.

ΠΕΡΙ ΓΑΜOY MAΡΤΥΡΙΕΣ (και όχι μόνο)

Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

Αυτό θα ‘θελα να έχετε κι εσείς: Υπευθυνότητα, μπέσα, τσίπα…

“… Σήμερα σκέφτηκα να σας μιλήσω για τον Καραϊσκάκη, αλλά φοβάμαι ότι το μυαλό σας θα πάει αλλού, στο γήπεδο Καραϊσκάκη..

Σκέφτηκα να σας μιλήσω για το 1821, αλλά ο νους σας θα πάει στην Ορίτζιναλ.

Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει να σας ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο μακρινό, τόσο ξένο…

Άραγε, δύο αιώνες πίσω, κάποια γεγονότα, τι να λένε σε σένα;

Σε εσένα που βιάζεσαι να φύγεις, να πας για τσιγάρο, να πάς για καφέ, ή για κάτι άλλο.

Θα σου μιλήσω λοιπόν προσωπικά…

Εγώ ο δάσκαλός σου λοιπόν, που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο και σε 15 μέρες φεύγω για αλλού, σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία ή και περισσότερα χρόνια, θα σου μιλήσω σταράτα, για να σου εκφράσω δυο σκέψεις μου…

Οι μαθητές που συνάντησα μέσα στις τάξεις, οι μαθητές που δίδαξα φέτος, στη συντριπτική τους πλειονότητα με σεβάστηκαν, αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του μαθήματος.

Πολλοί όμως από τους υπόλοιπους μαθητές δε με σεβάστηκαν, με προσέβαλαν κατ’ επανάληψη, με έργα, με λόγια, με ύβρεις, δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος, που με σόκαρε, και που με έβαλε σε μελαγχολικές σκέψεις…

Αυτό το φαινόμενο αποδεικνύει ότι κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο, κι΄ ότι εκτός του γνωστικού ελλείμματος, το συγκεκριμένο σχολείο χωλαίνει δραματικά και στο ηθικοπλαστικό του έργο, στη διαμόρφωση δηλαδή των μαθητικών ψυχών και πνευμάτων.

Και η ευθύνη γι΄ αυτήν την αποτυχία είναι ευθύνη αποκλειστικά δική μας, των δασκάλων σας, αλλά και των γονιών σας.

Δεν έχουμε κατορθώσει να σας δείξουμε πως χωρίς αρχές, η ζωή σας αύριο θα είναι μια κόλαση, πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα, θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν, θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας, θα σας γεμίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση, και θα σας γεράσουν πρόωρα…

Αν όμως θέλετε μια συμβουλή από ένα δάσκαλο, σκεφτείτε το παράδειγμα του Μακρυγιάννη, που έφτασε αγράμματος μέχρι τα 50 σχεδόν χρόνια του, για να καταλάβει μετά πως η μόρφωση, η καλλιέργεια, ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη.

Και κάθισε με πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο, και έμαθε πέντε κολλυβογράμματα, για να μας πει την ιστορία του βίου του, αλλά και την ιστορία της Επανάστασης των υπόδουλων Ρωμιών.

Αυτό το παράδειγμα είναι για σας το πιο κατάλληλο, και μπορείς 30 χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη να ακολουθήσεις κι΄ εσύ σήμερα το δρόμο που εκείνος έδειξε, το μονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόμο της παιδείας, τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής…

Αυτό θα ‘θελα να έχετε κι εσείς: Υπευθυνότητα, μπέσα, τσίπα.

Να αναλαμβάνετε τις ευθύνες σας, να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συμφέρον, να μισείτε το ψέμα και την ευθυνοφοβία.

Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του ήταν αυτό που χαρακτήριζε και την ζωή του Νικήτα Σταματελόπουλου, του Νικηταρά, του λεγόμενου και Τουρκοφάγου!

Αγωνίστηκε στη διάρκεια της Επανάστασης, συνέβαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του κι έπειτα φυλακίστηκε, για να χαθεί τελικά σ’ ένα στενοσόκακο του Πειραιά, σχεδόν τυφλωμένος, πάμπτωχος και εγκαταλειμμένος από όλους…

Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει από την Κυβέρνηση μια πλούσια σύνταξη, αυτός δεν ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα, απαντούσε μόνο πως η πατρίδα τον αμείβει πολύ καλά, λέγοντας ψέματα, για να μην προσβάλει την πατρίδα του.

Είναι δύσκολο, το κατανοώ, νά ακολουθήσετε το παράδειγμα του Νικηταρά.

Αλλά νομίζω πως κι εσείς όταν θελήσετε, είστε ικανοί και για τα δύσκολα…

Μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόμο της αξιοπρέπειας, να προσπαθήσετε να ζήσετε τίμια και με αγωνιστικότητα, για εσάς και για το μέλλον της οικογένειας που αύριο θα κάνετε.

Ξέρω, καταλαβαίνω, αντιλαμβάνομαι πως σας προτείνω μια διαδρομή ζωής δύσκολη και απαιτητική, όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόμος των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών, της εποχής στην οποία μεγαλώνετε.

Όμως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της…

Περιμένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά και με επιτυχία τη σημαία του αγώνα και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους, σε καλύτερες μέρες, και σε πιο φωτεινές σελίδες…

Κι όταν βλέπω την εποχή μας να μαραζώνει χωμένη στην αλλοτρίωση, να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία, να μουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας, μόνο σε εσάς ελπίζω, στην ειλικρινή σας διάθεση , να αγωνιστείτε, να αντισταθείτε, να πολεμήσετε, και να νικήσετε.

Μη μας απογοητεύσετε !

( Από τα λόγια πού απηύθυνε δάσκαλος στους μαθητές του, στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών, για την επέτειο της 25ης Μαρτίου )



πηγή