντές να τους στείλουν κάποιες φωτογραφίες τους, τις οποίες στη συνέχεια θα εξέταζαν φοιτητές για να διαπιστώσουν, αν τους αρέσουν οι εθελοντές ή όχι. Στο μεταξύ οι εθελοντές θα υποβάλλονταν σε ηλεκτροκαρδιογράφημα. Πράγματι. Ενώ περίμεναν τα αποτελέσματα της κρίσης των φοιτητών, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο καρδιακός παλμός των εθελοντών γινόταν όλο και πιο αργός. Στις περιπτώσεις μάλιστα που τους πληροφόρησαν ότι οι εθελοντές τους απέρριψαν, ο παλμός έπεσε ακόμη περισσότερο, και στη συνέχεια επανήλθε στα φυσιολογικά επίπεδα.

Ύστερα και από αυτό το πείραμα οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η απόρριψη πλήττει καίρια την καρδιά μας. Η απροσδόκητη κοινωνική απόρριψη μπορεί την κάνει να... μουδιάσει, λένε.
Πηγή
Η μελέτη τους δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση Psychological Science.

Τα «ΠΡΕΠΕΙ» και τα «ΜΗ» του τσακωμού»

Το markos.tv σας συμβουλεύει για τις σχέσεις. Οι τσακωμοί είναι χαρακτηριστικό όλων των ειδών των σχέσεων. Πολλοί ισχυρίζονται ότι η ζωή τους θα ήταν βαρετή χωρίς μερικές διαφωνίες μέσα στην καθημερινότητα τους. Βέβαια αυτό δε σημαίνει ότι κάθε μας διαφωνία θα πρέπει να καταλήγει σε φωνές, βρισιές ή σε σιωπές και «μούτρα» που θα κρατάνε μέρες.
Μερικά βήματα μας βοηθούν να διαχειριστούμε τον καβγά ακόμα και αν έχει ήδη ξεκινήσει.

Βήμα 1ο: Αποφύγετε να φωνάζετε και οι 2 ταυτόχρονα.

Βήμα 2ο: Αν αισθάνεστε ότι ο καβγάς θα κάνει σε λίγο την εμφάνισή του, ακόμα και σε μια «ώρα περασμένη» μπορείτε ακόμα και τότε να ανατρέψετε την κατάσταση αποστασιοποιώντας τον εαυτό σας από αυτόν.

Βήμα 3ο: Διαχειριστείτε το Συναίσθημά σας. Συνειδητοποιείστε τι κάνετε εκείνη τη στιγμή. Προστατεύετε τα όριά σας ή απλά διεκδικείτε;

Βήμα 4ο:Πάρτε «σωστές» αναπνοές. Σταματήστε για λίγο ότι κάνετε και πάρτε βαθιές ανάσες όσο πιο συχνά μπορείτε. Αυτό έχει ιδιαίτερα δυναμικό αποτέλεσμα στη μέση ενός καβγά.

Βήμα 5ο Δώστε λίγο χρόνο στον εαυτό σας να ηρεμήσει. Αποφύγετε να συζητήσετε «σοβαρά» θέματα «εν θερμώ». Καλό θα είναι να περιμένετε να εκτονωθεί η ένταση της στιγμής.

Όπως και να’χει ένας τσακωμός δεν είναι μια ευχάριστη κατάσταση για κανέναν. Αν όμως είναι μια συχνή κατάσταση σε μια σχέση τότε ίσως θα πρέπει να αναλογιστούμε την ποιότητα της σχέσης αυτής και αν αξίζει τον κόπο η διαιώνιση αυτής.

Σχέση με διαφορά ηλικίας: Υπάρχει ελπίδα;

«Εδώ και 2 χρόνια έχω σχέση με ένα παιδί που είναι 5 χρόνια μικρότερος μου. Εκτός από τη διαφορά ηλικίας έχουμε και απόσταση στη σχέση γιατί έχουμε άλλα ενδιαφέροντα.»
«Είμαι 32 και αυτός είναι 28. Ενώ πιο παλιά μου μίλαγε συχνά για το ενδεχόμενο να παντρευτούμε, τελευταία το αποφεύγει τελείως.»
«Είμαι 19 και η κοπέλα μου 25. Εκείνη έχει κάνει σεξ με 4 αγόρια πριν από μένα, ενώ εγώ έχω πάει με μια κοπέλα μόνο πριν από εκείνη και το κάναμε λίγες φορές. Υπάρχει περίπτωση να μας δημιουργήσει πρόβλημα αυτό;»
«Είμαι 16 ετών και έχω μία ελεύθερη σχέση με έναν άντρα 35 ετών. Πώς μπορώ να τον πείσω να κάνουμε κανονική σχέση;»

Η μεγάλη διαφορά ηλικίας σε μία σχέση ανέκαθεν αποτελούσε αφορμή δημιουργίας προβλημάτων ανάμεσα στο ζευγάρι. Στην στήλη του In2life – Σεξ και Σχέσεις «Ο ειδικός σας απαντά», για παράδειγμα, συναντάμε πολλές φορές προβληματισμένους αναγνώστες που θεωρούν ότι η διαφορά ηλικίας που έχουν με τον/την σύντροφό τους είναι βασική πηγή όλων των ‘κακών’ στην σχέση τους. Στην ίδια στήλη, ωστόσο, θα συναντήσουμε ακόμα περισσότερα μηνύματα από αναγνώστες που αναζητούν λύσεις για πολύ πιο προβληματικές σχέσεις με συνομήλικούς τους. Γιατί μας προβληματίζει τόσο πολύ η διαφορά ηλικίας στην σχέση μας με το άλλο φύλο;Ο βιολογικός παράγοντας είναι μία προφανής απάντηση στο παραπάνω ερώτημα, καθώς η ηλικία ενός ατόμου μεταφράζεται σε βασικές πληροφορίες για την υγεία του, π.χ. αν είναι υγιής και γόνιμος. Αλλά και στοιχεία για την ίδια την ζωή του άλλου μπορούμε να υποθέσουμε γνωρίζοντας την ηλικία του, π.χ. αν έχει ολοκληρώσει κάποιους βασικούς ‘κύκλους’ (π.χ. σπουδές, στρατό για τους άνδρες), αν έχει εξελιχθεί επαγγελματικά, αν υπάρχουν πιθανότητες να σκέφτεται τον γάμο, αν πρόκειται, ουσιαστικά, για ένα ώριμο άτομο. Χωρίς αυτές οι πληροφορίες να βγαίνουν πάντα αληθινές, είναι αρκετές για να οδηγήσουν εμάς και τον κοινωνικό μας περίγυρό σε συμπεράσματα για το άτομο αυτό, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν την σχέση μας μαζί του.

…Μήπως έχουν δίκιο;
Το σύνηθες -και αποδεκτό κοινωνικά- σενάριο μιας νέας γυναίκας με έναν αρκετά μεγαλύτερο άνδρα δικαιολογείται από πολλούς ως ανάγκη, της πρώτης, εύρεσης ενός πατρικού προτύπου. Στην πραγματικότητα, όμως, οι νέες γυναίκες αναζητούν στους μεγαλύτερους άνδρες ασφάλεια (συναισθηματική, οικονομική, ψυχολογική), την οποία φοβούνται πως δεν θα βρουν σε έναν συνομήλικό τους. Για τον ηλικιωμένο άνδρα, πάλι, η σχέση με μία πολύ νεώτερη γυναίκα αποτελεί την καλύτερη τονωτική ένεση στο «εγώ» του. Η νεαρή σύντροφος τον «ανεβάζει» ψυχολογικά, κάνοντάς τον να νιώθει και εκείνος νέος και αντάξιός της. Παράλληλα, δίπλα σε μία νέα γυναίκα ένας μεγαλύτερος άνδρας νιώθει πιο σημαντικός, πιο «δυνατός», πιο ικανός. Οδηγός και προστάτης της.

Ο αντίλογος, ωστόσο, και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις έχει να υποστηρίξει ότι τα άτομα που εμπλέκονται σε τέτοιες σχέσεις πιθανώς να έχουν μία στρεβλή εικόνα της πραγματικότητας. Στο πρόσωπο ενός ηλικιωμένου άνδρα συχνά η νεαρή γυναίκα δεν βλέπει -ή δεν αναγνωρίζει εγκαίρως- πιθανά προβλήματα στην υγεία του, σεξουαλική ανικανότητα, αδυναμία να την ακολουθήσει σε δραστηριότητες και hobby που απαιτούν φυσική κατάσταση. Επιπλέον, θα υποστηρίξουν όσοι διαφωνούν με τέτοιες σχέσεις, πώς θα βρουν κοινό σημείο πνευματικής επαφής τα δύο αυτά άτομα;

Στην περίπτωση που ο άνδρας είναι νεώτερος από την γυναίκα, κάτι που συμβαίνει όλο και συχνότερα στις μέρες μας, οι ψυχολόγοι υποστηρίζουν πως ο πρώτος αναζητά στην δεύτερη ένα δυνατό στήριγμα. Μία γυναίκα πάνω στην οποία μπορεί να βασιστεί, χωρίς να τον κουράζει με τις ανασφάλειες και τις απαιτήσεις της. Ορισμένοι νέοι άνδρες, μάλιστα, ελπίζουν πως μια μεγαλύτερη σε ηλικία γυναίκα έχει ξεπεράσει την επιθυμία να παντρευτεί και να κάνει παιδιά, έτσι ‘γλυτώνουν’ και από αυτήν την υποχρέωση.

Και εδώ, όμως, τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Ένας νέος άνδρας που επιλέγει μία μεγαλύτερη γυναίκα θα πρέπει να γνωρίζει πως πιθανώς αυτή να μην έχει την όρεξη και τις σωματικές αντοχές μία νεώτερης. Αν, μάλιστα, έχει ακόμα τα περιθώρια, δεν αποκλείεται η γυναίκα αυτή να του ζητήσει κάποια στιγμή να κάνουν παιδί. Αντίθετα, η γυναίκα που επιλέγει έναν νέο άνδρα συχνά ζει με το άγχος ότι, καθώς εκείνη θα μεγαλώνει νωρίτερα από αυτόν, εκείνος θα αναζητήσει την ζωντάνια -πιθανώς και την γονιμότητα- των νιάτων σε κάποια άλλη γυναίκα. Όλα τα παραπάνω είναι σενάρια με ισχυρές δόσεις ρεαλισμού.

…Μήπως, όμως, έχουν άδικο;
Δεν λένε, όμως, πως η «η αγάπη χρόνους δεν κοιτά»; Ποιος μπορεί να καταδικάσει μία σχέση με ισχυρές βάσεις αυτογνωσίας και αμοιβαίας ειλικρίνειας; Στον «Πυγμαλίωνα» του George Bernard Shaw, o καθηγητής Higgins και η ατίθαση νεαρή Eliza έχουν τελικά ένα ευτυχέστατο τέλος. Στην πραγματική, σύγχρονη, ιστορία, τα στόματα όλων έχει κλείσει η εξαιρετική, όπως δείχνει, σχέση της Demi Moore, η οποία είναι κατά δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια μεγαλύτερη από τον σύζυγό της Ashton Kutcher.

Είναι πολύ πιθανό ανάμεσα σε ζευγάρια με μεγάλη διαφορά ηλικίας να υπάρχει εξαιρετική επικοινωνία, πολύ απλά γιατί τα άτομα αυτά ταιριάζουν ως χαρακτήρες. Η σεξουαλική τους ζωή δεν διατρέχει απαραίτητα κινδύνους αν και οι δύο είναι υγιείς και ακμαίοι. Όσο για το ενδεχόμενο επιθυμίας γάμου και τεκνοποίησης, εφόσον οι δύο σύντροφοι έχουν εξ’αρχής ξεκαθαρίσει με ειλικρίνεια τα «θέλω» τους, δεν τίθεται ζήτημα μελλοντικής διαφωνίας.

Όπως λέει και η ψυχολόγος του In2life - Σεξ και Σχέσεις, "προσπαθώντας, παράλληλα με τη σχέση του κανείς, να φροντίζει να προοδεύει στους δικούς του στόχους και να ικανοποιεί τις επιθυμίες του, έστω κι αν είναι ασύμβατες καμιά φορά με τις αντίστοιχες του συντρόφου του, μπορεί κανείς να ξεπεράσει τυχόν προβλήματα σχετικά με διαφορά ηλικίας. Η κατάκτηση μιας ικανοποιητικής αυτονομίας είναι απαραίτητη προϋπόθεση για μια ισότιμη σχέση, ενώ η παραμέλησή της συχνά αποκαλύπτει μια προδιάθεση για μετάπτωση σε σχέσεις τύπου γονέα-παιδιού".

Τι λέει η ειδικός;
Η διαφορά ηλικίας από μόνη της δεν δημιουργεί απαραίτητα πρόβλημα. Ο κύριος 55 και η κυρία 40 ετών έρχονται από μακρινές μεν περιοχές, του ίδιου όμως εξελικτικού σταδίου. Για αυτό και το χάσμα δεκαπέντε ετών που τους χωρίζει είναι ποιοτικά διαφορετικό από το αντίστοιχο της 17χρονης και του 32χρονου. Εδώ η έφηβη, αν πρόκειται να ακολουθήσει, θα χρειαστεί να αποσπαστεί από τη δική της ανάπτυξη για να προσαρμοστεί στη σχέση, με όσες θυσίες συνεπάγεται αυτό για την εξέλιξή της. Αλλά κι εκείνος συχνά θα αισθάνεται ότι παλινδρομεί σε έναν τρόπο ζωής που ίσως πια του φαίνεται παιδαριώδης. Κι αν ακόμη αισθάνονται ότι μπορούν, με κάποιους συμβιβασμούς, να αντέξουν τις διαφορές μεταξύ τους, ίσως το βρουν δυσκολότερο να εξουδετερώσουν με τον ίδιο τρόπο τις διαφορές του κοινωνικού τους κύκλου.

Τελικά, κάνοντας κανείς μια ανασκόπηση της δικής του πορείας στο χρόνο, διαπιστώνει ριζικές αλλαγές στα αιτήματά του από τη ζωή ακόμη και σε διαστήματα ετών, πόσω μάλλον δεκαετιών. Δεν αποκλείεται βέβαια κάποιοι άνθρωποι να αισθάνονται ότι τα αιτήματα της ηλικίας τους δεν τους εκφράζουν και να βρίσκουν τη συναναστροφή με τους συνομηλίκους τους αδιάφορη. Αλλά μου φαίνεται ότι συνολική απόρριψη μιας φάσης ζωής και η απευθείας μεταπήδηση στην επόμενη, είναι πιθανώς ενδεικτική ανασφαλειών και συγκρούσεων. Και αντίστροφα, η ανάγκη επιστροφής σε μια πιο νεανική ηλικία, με την ευκαιρία ενός νεαρού συντρόφου, καμιά φορά συναντάται σε ανθρώπους που «δεν θέλουν να μεγαλώσουν» ή δεν είχαν την ευκαιρία να χαρούν επαρκώς τα νιάτα τους.

Όλα αυτά βέβαια ίσως ακούγονται αρκετά απόλυτα. Πράγματι, το εύρος της διαθέσιμης περιπτωσιολογίας καμιά φορά αναδεικνύει και ενδιαφέρουσες εξαιρέσεις σε αυτόν τον, προβληματικό κατά κανόνα, τύπο σχέσεων.

Διάσημα ζευγάρια με μεγάλη διαφορά ηλικίας…
Κάποιοι από αυτούς δοκίμασαν αλλά δεν «τους βγήκε». Κάποιοι άλλοι, όμως, είναι –προς έκπληξη πολλών- ακόμα μαζί. Ο Richard Gere, για παράδειγμα, με την Carey Lowel, μοντέλο και ηθοποιός, η οποία είναι 11 χρόνια μικρότερή του. Την ίδια διαφορά ηλικίας έχουν επίσης οι Brad Pitt και Angelina Jolie, Seal και Heidi Klum, ενώ 13 χρόνια μεγαλύτερος είναι ο Pierce Brosnan από την δημοσιογράφο Keely Shaye Smith, με την οποία παντρεύτηκαν το 2000.

Ο Tom Cruise είναι 16 ολόκληρα χρόνια μεγαλύτερος από την Katie Holmes, ο Anthony Hopkins 19 χρόνια μεγαλύτερος από την Stella Arroyave, ενώ ο Nicolage Cage περνάει την σύζυγό του Alice Kim, πρώην σερβιτόρα σε εστιατόριο του Los Angeles, 20 ολόκληρα χρόνια. Κι αν νομίζετε πως τα 20 είναι πολλά, μάθετε πως ο Harrison Ford είναι 23 χρόνια μεγαλύτερος από την Calista Flockhart, όσα είναι και ο Sylvester Stallone από την Jennifer Flavin. Η Celine Dion είναι 26 χρόνια μικρότερη από τον μουσικό παραγωγό σύζυγό της René Angélil, ενώ ο Rod Stewart περνάει την γυναίκα του, Penny Lancaster, 27 χρόνια. Ποιος να συγκρηθεί, βέβαια, με τον Clint Eastwood, ο οποίος παντρεύτηκε το 1996 την παρουσιάστρια Dina Ruiz, η οποία είναι 35 χρόνια μικρότερή του (φωτο παραπάνω); Ίσως, μόνο, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο οποίος ήταν 40 ολόκληρα χρόνια μεγαλύτερος από την σύντροφό του, Ιουλίτα Ηλιοπούλου.

Αντιστρόφως, στα ευτυχισμένα ζευγάρια με μεγαλύτερες γυναίκες και νεώτερους άνδρες συναντάμε σήμερα την Mariah Carey, η οποία είναι 12 χρόνια μεγαλύτερη από τον σύζυγό της Nick Cannon, όσο είναι δηλαδή η Daryl Hannah από τον David Blaine και η Susan Sarandon από τον Tim Robbins. Η σύζυγός του -σούπερ σέξι- Hugh Jackman, Deborra-Lee Furness, είναι 13 χρόνια μεγαλύτερή του, ενώ, όπως ήδη αναφέραμε, η Demi Moore είναι 15 χρόνια μεγαλύτερη από τον Ashton Kutcher. Η «νταντά» Fran Drescher είναι 16 χρόνια μεγαλύτερη από τον φίλο της John, αλλά εκείνη που κατέχει τα «πρωτεία» είναι η Joan Collins που περνά τον σύζυγό της Percy Gibson 32 ολόκληρα χρόνια.

πηγη

Εμείς και η Αγάπη μας

Υπάρχουν αγάπες εγωιστικές, αγάπες τυφλές, αγάπες, που διαφθείρουν και καταστρέφουν, γιατί στο βάθος τους κρύβουν το στοιχείο της φθοράς και της ανθρώπινης ανεπάρκειας, όσο κι αν προβάλλονται ως αγνές και καθαρές κρινόμενες με ανθρώπινα μέτρα.

Δεν φτάνει δυστυχώς μόνο η καλή διάθεση και ο συναισθηματισμός μας να αγαπούμε. Στην απόλυτη εκτίμηση της ανθρώπινης αυτάρκειας πέφτουν πολλοί στηριζόμενοι στην αγνότητα των προθέσεών τους, όπως υποστηρίζουν. Παίρνουμε το παράδειγμα του ισχυρισμού δύο νέων, που έχουν ισχυρότατο το αίσθημα αμοιβαίας αγάπης.

Αφού αγαπούμε, λένε, ο ένας τον άλλο, γιατί να ζητήσουμε άλλη βοήθεια; Αυτή η αγάπη μας καθαγιάζει τον δεσμό μας.

Η προαίρεσή μας είναι τόσο καθαρή και τόσο αμοιβαία! Το ίδιο περίπου λένε και άλλοι αναφερόμενοι σε άλλους δεσμούς ή σχετικές δραστηριότητες.

Όμως δεν συμφωνεί η πραγματικότητα με αυτούς τους ισχυρισμούς, τους οποίους σύντομα διαψεύδει.

Όσο αγνές και αν είναι οι προθέσεις μας, όσο ανιδιοτελής και αν είναι η θέλησή μας για την επιτυχία κάποιου ωραίου και ευγενικού σκοπού, και δεν αμφιβάλλουμε γι’ αυτό, δεν είναι αρκετές αυτές οι διαβεβαιώσεις να προφυλάξουν από την εκλογή λανθασμένου δρόμου, από την υπερεκτίμηση των ανθρώπινων δυνατοτήτων, από τυχόν εκτροχιασμό και κατάληξη από αγάπη σε μη-αγάπη ή, σε αδιαφορία ή ακόμα και μίσος!

Πού πήγε η προηγουμένως υποστηριζόμενη αυτάρκειά της; Αυτό δεν καταβοά η θλιβερή πραγματικότητα;

Αναφέρω ενδεικτικά τον τρομακτικό αριθμό διαζυγίων και το δράμα των ζευγαριών, που για διάφορους λόγους δεν πραγματοποιούν το διαζύγιο, αλλά έχουν μεταβάλει την οικογένεια σε ξενοδοχείο παραμονής κάτω από κοινή στέγη, ενώ οι καρδιές απέχουν μίλια μακρυά μεταξύ τους. Κάποτε όμως αυτά τα ζεύγη ξεκίνησαν με ωραίες προοπτικές και ελπίδες, αλλά με μόνα τα δικά τους εφόδια, για να καταλήξουν πολύ σύντομα ή και με παρέλευση κάποιου χρόνου στο δράμα, που λέγεται καταστροφή μιας οικογένειας με όλες τις τραγικές συνέπειες που αυτή συνεπάγεται.

Σκοντάφτουν όλες αυτές οι περιπτώσεις στην ανθρώπινη ατέλεια και ανεπάρκεια.

Αγάπη αληθινή και διαρκή και ανθεκτική στα χτυπήματα των περιστάσεων, μόνον ο Θεός, που είναι η πηγή της αγάπης, μπορεί και να την εμπνέη διαρκώς, να την τροφοδοτή και να ανανεώνη τη φρεσκάδα της και να την κάνη ικανή να νικάη τον χρόνο και την γήρανση του εξωτερικού άνθρωπου.

Αποσπάσματα από το κείμενο: Εμείς και η Αγάπη μας π. Ευσεβίου Βίττη

"Οι άνδρες διαλέγουν τις γυναίκες σε κλάσμα δευτερολέπτου!"

"Ενα κλάσμα του δευτερολέπτου είναι αρκετό για να αποφασίσει ένας άνδρας αν τον ελκύει μια γυναίκα. Ωστόσο ας μη βιαστούμε να χαρακτηρίσουμε τους άνδρες «ρηχούς», αφού, όπως δείχνει μια νέα μελέτη, είναι γενετικώς προγραμματισμένοι να φέρονται με αυτόν τον τρόπο.
Οι άνδρες κάνουν τόσο γρήγορα την επιλογή της υποψήφιας συντρόφου τους με βάση την εξωτερική εμφάνισή της επειδή η «πανάρχαιη» γενετική κληρονομιά τους τούς οδηγεί προς τις ελκυστικές γυναίκες, υποστηρίζουν ερευνητές από τα Πανεπιστήμια του Αμστερνταμ στην Ολλανδία και του Κεντ στη Βρετανία.

Σύμφωνα με τη μελέτη, η οποία αναμένεται να δημοσιευθεί στο επιστημονικό περιοδικό «Social Cognitive and Αffective Νeuroscience», όταν ένας άνδρας βλέπει μια γυναίκα με
ελκυστικό πρόσωπο, το ένστικτο της επιβίωσης τον οδηγεί στο να σκεφτεί υποσυνείδητα ότι η γυναίκα αυτή είναι γόνιμη και κατάλληλη για τη διαιώνιση του είδους.

Αντιθέτως οι γυναίκες χρειάζονται περισσότερο χρόνο προκειμένου να ξεκαθαρίσουν τα συ ναισθήματά τους για έναν άνδρα, αφού είναι πιο αναλυτικές και «ζυγίζουν» τα υπέρ και τα κατά του. Υποσυνείδητα οι γυναίκες σκέφτονται κυρίως αν θα είναι ένας πιστός σύντροφος που θα τους παρέχει τα απαραίτητα- και η συγκεκριμένη διεργασία είναι αυτόματη και γίνεται στο πλαίσιο του ενστίκτου επιβίωσης.

Τα συμπεράσματα αυτά προέκυψαν ύστερα από τη διεξαγωγή τεστ σε 20 άνδρες και σε 20 γυναίκες. Οι ερευνητές έδειξαν στους εθελοντές φωτογραφίες του αντίθετου φύλου τις οποίες έκριναν από ελκυστικές ως άσχημες. Οπως προέκυψε, οι άνδρες επέλεγαν γρήγορα τα ελκυστικά πρόσωπα γυναικών και αφαιρούνταν όταν έβλεπαν ένα όμορφο πρόσωπο. Αντιθέτως οι γυναίκες είχαν κύριο στόχο τους να φέρουν εις πέρας το καθήκον που τους είχε ανατεθεί.

Οπως ανέφερε ο επικεφαλής της μελέτης καθηγητής Μαρκ βαν Βογκτ, «οι άνδρες έχουν σίγουρα μάτι που “παίζει”, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή στο πλαίσιο της εξέλιξης είναι προγραμματισμένοι ώστε να προσέχουν τα σήματα που δείχνουν γονιμότητα της γυναίκας- ένα από αυτά τα σήματα είναι η ομορφιά του προσώπου ».
tovima.gr"

Η ζήλεια «σκοτώνει» τον γάμο - αλλά όχι την σχέση!

Λένε πως όποιος αγαπάει παιδεύει και ενίοτε ζηλεύει _ αλλά αν η ζήλεια εκδηλώνεται εντός γάμου, είναι πολύ πιθανότερο να «σκοτώσει» τον έρωτα και να αποξενώσει το ζευγάρι, προειδοποιούν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα.

«Οι όρκοι της αιώνιας αγάπης μπορεί να εντείνουν τον αντίκτυπο της ζήλειας, επειδή στον γάμο τείνει να υπάρχει πολύ υψηλότερο επίπεδο δέσμευσης και κοινές "επενδύσεις" όπως τα παιδιά, τα περιουσιακά στοιχεία και ο κοινωνικός περίγυρος», λέει ο επικεφαλής ερευνητής δρ Αντονι Πάικ, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του πανεπιστημίου. «Έτσι, η ζήλεια του ενός συντρόφου ηχεί πολύ πιο προσβλητική και πολύ πιο σοβαρή απ' ό,τι σε μια σχέση η οποία δεν δεσμεύεται από έναν γάμο».

Η μελέτη του δρος Πάικ και των συνεργατών του, η οποία δημοσιεύεται στην «Επιθεώρηση Μελέτης του Σεξ» (JSR), έδειξε πως όταν δεν υπεισέρχεται η ζήλεια, τα τρία στα τέσσερα παντρεμένα ζευγάρια δηλώνουν ιδιαίτερα ικανοποιημένα από τη συναισθηματική πλευρά του γάμου τους.

Όταν όμως εμφανίζεται η ζήλεια, η συναισθηματική ικανοποίηση κάνει... ελεύθερη πτώση: μειώνεται κατά περισσότερο από 50% για τους παντρεμένους.

Ωστόσο, ο αντίκτυπος δεν είναι τόσο ισχυρός για τους ανύπαντρους. Οπως έδειξε η μελέτη, γι' αυτά τα ζευγάρια η μείωση στη συναισθηματική ικανοποίηση είναι κατά μέσον όρο 8%. Ψυχικό «συμβόλαιο»Για τα παντρεμένα ζευγάρια «υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο "ψυχικό συμβόλαιο", το οποίο εμπεριέχει σημαντικές προσδοκίες και υποχρεώσεις», λέει ο δρ Πάικ. «Οτιδήποτε αντιβαίνει τους όρους αυτού του "συμβολαίου" προκαλεί αντιδράσεις, το μέγεθος των οποίων εξαρτάται από τον βαθμό της εμπιστοσύνης που μοιραζόταν το ζευγάρι κατά το παρελθόν, αλλά και από το πόσο δεσμευμένο ένιωθε και από το πόσες κοινές "επενδύσεις" είχε κάνει».
Μαζί του συμφωνεί η δρ Γουέντι Μ. Τρόξελ, επίκουρη καθηγήτρια Ψυχιατρικής & Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, η οποία μελετά τα χαρακτηριστικά των σχέσεων και τον αντίκτυπό τους στην υγεία.
«Η σεξουαλική απιστία αλλά και η υποψία της σεξουαλικής απιστίας αποτελούν ισχυρό πλήγμα για την οποιαδήποτε σχέση δέσμευσης», λέει. «Οσα διακυβεύονται είναι μακράν μέγιστα εντός του γάμου, επειδή οι προσδοκίες όσον αφορά την εμπιστοσύνη, την πίστη και τη μονογαμία συνήθως κορυφώνονται μετά τον γάμο».
Η μελέτηΣτη νέα μελέτη συμμετείχαν 681 ετεροφυλόφιλα ζευγάρια, άλλα εκ των οποίων ήταν παντρεμένα, άλλα συζούσαν και άλλα είχαν μεν σχέση αλλά δεν μοιράζονταν μια κοινή στέγη. Οι ερευνητές ρώτησαν τους εθελοντές εάν είχαν αισθανθεί ζήλεια για τον/την σύντροφό τους και εάν ένιωθαν ευτυχισμένοι μαζί τους, ενώ τους ζήτησαν να συμπληρώσουν ειδικά ερωτηματολόγια που αφορούσαν την ποιότητα της σχέσης και τις συνήθειες που είχαν με τους συντρόφους τους.
Οι απαντήσεις που έδωσαν οι εθελοντές σε αυτά τα ερωτήματα διαλύουν επίσης έναν «μεγάλο μύθο των σχέσεων», όπως τον χαρακτηρίζει ο δρ Κένεθ Ν. Λίβαϊ: ότι η απιστία και η ζήλεια μπορεί να τονώσουν την ερωτική ζωή του ζευγαριού.
«Η μελέτη έδειξε πως όταν ο ένας σύντροφος παραδέχεται ότι ήταν άπιστος, μειώνεται κατακόρυφα η επιθυμία του άλλου συντρόφου να έρθει σε ερωτική επαφή μαζί του, ακόμα και αν η απιστία δεν οδηγήσει στο τέλος της σχέσης», λέει ο δρ Λίβαϊ, ο οποίος είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνιας. «Το πιο σημαντικό, όμως, εύρημα είναι πως η ζήλεια μπορεί να οδηγήσει σε ακρότητες, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η σωματική και ψυχολογική κακοποίηση του συντρόφου».
Υπάρχει και η... καλήΟλα αυτά όμως δεν σημαίνουν πως η ζήλεια δεν έχει απολύτως τίποτα να προσφέρει σε μία σχέση. «Σε χαμηλά επίπεδα, η ζήλεια μπορεί να "δέσει" ακόμα περισσότερο το ζευγάρι, διότι σε τέτοια περίπτωση αποτελεί ισχυρή υπενθύμιση τού πόσο πολλά σημαίνουν ο ένας για τον άλλο», εξηγεί η δρ Τρόξελ. «Εντούτοις, εάν αυξηθεί η έντασή της ή καταστεί χρονία, η ζήλεια έχει τη δύναμη να υπονομεύσει το αίσθημα ασφάλειας και σταθερότητας του γάμου, κλονίζοντάς τον συθέμελα».
Σε κάθε περίπτωση, «το κλειδί είναι να συζητάει το ζευγάρι για τα συναισθήματά του, να τα εξωτερικεύει και εν ανάγκη να ζητήσει βοήθεια από έναν σύμβουλο γάμου», συνεχίζει η δρ Τρόξελ. «Τα ζευγάρια που κατορθώνουν να μαθαίνουν τρόπους εξωτερίκευσης της ζήλειας τους, ισχυροποιούν στο τέλος τη σχέση τους, γιατί μιλάνε για ένα θέμα το οποίο αποτελεί _ ακόμα και σήμερα _ ταμπού: την απιστία, είτε είναι φανταστική είτε πραγματική».

πηγή