Ένα σπάνιο προικοσύμφωνο του 1671!

Ο πατέρας πρόκειται να αποκαταστήσει την κόρη του και φτιάχνει ένα προικοσύμφωνο με όλα τα υπάρχοντα που θα της δώσει… Η προίκα ήταν ένα στοιχείο χαρακτηριστικό των γάμων παλαιότερα, αφού η νύφη έπρεπε να έχει το κατιτίς της και να μην την πάρει ο γαμπρός χωρίς τίποτα. Από κινητά και ακίνητα, κάθε πατέρας φρόντιζε να προικίσει αναλόγως τα κορίτσια του… Η αγωνία του πατέρα της νύφης, ο οποίος μιλά και στο όνομα της μακαρίτισσας γυναίκας του, να ικανοποιήσει τον γαμπρό και έμμεσα την κόρη του, είναι συγκινητική

 Δείτε λοιπόν ένα προικοσύμφωνο του 1671 και… απολαύστε τι περιλάμβαναν τα προικιά της κόρης.


«Εν έτι 1671 μηνί Ιανουαρίω ημέρα δεκάτη εν Σύρω.
Εν ονόματι της Αγίας Τριάδος και της Κοκκίνης προστάτιδος της νήσου Σύρου Προικοσύμφωνον της πρώτης μας κόρης και της θυγατρός του Κωστάκη και της Σμαράγδας και της μακαρίτισσας της γυναικός μου Πιπινίτσας ήτις θα πάρη νόμιμον σύζυγον τον Ντεμογιαννάκη του Κωνσταντάκη της Πιπινίτσας Πηνελόπης Βαρβαρίτσας.
Και εγώ και η μακαρίτισσα η γυναίκα μου Πιπινίτσα δίδομεν την συγκατάθεσίν μας εις το να πάρη η κόρη μας Κατή, νόμιμον σύζυγον και να τον έχη να τον νέμεται μέρα νύκτα, τον Ντεμογιαννάκη Μανωλάκην του Κωνσταντάκη και της Πιπινίτσας Πηνελόπης Βαρβαρίτσας.
Εν πρώτοις δίδομεν από τα φύλλα της καρδιάς μας την ευχήν να τρισευτυχήσουν και να πολυχρονίσουν.
Δεύτερον δε τέσσαρα εικονίσματα το πρώτον εις ξύλον δυνατόν και χονδρόν δύο δάκτυλα και τα άλλα εις αχιβάδα.
Τρία υποκάμισα τα δύο μικρά και το ένα μεγάλο, δύο μικρά αποκατινά (εσώβρακα) παστρικά, ατρύπητα και ολόγερα.
Δύο μισοφόρια ολόγερα και μπουγαδιασμένα.
Ενάμισυ ζευγάρι κάλτσες εως ότου να γίνη ο γάμος έχη καιρόν να πλέξη και την άλλη για να γίνουν δύο ζευγάρια.
Ενα φουστάνι από τσίτι ριγωτό, άλλο ένα από σακονέτα της μακαρίτισσας της γιαγιάς μου.
Ενα μανδύλι του λαγιού και δύο μανδοσαλάμια.
Μια φασκιά για τα καλορίζικα.
Δύο ζεύγη παπούτσια το ένα μπαλωμένο.
Σαράντα πήχες βρακοζώνα και μετά τον θάνατο του παπού μας άλλη τόση.
Του γαμβρού μια σκούφια να την φορή βραδιά παρά βραδιά δια να μη του τρυπήση γρήγορα.
Δύο τσουκάλια κάστρινα της καραίτισσας της γιαγιάς μου.
Δύο φλιτζάνια του καφέ χωματίνια.
Το αμελέτητο (σ.σ. δοχείο νυχτερινής ανακούφισης) με δύο χέρια νεροπαστρικό και άπιαστο.
Τρεις βελόνες της κάλτσας.
Ένα ζάρφι χωματένιο.
Ένα στρώμα μπαλωμένο της μακαρίτισσας της γιαγιάς μου από φύλλα καλαμόφυλλα.
Ένα λύχνο χωματένιο και άλλον έναν από ντενεκέ.
Ένα κλειδί.
Μια ψυράγγα (χωράφι) ίθα με μιά παλέστρα του γαϊδάρου.
Τρία ρεάλια, πέντε παράδες και επτά άσπρα.
Κοντά με όλα αυτά που τους κάμαμεν τους νοικοκυραίους της Σύρου την μίαν κάμαραν του σπιτικού που καθούμαστε και άμα πεθάνω εγώ και ο παππούς της Κατής όλο το σπίτι.
Ακόμη δε και αυτά 2 κόττες ένα πετεινό, είκοσι αυγά, ένα κόσκινο, μία μπιρμπιτσέλια σπητίσια μακαρόνια, και αν προφθάσουμεν θα κάνουμε άλλα τόσα.
Δέκα οκάδες ελιές και πέντε οκάδες χαμάδα, 2 βάζα κάπαρι, δύο ντουζίνες χήνους, σαράντα κοπόνια κρομμύδια όλα αυτά να τα κάμουν θάλασσα να τρών και να πίνουν όλο το οκταήμερο γαμβρός και νύμφη και όλο το συμπεθεριό και οι ποιό κοντά γειτόνοι.
Εις τον γαμβρόν, την Κατή με τα ούλα της.
Ο πενθερός
Κωνσταντάκης της Σμαράγδας
Εν Σύρω τη 10 Ιανουαρίου 1671»
πηγή

ΝΥΦΗ – ΠΕΘΕΡΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΤΙΣ ΝΥΦΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΕΘΕΡΕΣ +ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

«Είπε Ρούθ˙ Μη απάντησαί μοι του καταλιπείν σε ή αποστρέψαι όπισθέν σου˙ ότι συ όπου εάν πορευθεής, πορεύσομαι, και ου εάν αυλισθής, αυλισθήσομαι˙ ο λαός σου λαός μου, και ο Θεός σου Θεός μου˙ και ου εάν αποθάνης, αποθανούμαι, κακεί ταφήσομαι»

Το όγδοο βιβλίο, της Παλαιάς Διαθήκης ονομάζεται Ρούθ. Ονομάζεται δε έτσι, δίοτι, το μικρό αυτό βιβλίο διηγείται την ιστορία μιας εκλεκτής γυναίκας, της Ρούθ, η οποία αξιώθηκε να γίνει πρόγονος του Χριστού κατά σάρκα. Αλλά ας δούμε την ιστορία της.

Διαβάζοντας το βιβλίο της Ρούθ βρισκόμαστε στο τέλος της περιόδου, η οποία, όπως είδαμε στο προηγούμενο βιβλίο, ονομάζεται περίοδος των κριτών. Στον Ισραήλ τότε είχε πέσει πείνα μεγάλη. Και όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιόδους, οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τον τόπο τους και καταφεύγουν σε άλλους τόπους, όπου θα μπορέσουν να βρούν τροφή. Έτσι μια οικογένεια Ισραηλιτών, ο Ελιαμέλεχ, η Νωεμίν και οι δυό γυιοί τους,  πέρασαν τα σύνορα του Ισραήλ και ήλθαν και εγκαταστάθηκαν στη χώρα Μωάβ. Οι δυό γυιοί τους, όταν μεγάλωσαν, πήραν γυναίκες Μωαβίτισσες. Η μια ονομαζόταν Ορφά και η άλλη Ρούθ. Ο Ελιμέλεχ όμως στην ξένη χώρα πέθανε. Πέθαναν δε και οι δυό γυιοί του. Τρείς χήρες τώρα έμειναν, η Νωεμίν και οι δυό νύφες, χωρίς παιδιά. Τρείς χήρες˙ ένα δράμα από τα πολλά οικογενειακά δράματα που συμβαίνουν στη ζωή.
Η Νωεμίν, όταν πληροφορήθηκε ότι ανέτειλαν καλύτερες ημέρες για τη χώρα του Ισραήλ, αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα της. Όταν ήρθε η ώρα να ξεκινήσει, η Νωεμίν είπε στις νύφες της που την ξεπροβοδούσαν˙ Σας ευχαριστώ για την αγάπη που δείξατε στα παιδιά μου και σ’ εμένα, σας ευχαριστώ. Σεις τώρα να επιστρέψετε στα πατρικά σας σπίτια. Και καθώς είστε νέες, να παντρευθήτε και να βρείτε την ευτυχία στα νέα σπίτια σας. Ο Θεός να σας ευλογεί! Τις αγκάλιασε και τις φίλησε και δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια τους. Αλλά οι δυό νύφες ήταν τόσο αγαπημένες με την πεθερά τους, ώστε δεν ήθελαν να την αποχωρισθούν. Μα η Νωεμίν επέμενε. Η Ορφά τελικά κάμφθηκε και επέστρεψε στο πατρικό της. Η Ρούθ όμως με κανένα τρόπο δεν θέλησε να χωρίσει από τη Νωεμίν. Ακούστε τι είπε η νύφη στην πεθερά˙ Μη γένοιτο να σε εγκαταλείψω. Όπου θα πας, θα έλθω μαζί σου, και όπου θα κατοικήσεις, θα κατοικίσω. Η πατρίδα σου πατρίδα μου. Ο λαός σου λαός μου. Και ο Θεός σου Θεός μου. Κι όταν πεθάνεις, θέλω να ταφώ κοντά στον τάφο σου… Λυγμοί ακούσθηκαν. Δάκρυα έτρεξαν. Η Ρούθ δεν ήθελε να αποχωρισθεί την πεθερά της. Τότε η Νωεμίν, μπροστά στην επιμονή της Ρούθ, υποχώρησε. Έτσι τώρα πεθερά και νύφη, δύο σώματα αλλά μια ψυχή, βαδίζουν μαζί το δρόμο της επιστροφής.
Ύστερα από κουραστική οδοιπορία φθάνουν στη Βηθλεέμ. Πολλά χρόνια είχαν περάσει από τότε που η Νωεμίν με τον άνδρα της τον Ελιμέλεχ είχαν φύγει από τη Βηθλεέμ. Αλλά οι κάτοικοι της Βηθλεέμ δεν είχαν λησμονήσει το αγαπημένο αυτό ανδρόγυνο. Μόλις άκουσαν ότι ήρθε η Νωεμίν, όλοι έτρεξαν να την υποδεχθούν. Στις προσφωνήσεις τους, που της έλεγαν, Γλυκειά μας Νωεμίν, πόσο χαιρόμαστε που σε ξαναβλέπουμε! Εκείνη απαντούσε˙ Μη με λέτε Νωεμίν, αλλά πέστε με Πικρία, διότι η ζωή μου είναι γεμάτη θλίψεις˙ πέθανε ο άνδρας μου, πέθαναν τα παιδιά μου, και άδεια επιστρέφω.
Οι δυό γυναίκες είχαν φθάσει στη Βηθλεέμ την εποχή του θερισμού. Στην περιφέρεια της Βηθλεέμ ζούσε τότε ένας πολύ πλούσιος γαιοκτήμονας που ονομαζόταν Βοόζ. Αυτός είχε εργάτες και εργάτριες, που θέριζαν τα σπαρτά του με δρεπάνι. Όταν μια μέρα ο Βοόζ πήγε στα κτήματα να δει τι κάνουν οι εργάτες, βλέπει μια γυναίκα που μάζευε τα λίγα στάχυα που έμειναν μετά το θερισμό σκορπισμένα στο χωράφι. Υπήρχε διάταξη του Νόμου, αυτά τα λίγα στάχυα να μην τα μαζεύει ο ιδιοκτήτης, αλλά να τα μαζεύουν οι φτωχοί, τα ορφανά και οι χήρες. Ο Βοόζ ρώτησε ποια είναι αυτή η γυναίκα. Είναι, του είπαν, η Μωαβίτισσα, που δεν άφησε την πεθερά της τη Νωεμίν αλλά ήρθε μαζί της. Ο Βοόζ, όταν άκουσε ποια είναι η γυναίκα, συγκινήθηκε. Διότι σ’ όλους τους κατοίκους της Βηθλεέμ είχε κάνει μεγάλη εντύπωση πως μια ξένη γυναίκα, από εχθρική χώρα, άφησε τους δικούς της και συνώδευσε την πονεμένη χήρα πεθερά της. Ο Βοόζ διέταξε τον υπηρέτη του να μη την αφήσουν να πάει αλλού, αλλά να της δώσουν το ελεύθερο να μαζεύει στάχυα απ’ τα δικά του κτήματα. Κάλεσε δε και την ίδια και άκουσε όλη την ιστορία της. Συγκινήθηκε ακόμη περισσότερο. Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι τέτοια στοργή θα υπήρχε στα στήθη μιας ξένης γυναίκας, και μάλιστα από τη Μωάβ που τόσο μισούσε τον Ισραήλ.
Η Ρούθ, κατάφορτη από στάχυα, γύρισε στην πεθερά της. Η Νωεμίν πληροφορήθηκε τα της συναντήσεώς της με τον Βοόζ και –μυαλωμένη γυναίκα- έδωσε στη νύφη της πολύτιμες συμβουλές. Η Ρούθ κάθε μέρα πήγαινε στα κτήματα του Βοόζ. Στενώτερες αλλά άψογες σχέσεις αναπτύχθηκαν μεταξύ Βοόζ και Ρούθ. Και όταν η Ρούθ ζήτησε από τον Βοόζ να την κρατήσει κοντά του σαν δούλη του, εκείνος ακόμη περισσότερο συγκινήθηκε˙ και τέλος, αφού τηρήθηκαν ορισμένες διατάξεις του Νόμου, σύμφωνα με τις οποίες ο πλησιέστερος συγγενής του αποθανόντος ανδρός θα έπρεπε να πάρει τη χήρα αλλ’ αυτός δεν θέλησε, ο Βοόζ νυμφεύθηκε τη Ρούθ. Και η Ρούθ αναδείχθηκε πιστή και αφωσιωμένη σύζυγος του Βοόζ. Από το γάμο αυτό γεννήθηκε ο Ωβήδ, από τον Ωβήδ γεννήθηκε ο Ιεσσαί, και από τον Ιεσσαί γεννήθηκε ο Δαυΐδ. Από τη γενιά δε του Δαυΐδ γεννήθηκε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Έτσι η Μωαβίτισσα αυτή, κατά τις ανεξιχνίαστες βουλές του Θεού αξιώθηκε να γίνει πρόγονος του Χριστού και είναι μια από τις 4 γυναίκες που αναφέρονται στο γενεαλογικό δένδρο του Κυρίου.

Αγαπητοί μου χριστιανοί! Πολλά είναι τα διδάγματα που βγαίνουν από τη συγκινητική περίπτωση της Ρούθ. Όλα διδάσκουν. Μήπως π.χ. το ότι, φτωχή χήρα αυτή, πήγαινε στα χωράφια από το πρωί ως το βράδυ και με μεγάλη επιμέλεια μάζευε στάχυα, δεν μας διδάσκει το μάθημα της εργατηκότητος και της οικονομίας; Και –ακόμη πνευματικώτερα- δεν διδάσκει ότι εμείς οι κληρικοί, που εργαζόμαστε στον πνευματικό αγρό της Εκκλησίας ως θερισταί, πρέπει ακούραστα να εργαζώμαστε, συλλέγοντας και σταχυολογώντας ό,τι χρήσιμο υπάρχει, και το ελάχιστο ακόμη;
Αλλά το κυριότερο δίδαγμα είναι το δίδαγμα που μας δίνει η αγάπη της Ρούθ προς την πεθερά της Νωεμίν. Καταπληκτικό παράδειγμα. Όποιος το διαβάσει δεν μπορεί παρά να συγκινηθεί. Τόση αγάπη, τόση στοργή, τόση αυτοθυσία από μια γυναίκα ειδωλολάτρισσα! Μου έρχεται να κλάψω, αγαπητοί μου. Γιατί από πολλά οικογενειακά προβλήματα, που ως ποιμενάρχης λαμβάνω γνώση, βλέπω πως τέτοια αγάπη νύφης προς πεθερά και πεθεράς προς νύφη είναι φαινόμενο σπανιώτατο, για να μην πω πως δεν υπάρχει. Καθημερινά επεισόδια συμβαίνουν μέσα στις οικογένειες μεταξύ των δύο αυτών προσώπων. Αλλοίμονο! Η νύφη δεν σέβεται την πεθερά. Η πεθερά δεν αγαπά την νύφη. Από διάφορες μικροδιαφορές ένα μίσος άσπονδο φωλιάζει μέσ’ στις καρδιές. Αναφέρω μια περίπτωση. Μια νύφη, αναγνώρισε το λάθος της και με δάκρυα ζήτησε συγνώμη από την πεθερά της. Αλλ’ η πεθερά, λες και είχε πέτρινη καρδιά, έμεινε σκληρή και ασυγκίνητη. Δεν σε συγχωρώ! φώναζε συνεχώς. Και έφυγε από το γραφείο εκστομίζοντας φρικτές κατάρες. Πού είσαι, Νωεμίν, που τόσο αγαπούσες τη νύφη σου! Και που είσαι, Ρούθ, που τόσο αγαπούσες την πεθερά σου! Σε ποιόν αιώνα ζούμε!…
Όλοι μας ας διαβάσουμε το συγκινητικό αυτό βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης. Αλλ’ ιδιαιτέρως παρακαλώ να το διαβάσουν οι νύφες και πεθερές. Το βιβλίο είναι ένας αστραφτερός καθρέφτης που δείχνει όλη την αθλιότητά μας.

+ Ο Φλωρίνης, Πρεσπών & Εορδαίας

Αυγουστίνος

H πεθερά που θα μισούσαν όλες - Μητέρα γαμπρού κλέβει την παράσταση από τη νύφη στο γάμο της !

Και μόνο το άκουσμα της λέξης πεθερά προκαλεί περίεργα συναισθήματα. Σε άλλες γυναίκες τρόμο, σε άλλες ζήλια, σε άλλες απολύτως τίποτα, ίσως σε κάποιες... και συμπάθεια. Πώς θα μπορούσε, όμως, να αντιμετωπίσει μια νύφη το γεγονός ότι την ημέρα του γάμου της το πρόσωπο που έκλεψε τις εντυπώσεις ήταν η πεθερά της; Και μαθαίνοντας ότι το βίντεο από το χορό της έκανε εκατομμύρια κλικ στο Διαδίκτυο; Το ερώτημα είναι αναπάντητο αλλά το βίντεο με την μητέρα ενός γαμπρού που χορεύει σαν να μην υπάρχει αύριο στο πάρτι του γάμου του γιου της είναι πράγματι απολαυστικό.  Η εντυπωσιακή κυρία με το μπλε φόρεμα στην αρχή του βίντεο χορεύει μπλουζ αγκαλιά με τον γιο της. Αλλά αυτό δεν είναι τίποτα. Στη συνέχεια κλέβει τις εντυπώσεις με τις χορευτικές της ικανότητες χορεύοντας από το «Thriller» του Μάικλ Τζάκσον μέχρι Χάρλεμ Σέικ. Ολα αυτά παρέα και σχεδόν απόλυτα συντονισμένα με τον γιο της. Μάλιστα, οι καλεσμένοι παραχώρησαν όλη την πίστα σε μητέρα και γιο σχηματίζοντας έναν κύκλο γύρω τους και καταχειροκροτώντας τους. Η νύφη στη γωνία δείχνει να τα έχει χαμένα...

άχ αυτη η πεθερά!

26 πράγματα για τα οποία θα σας ευχαριστεί η μελλοντική νύφη σας

 

Από τη μαμά, μπλόγκερ και συγγραφέα Suzanne Fleet.
Από: Ζαχαρία Πηνελόπη

1. Μάθετε στο γιο σας να σέβεται τις γυναίκες ως ισότιμα μέλη ή ακόμα κι ως ανώτερες υπάρξεις.
2. Βοηθήστε τον να μάθει να αφουγκράζεται, όχι απλά να ακούει.
3. Βεβαιωθείτε ότι θα είναι ικανός να μαγειρεύει, να καθαρίζει και να κάνει όλα αυτά που πολλοί (αδικαιολόγητα) βαφτίζουν «γυναικείες δουλειές».
4. Διδάξτε του να καταπιάνεται και με πράγματα που δεν του αρέσουν ιδιαίτερα… και να τα ολοκληρώνει.
5. Δώστε του να καταλάβει ότι το να δείχνει αφοσίωση και στοργή είναι σημάδι δύναμης, και όχι αδυναμίας.
6. Βοηθήστε τον να μάθει ότι, όσο κι αν μεγαλώσει, μπορεί πάντα να βρίσκει χαρά στο παιχνίδι.
7. Δείξτε του ότι μια σύζυγος και μαμά έχει το δικαίωμα να «ζει» και πέρα από αυτούς τους δύο ρόλους – υπάρχει και η καριέρα, τα χόμπι, ο εθελοντισμός, οτιδήποτε μπορεί να «γεμίσει» τον καθένα.
8. Μάθετέ του να είναι ανεξάρτητος και να τα πηγαίνει καλά με τον εαυτό του. Να θυμάται πάντα ότι καθένας έχει ανάγκη από το δικό του, προσωπικό χρόνο, κι αυτό αποτελεί δικαίωμά του.
9. Διδάξτε του την έννοια της προοπτικής, και πώς καμιά φορά μια τεράστια αλλαγή μπορεί απλά να συμβεί από μια τόση δα λεπτομέρεια.
10. Δείξτε του ότι μπορεί να στηρίζεται επάνω σας, ώστε να του γίνει κατανοητό ότι του αξίζει μια γυναίκα που θα είναι πάντα «εκεί» γι’ αυτόν.
11. Μην επεμβαίνετε στη ζωή του για το παραμικρό. Αφήστε τον να προσπαθήσει να πατήσει στα δικά του πόδια και να αντιμετωπίσει τα πράγματα.
12. Διδάξτε του ότι η ευγένεια είναι αυτή που κερδίζει τελικά.
13. Επιτρέψτε του να καθορίσει αυτός το ρυθμό στο χορό της ζωής του. Εσείς απλά σταθείτε στωικά δίπλα του και ακολουθήστε τα βήματά του.
14. Μεγαλώστε έναν άντρα που θα υπερασπίζεται τους αδυνάτους.
15. Εξηγήστε του ότι το ροζ δεν είναι κακό να το φοράει ένας άντρας. Δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό για κάποιον από το να γνωρίζει ποιος πραγματικά είναι και να νιώθει πολύ καλά με αυτό.
16. Δείξτε του ότι ο γάμος είναι ένας κήπος που χρειάζεται καθημερινή φροντίδα και περιποίηση για πάντα.
17. Μάθετέ του τη συνεργασία και την ομαδικότητα – και να είναι δίκαιος.
18. Βοηθήστε τον να βλέπει, όχι μόνο τα σπουδαία, αλλά και τα μικρά πράγματα που κάνουν οι άλλοι για εκείνον, και διδάξτε του την ευγνωμοσύνη.
19. Γίνετε τα πρώτα του ραντεβού, και μάθετέ του πώς να συμπεριφέρεται σε μια γυναίκα – αλλά και πώς πρέπει να του συμπεριφέρεται κι εκείνη από τη μεριά της.
20. Δείξτε του πώς να είναι δεκτικός στη διαφορετικότητα και πόσο βαρετός θα ήταν ο κόσμος αν περιτριγυριζόμασταν μόνο από ανθρώπους που είναι ακριβώς όπως εμείς.
21. Μάθετέ του πώς να μπορεί να είναι νικητής αλλά και χαμένος μαζί.
22. Βεβαιωθείτε ότι θα σέβεται και τη γνώμη των άλλων, ακριβώς όπως σέβεται τη δική του.
23. Μυήστε τον σε διαφορετικές αντιλήψεις και ενδιαφέροντα, ακόμα κι αν πρόκειται είτε για την αγάπη σας στα βιβλία είτε και για τη μαγειρική σας.
24. Διδάξτε του να έχει υπομονή και επιμονή. Αυτά τα δύο μαζί αποτελούν τα βασικά «όπλα» σε μια μάχη.
25. Βοηθήστε τον να μάθει τι σημαίνει συναισθηματική οικειότητα – πώς να μιλάει για όλα όσα νιώθει και να μπορεί να στηρίζει και να στηρίζεται από τους ανθρώπους που αγαπάει.
26. Βεβαιωθείτε πως ξέρει καλά ότι η αγάπη σας για εκείνον είναι απεριόριστη και αδιαπραγμάτευτη – και μη σταματάτε ποτέ να του το δείχνετε!

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΗ ΝΥΦΗ ΤΗΣ!

Κάποια γυναίκα πήγε να εξομολογηθεί και άρχισε να κατηγορεί την νύφη της, Ο γέροντας τη σταματούσε και με αυστηρό ύφος της έλεγε:

-Άφησε τη νύφη σου! Τα δικά σου αμαρτήματα πες μου!

Εκείνη λες και δεν άκουγε , συνέχιζε ακάθεκτη το κατηγορητήριο. Κάποτε τελέιωσε. Σηκώνεται τότε ο γέροντας και της λέει:

- Να πεις στη νύφη σου να έλθει να της διαβάσω την ευχή!

Οπότε εκείνη με απορία ρωτά:

- Κι εμένα;

- Σε εσένα θα διαβάσω, όταν εξομολογηθείς τα δικά σου αμαρτήματα!

( Από το βιβλίο ''Υποθήκες ζωής'' απο την ζωή και διδασκαλία του πατρός Επιφανίου Ι. Θεοδωρόπουλου)

Νύφη εναντίον πεθεράς: Τελικά, ποια έχει δίκιο;

Στους περισσότερους πολιτισμούς η σχέση ανάμεσα στη νύφη και την πεθερά αναμένεται ότι θα είναι δύσκολη, γεμάτη εντάσεις και ακραία συναισθήματα. Αλλά από που ξεκινάει αυτή η, σε πολλές περιπτώσεις, ένταση ή ακόμα και έχθρα μεταξύ των δύο γυναικών;

 Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος (greekpsychologypages)

Η μέρα μετά το γάμο...Ήδη από τη μέρα του γάμου του γιού της, η μητέρα του παίρνει έναν άλλο ρόλο στη ζωή του. Όχι ότι δεν είναι σημαντική, αλλά χάνει την πρωτοκαθεδρία και τα προνόμια που απολάμβανε προηγουμένως.

Μια άλλη γυναίκα έρχεται να μπει ανάμεσα στην ίδια και το γιό της: οι ισορροπίες αλλάζουν και τα πράγματα δεν είναι πια όπως πριν. Το τέλος του είδους της σχέσης που είχε με το γιό της πριν το γάμο του σηματοδοτεί μια νέα αρχή στη σχέση τους, που περιλαμβάνει και τη νύφη της. Και όπως κάθε νέα αρχή, έτσι και αυτή απαιτεί προσαρμοστικές ικανότητες και μια περίοδο θλίψης γι' αυτό που χάθηκε, μαζί με μια αίσθηση ευχάριστης αναμονής για τα καλά που θα έρθουν (αν και δυστυχώς το δεύτερο αυτό κομμάτι συνήθως χάνεται).

Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε περιπτώσεις που εμπίπτουν και στα δύο άκρα: νύφες και πεθερές που έχουν μια ζεστή, φιλική σχέση στοργής και φροντίδας, και νύφες και πεθερές που βρίσκονται στα μαχαίρια, σε μια ατελείωτη κόντρα. Όμως, μεταξύ των δύο άκρων υπάρχουν και διαβαθμίσεις και παραλλαγές και των δύον αυτών περιπτώσεων.

Ποιοι είναι οι λόγοι των δυσκολιών στη σχέση νύφης-πεθεράς;

Η άποψη της νύφης Η αρχή των προβλημάτων συνήθως ξεκινάει με την πρώτη συνάντηση των δύο γυναικών πριν από το γάμο. Η μέλλουσα νύφη είναι νευρική και ανήσυχη για το αν θα αρέσει στη μέλλουσα πεθερά της, αν αυτή θα εγκρίνει την επιλογή του γιού της, τι είδους γυναίκα θα είναι, αν θα είναι φιλική ή εχθρική από την αρχή. Η ευαίσθητη σε αυτά τα ζητήματα νύφη μπορεί να καταλάβει με την πρώτη ματιά ποια είναι τα συναισθήματα της πεθεράς της. Aπό την άλλη, μπορεί ο άνδρας να είναι ο ένοχος, που κατά λάθος δημιουργεί τα αρνητικά συναισθήματα μεταξύ νύφης και πεθεράς, γιατί δεν κάνει τη σύζυγό του πρώτη προτεραιότητά του. Όταν ο ίδιος δεν αντιλαμβάνεται ότι εξακολουθεί να είναι ταγμένος στο πλευρό της μητέρας του, ενώ θα πρέπει να κάνει τη μετάβαση στο να είναι πια στο δικό του σπίτι με τη γυναίκα του, αυτό ανοίγει τις πόρτες σε κάθε είδους απαίτηση από την πλευρά των γονιών του: απαιτήσεις να τους αφιερώνει παραπάνω χρόνο, στοργή, αφοσίωση, χρήματα, κ.λπ.

Η σύζυγος σε αυτή την περίπτωση παραπονιέται ότι ο σύζυγός της επιτρέπει στη μητέρα του να διευθύνει τη ζωή του, σαν να ήταν ακόμα αυτός μικρό παιδί, και, παράλληλα, να κατευθύνει τη ζωή του ζευγαριού. Αυτό αποτελεί μια σημαντική αιτία για καυγάδες τόσο ανάμεσα στο ζευγάρι όσο και ανάμεσα στη νύφη και την πεθερά. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές, τα πεθερικά, συνήθως από καλή πρόθεση αλλά με εντελώς λανθασμένο τρόπο και αποτελέσματα, γίνονται παράλογοι στο τι οι ίδιοι πιστεύουν ότι είναι καλό για το ζευγάρι, με αποτέλεσμα να παρεμβαίνουν στη ζωή του και να μην τους αφήνουν στην ησυχία τους. Μια άλλη πηγή εντάσεων και προβλημάτων με τα πεθερικά είναι η συνεχόμενη κριτική ή ακόμα και ο καταιγισμός από απλές συμβουλές. Όταν η πεθερά θέλει να δείξει κάτι στη νύφη της, επιδιώκει να της εξηγήσει τον 'σωστό' τρόπο να κάνει κάτι, 'πώς το κάνω εγώ και αρέσει στο γιό μου', είναι σαν να κουνάει ένα κόκκινο πανί μπροστά σε έναν ήδη εξαγριωμένο ταύρο. Ο λόγος είναι ότι η νέα σύζυγος χρειάζεται να έχει την ελευθερία της, να πειραματιστεί και να βρει η ίδια τι πρέπει να κάνει, άλλοτε κάνοντας πειράματα -ενδεχομένως και λάθη-, άλλοτε ακολουθώντας συμβουλές τις οποίες ζητάει η ίδια, κι άλλοτε αναζητώντας πληροφορίες αλλού, και όχι από την πεθερά της. Η αίσθηση της νύφης σε αυτή την περίπτωση είναι ότι η πεθερά της δεν την υπολογίζει, δε τη θεωρεί άξια και θέλει να την μεταμορφώσει στην εικόνα της, χωρίς να υπολογίζει την προσωπικότητα της κοπέλας. Η νύφη αντιλαμβάνεται την όλη αυτή ιστορία, ακόμα κι αν γίνεται με τις καλύτερες προθέσεις από την πλευρά της πεθεράς, ως κριτική. Πιστεύει ότι η πεθερά της δεν την εκτιμά, τη βρίσκει κατώτερη, αισθάνεται ότι δεν την καταλαβαίνει και αρχίζει να θυμώνει. Και όσο δε λέει τίποτα και κρατάει τον θυμό της μέσα της η νύφη, τόσο ψάχνει για παραδείγματα που επιβεβαιώνουν αυτά που πιστεύει. Και όσο περισσότερα παραδείγματα βρίσκει, τόσο περισσότερο θυμώνει, και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται, μέχρι που καταλήγει σε κάποιο ξέσπασμα ή καβγά.

Η άποψη της πεθεράς Η πεθερά από την πλευρά της μπορεί να αισθάνεται ότι η νύφη της δεν την αγαπάει πραγματικά, ότι δεν τη θεωρεί μητέρα της και ότι δεν της δείχνει σεβασμό και στοργή. Η πεθερά μπορεί να νιώθει ότι συνέχεια βρίσκεται στο στόχαστρο της κριτικής της νύφης της, η οποία δεν ευχαριστιέται με τίποτα και προσέχει μόνο τα κακά και ποτέ τα καλά. Η πεθερά που κρατάει τα παιδιά εννιά φορές αλλά τη δέκατη φορά έχει να κάνει κάτι άλλο και αρνείται ευγενικά, στεναχωριέται που η νύφη της θυμώνει και δεν εκτιμά όλη την προηγούμενη προσφορά της αλλά στέκεται και δυσαρεστείται μαζί της για τη μία φορά που δεν μπόρεσε να της εξυπηρετήσει. Ακόμα, μια πεθερά μπορεί να στεναχωριέται όταν δεν έχει καλή επικοινωνία με τη νύφη της. Για παράδειγμα, όταν η νύφη τηλεφωνεί στην πεθερά για να της ζητήσει μόνο εξυπηρετήσεις ή βοήθεια, δημιουργεί μια μονομερή σχέση και δεν κάνει την πεθερά να νιώθει καλοδεχούμενη και ψυχικά κοντά της.

Πώς μπορεί να βελτιωθεί η σχέση νύφης-πεθεράς; Κάθε άνθρωπος επιθυμεί να αισθάνεται ότι οι άλλοι τον θεωρούν σημαντικό και ότι τον εκτιμούν. Αυτά τα αισθήματα ανθίζουν όταν φερόμαστε στους άλλους με σεβασμό και κρατάμε μια θετική στάση. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τη σχέση νύφης-πεθεράς. Αλλά και το ίδιο το ζευγάρι θα πρέπει να επενδύσει στη σχέση του, γιατί όσο πιο δυνατή είναι αυτή τόσο λιγότερο θα μπορεί να επηρεαστεί από εξωτερικούς παράγοντες (όπως τα πεθερικά).

Για τη νύφη: για να βελτιώσει τη σχέση της με την πεθερά, θα πρέπει να καταβάλει προσπάθεια: χρειάζεται σεβασμός, προσοχή, και μια στάση που δείχνει ενδιαφέρον. Η νύφη θα πρέπει να δείξει στην πεθερά της ότι την εκτιμά σαν άτομο καταρχήν, κι όχι απλώς σαν βοηθητικό προσωπικό που κάνει εξυπηρετήσεις. Η ευγένεια και οι καλοί τρόποι είναι η καλύτερη προσέγγιση.

Για την πεθερά: ο ρόλος της πεθεράς δεν είναι ίδιος με αυτόν της μητέρας. Τα ενήλικα παιδιά θέλουν να αυτονομηθούν και να κάνουν τη ζωή τους, χωρίς συνεχείς συμβουλές και υποδείξεις. Η πεθερά θα πρέπει να θυμάται ότι θα πρέπει να δημιουργήσει τη σχέση με τη νύφη της, γιατί κάτι τέτοιο δε γίνεται αυτόματα, και ότι και η δική της στάση απέναντι στη νύφη της θα καθορίσει τις αντιδράσεις της προς την ίδια. Η ευγένεια και οι καλοί τρόποι είναι η καλύτερη προσέγγιση.

πηγή

Δείτε τι έκανε η πεθερά στην πρώην νύφη της!

Οι πεθερές με τις νύφες δεν τα πάνε πάντα πολύ καλά… και αυτό δεν είναι βέβαια μονάχα ελληνικό φαινόμενο!
Και γίνεται ακόμα χειρότερο σε περίπτωση διαζυγίου.
Ένα μεγάλο πρόβλημα είναι γι’ αυτές και οι αναμνηστικές φωτογραφίες. Έχεις βγει αναμνηστικές φωτογραφίες με όλη την οικογένεια, σε ωραίο φόντο, αλλά η πρώην νύφη στα χαλάει.
Τι κάνεις; Να ‘ναι καλά το Photoshop… ΔΕΙΤΕ:


από το arionradio

Η ΠΕΘΕΡΑ ΔΙΑΛΕΞΕ ΣΩΣΤΑ

Πάει ο γιος στην μητέρα του τρεις φωτογραφίες από κοπέλες και της λέει:
- Μάνα, μια από αυτές τις τρεις έχω διαλέξει για γυναίκα μου.
Μπορείς να βρεις ποια από τις τρεις είναι;

Και η μητέρα του απαντάει:


- Είναι αυτή στα δεξιά.
- Μπράβο μάνα, το βρήκες.
Αλλά είμαι περίεργος.
Πώς το κατάλαβες;
Και η μητέρα:
- Απλά είναι αυτή που δεν γουστάρω.

10 φράσεις που δεν πρέπει να πει ποτέ μια πεθερά στη νύφη της

Μπορεί να είναι μια σχέση ζωής, αλλά πολύ εύκολα να γίνει και... θανατηφόρα. Με λίγη καλή προσπάθεια, η συνύπαρξη ίσως και να είναι εφικτή!

1. «Πώς είναι έτσι το σπίτι σου;»Ένα πράγμα που δεν πρέπει ποτέ να ξεστομίσει μια πεθερά στη νύφη της είναι για το νοικοκυριό της. Αυτό σημαίνει: Κανένα σχόλιο ούτε για την καθαριότητα, ούτε για τον τρόπο που έχει τοποθετήσει τα έπιπλα ούτε για τα άπλυτα πιάτα στο νεροχύτη. Τίποτα από όλα αυτά. Πόσο δύσκολο είναι;  
2. «Ο γιος μου είναι πολύ αδύνατος. Δεν τον ταΐζεις;»Πρόκειται για σπόντα ως προς τις καλύτερες μαγειρικές της ικανότητες ή έχει να κάνει με το γεγονός ότι αποφασίζει εκείνη για το τι θα φάει ο άντρας της; Δυστυχώς, είναι και τα δύο. Καταρχήν, το ενδεχόμενο ένας ενήλικος άντρας να μην είναι σε θέση να φροντίσει «το στομάχι του» είναι τρομακτικό. Όσον αφορά, τώρα, το μαγείρεμα, είναι αλήθεια ότι οι πεθερές λατρεύουν όσο τίποτε άλλο να δίνουν μαθήματα μαγειρικής ως… καλύτερες και πιο έμπειρες. Δεν είναι, όμως, απαραίτητο ότι πρέπει να τις κάνετε το χατίρι!

3. «Ήταν δικός μου πριν γίνει δικός σου»
Όπως λέει και μια φίλη, αυτές οι κουβέντες δεν είναι καθόλου φιλικές. Αντιθέτως, μάλιστα! Πράγματι, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη εξυπνάδα για να καταλάβει κανείς ότι εκείνη μεγάλωσε το γιο της. Ωστόσο, πρέπει να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα στη σύζυγο και τη μητέρα, δύο μοναδικοί αλλά τόσο διαφορετικοί ρόλοι. Χρειάζεται περαιτέρω εξήγηση;

4. «Δεν θα επέτρεπα ποτέ στο παιδί μου να το κάνει αυτό»
Δεν αποτελεί λόγο για μάλωμα κάτι τόσο απλό, όπως το να αφήσει το παιδί το φαγητό στο πιάτο του ή να πετάξει σαΐτα στον αδερφό του. Κι επιπλέον, δεν ενδιαφέρει κανέναν ποιους κανόνες είχε θέσει στα παιδιά της 30, 40 ή 50 χρόνια πριν. Δεν είναι η μαμά τους. Μόνο η μαμά τους θα κρίνει πώς θα αντιδράσει. Τι δεν καταλαβαίνει;

5. «Το μωρό σταμάτησε να κλαίει αμέσως μόλις έφυγες»
Σταμάτησε το κλάμα, την ανησυχία, την γκρίνια, δεν έχει σημασία. Το θέμα είναι ότι τη στιγμή που «εσείς» φύγατε, το παιδί ηρέμησε… για εκείνη… πιθανώς επειδή δεν μπορείτε να κάνετε σωστά τη «δουλειά σας ως μαμά». Μήπως πρέπει να επανεξετάσει εκείνη αυτές τις λέξεις;

6. «Είχε τα ''τυχερά'' του ο γιόκας μου...»
«Γλυκέ μου, θυμάσαι την παλιά σου φιλενάδα, τη Μαρία, με τα πανέμορφα μακριά μαλλιά, που ο μπαμπάς της είχε πολλά λεφτά; Την είδα πρόσφατα και μου είπε ότι τέλειωσε την Ιατρική κι έχει ήδη τρία παιδιά. Ήταν εντυπωσιακή, δεν άλλαξε καθόλου από τότε που ήσασταν μαζί. Σου στέλνει τα φιλιά της». Και φυσικά, όλα αυτά θα του τα πει τη στιγμή που εσείς θα είστε άυπνη μετά από ένα δύσκολο βράδυ με το νεογέννητο, τα μαλλιά σας θα είναι χάλια και οι ορμόνες σας θα ανεβοκατεβαίνουν σαν τρελές… πράγμα που μπορεί με μεγάλη ευκολία να σας κάνει να την…

7. «Δεν είσαι και στις ομορφιές σου...»
Καλό είναι μια πεθερά να μη σχολιάζει ποτέ για το κούρεμα της νύφης της που δεν της άρεσε, τα κιλά της, τις λευκές τρίχες της, τα κουρασμένα μάτια ή οτιδήποτε άλλο έχει να κάνει με την εμφάνισή της, εκτός αν πρόκειται για κομπλιμέντο. Μπορεί ενδεχομένως να μην υπάρχει κακή πρόθεση, αλλά είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσει αρνητική εντύπωση. Κι ενώ κάποια σχόλια είναι απλά σχόλια: «Γιατί δεν ξεκουράζεσαι λίγο, δείχνεις ταλαιπωρημένη, θα αναλάβω εγώ το μικρό», κάποια άλλα είναι τελείως εχθρικά: «Παρατήρησα ότι οι λευκές σου τρίχες πολλαπλασιάζονται με ταχύτητα φωτός!». Και τέτοιες κουβέντες δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να πυροδοτούν προβλήματα…

8. «Έχεις τις ευκολίες σου…»
Μια πεθερά που σε κάθε της ευκαιρία λέει πόσο λίγη προσπάθεια απαιτεί ο σύγχρονος τρόπος ζωής στην καθημερινότητα της νύφης της, είναι σίγουρο ότι θα γίνει κουραστική. Ναι, τα πράγματα έχουν αλλάξει: Πλυντήριο ρούχων, στεγνωτήριο, πλυντήριο πιάτων, ηλεκτρική σκούπα, ηλεκτρικός φούρνος, ψυγειοκαταψύκτης. Η τεχνολογία έχει προχωρήσει και μας έχει διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό, αλλά δεν χρειάζεται να αισθάνεστε ενοχικά επειδή «τα παλιά τα χρόνια» η μαμά του άντρα σας δεν είχε τις δικές σας ανέσεις, ούτε αυτό αρκεί για να πάψετε να παραπονιέστε για οτιδήποτε άλλο στην καθημερινή σας ζωή.

9. «Θα έρθω να μείνω μαζί σας όταν γεννηθεί το μωρό»
Μια μικρή βοήθεια είναι πάντα ευπρόσδεκτη… όταν τη ζητήσουμε, αλλά το ενδεχόμενο να μετακομίσει η πεθερά στο σπίτι του γιου της, όταν η νύφη της θα έχει μόλις επιστρέψει από το μαιευτήριο με το νεογέννητό της, είναι εφιάλτης, όχι βοήθεια. Τα περισσότερα ζευγάρια έχουν την ανάγκη να μείνουν μόνα τους με το νέο μέλος και να νιώσουν οικογένεια, και ένας απρόσκλητος επισκέπτης στο σπίτι τους θα ήταν ένας επιπλέον λόγος άγχους για αυτούς. Αν η νύφη αποφασίσει ότι θέλει την πεθερά της μαζί της, θα της το ζητήσει!

10. «Ο γιος μου θέλει το φαγητό μαγειρεμένο έτσι, τα ρούχα του διπλωμένα με αυτό τον τρόπο, τον καφέ του από τα χεράκια μου…»
Είναι αλήθεια ότι κάθε άντρας θα απολάμβανε η γυναίκα του να του δίπλωνε τα ρούχα κατά τη δική του απόλυτη ακρίβεια και να του ετοίμαζε τον καφέ όπως ακριβώς τον πίνει, αλλά -καλώς ή κακώς- είναι ένας ώριμος ενήλικος και εσείς δεν είστε η μαμά του! Οπότε, ναι, ο καλός σας μπορεί να κάνει τα πάντα μόνος του, και ίσως μια μέρα καταφέρει να κάνει και θαύματα χωρίς καν τη δική σας βοήθεια! 

πηγή

ΤΟ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΓΑΜΟΥ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΧΕΡΙΑ …ΠΕΘΕΡΑΣ!

Ο ρόλος των πεθερικών στον Γάμο

Βαρβάρας Καλογεροπούλου-Μεταλληνού

Μέσα στον γάμο πάνω απ’ όλα στέκεται η συζυγική αγάπη. Πόσα δεν έχουν γραφεί γι’ αυτήν. Η αγάπη προσφέρει όχι γιατί είναι υποχρεωμένη, αλλά γιατί έχει πιστέψει στην αξία του άλλου, έστω και αν πρόκειται για τον εχθρό. Η αγάπη ποιεί «ψυχήν μίαν», δημιουργεί ομοψυχία, όπως λέει ο ιερός Χρυσόστομος. Και η γνήσια αγάπη «ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν…πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει» (Α΄ Κορ.13, 7-8).

Υπάρχει όμως και ένας απρόβλεπτος παράγοντας, που συχνά επιδρά διαλυτικά στον γάμο και την οικογένεια. Πρόκειται, δυστυχώς, για τους ίδιου τους γονείς. Όπως οι ευχές τους στηρίζουν θεμέλια οίκων, έτσι και οι άκαιρες παρεμβάσεις τους στη ζωή του ανδρογύνου γκρεμίζουν τις οικογένειες.

Πολλοί γονείς, δυστυχώς, δεν μπορούν να καταλάβουν , ότι γάμος σημαίνει νέα φωλιά, που πρέπει να μείνει αυτοκυβέρνητη. Οι γονείς ζητούν την τυφλή αφοσίωση των παιδιών τους ως ανταμοιβή για όσα τους πρόσφεραν στην ζωή. Λησμονούν όμως, ότι, ό,τι κάνουν οι γονείς για τα παιδιά τους είναι το καθήκον τους απέναντί τους, που δεν ζητά έπαινο και ανταμοιβή. Είναι καθολικός νόμος της φύσης, από την φωλιά των χελιδονιών μέχρι την καρδιά της ζούγκλας.

Τα παιδιά δεν είναι τα όργανά τους ώστε να τα χρησιμοποιούν για την ικανοποίηση του εγωισμού τους, το καθήκον των παιδιών απέναντι στους γονείς δεν απαιτείται, αλλά γεννιέται μέσα στην καρδιά τους και προσφέρεται ελεύθερα, αποδεικνύει δε και την σωστή ή όχι γονεϊκή αγωγή. Έτσι δοκιμάζεται και η αγάπη, αν ήταν δηλαδή κτητική-εγωιστική, ή ανιδιοτελής και θυσιαστική.

Η ζωή, ως γνωστό, δεν οπισθοδρομεί, πηγαίνει μπροστά. Δεν είναι οι γονείς τίποτε περισσότερο παρά τα τόξα μέσω των οποίων ο δωρεοδότης Θεός, εκτοξεύει σαν ζωντανά βέλη τα παιδιά μέσα στην ζωή. Μεγαλύτερη χαρά δεν υπάρχει από τον να βλέπουμε τα παιδιά μας να δημιουργούν μια ευλογημένη οικογένεια, θα πρέπει να πάψουμε να τα βλέπουμε ως μέσον της δικής μας ικανοποίησης.

Ας αφήσουμε στην αγάπη και ενότητά τους τα παιδιά μας, έστω και αν εμείς παρατηρούμε καταστάσεις, με τις οποίες δεν συμφωνούμε….

Η παρουσία των γονέων και η παρέμβασή τους στη ζωή των παιδιών τους οφείλει να είναι μόνον συμβουλευτική και υποστηρικτική. Τότε ασφαλώς θ’ αναδεικνύεται ο γάμος και η κοινωνία των μελών της, η οικογένεια, ο μικρός επίγειος παράδεισος, στον οποίο η αληθινή αγάπη έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο και η ένωση αυτή θ’ αποκαλύπτεται πράγματι ως «μυστήριο αγάπης».

Οικογένεια, αναζητώντας νόημα ζωής

πηγή