Μια όμορφη ιστορία φιλίας

Εμείς και η Αγάπη μας

Υπάρχουν αγάπες εγωιστικές, αγάπες τυφλές, αγάπες, που διαφθείρουν και καταστρέφουν, γιατί στο βάθος τους κρύβουν το στοιχείο της φθοράς και της ανθρώπινης ανεπάρκειας, όσο κι αν προβάλλονται ως αγνές και καθαρές κρινόμενες με ανθρώπινα μέτρα.

Δεν φτάνει δυστυχώς μόνο η καλή διάθεση και ο συναισθηματισμός μας να αγαπούμε. Στην απόλυτη εκτίμηση της ανθρώπινης αυτάρκειας πέφτουν πολλοί στηριζόμενοι στην αγνότητα των προθέσεών τους, όπως υποστηρίζουν. Παίρνουμε το παράδειγμα του ισχυρισμού δύο νέων, που έχουν ισχυρότατο το αίσθημα αμοιβαίας αγάπης.

Αφού αγαπούμε, λένε, ο ένας τον άλλο, γιατί να ζητήσουμε άλλη βοήθεια; Αυτή η αγάπη μας καθαγιάζει τον δεσμό μας.

Η προαίρεσή μας είναι τόσο καθαρή και τόσο αμοιβαία! Το ίδιο περίπου λένε και άλλοι αναφερόμενοι σε άλλους δεσμούς ή σχετικές δραστηριότητες.

Όμως δεν συμφωνεί η πραγματικότητα με αυτούς τους ισχυρισμούς, τους οποίους σύντομα διαψεύδει.

Όσο αγνές και αν είναι οι προθέσεις μας, όσο ανιδιοτελής και αν είναι η θέλησή μας για την επιτυχία κάποιου ωραίου και ευγενικού σκοπού, και δεν αμφιβάλλουμε γι’ αυτό, δεν είναι αρκετές αυτές οι διαβεβαιώσεις να προφυλάξουν από την εκλογή λανθασμένου δρόμου, από την υπερεκτίμηση των ανθρώπινων δυνατοτήτων, από τυχόν εκτροχιασμό και κατάληξη από αγάπη σε μη-αγάπη ή, σε αδιαφορία ή ακόμα και μίσος!

Πού πήγε η προηγουμένως υποστηριζόμενη αυτάρκειά της; Αυτό δεν καταβοά η θλιβερή πραγματικότητα;

Αναφέρω ενδεικτικά τον τρομακτικό αριθμό διαζυγίων και το δράμα των ζευγαριών, που για διάφορους λόγους δεν πραγματοποιούν το διαζύγιο, αλλά έχουν μεταβάλει την οικογένεια σε ξενοδοχείο παραμονής κάτω από κοινή στέγη, ενώ οι καρδιές απέχουν μίλια μακρυά μεταξύ τους. Κάποτε όμως αυτά τα ζεύγη ξεκίνησαν με ωραίες προοπτικές και ελπίδες, αλλά με μόνα τα δικά τους εφόδια, για να καταλήξουν πολύ σύντομα ή και με παρέλευση κάποιου χρόνου στο δράμα, που λέγεται καταστροφή μιας οικογένειας με όλες τις τραγικές συνέπειες που αυτή συνεπάγεται.

Σκοντάφτουν όλες αυτές οι περιπτώσεις στην ανθρώπινη ατέλεια και ανεπάρκεια.

Αγάπη αληθινή και διαρκή και ανθεκτική στα χτυπήματα των περιστάσεων, μόνον ο Θεός, που είναι η πηγή της αγάπης, μπορεί και να την εμπνέη διαρκώς, να την τροφοδοτή και να ανανεώνη τη φρεσκάδα της και να την κάνη ικανή να νικάη τον χρόνο και την γήρανση του εξωτερικού άνθρωπου.

Αποσπάσματα από το κείμενο: Εμείς και η Αγάπη μας π. Ευσεβίου Βίττη

Προβέντα (νυφιάτικο ψωμί)

Υλικά:

· 1 ½ κιλό μαλακό αλεύρι

· 50 γρ. περίπου φρέσκια μαγιά (1 κυβάκι)

· 1 φακελάκι τριμμένο μαχλέπι

· 1 φακελάκι τριμμένο κακουλέ

· 1 κουταλάκι γλυκού μαστίχα τριμμένη

· 1 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη

· ½ φλιτζάνι τσαγιού καλαμποκέλαιο

· 1 κουταλιά σούπας αλάτι

· 600 ml χλιαρό νερό

Ζύμη για τη διακόσμηση

· ζύμη (χωρίς τα μπαχαρικά και τη μαγιά)

· μέλι

· κλωνάρι βασιλικού

Εκτέλεση :

1. Βάζουμε σε μια λεκάνη το αλεύρι και σιγά – σιγά προσθέτουμε τα υλικά με τη σειρά που αναφέρονται.

2. Ζυμώνουμε μέχρι να αποκτήσουμε μια αφράτη ζύμη. (Για να το πετύχουμε αυτό, ίσως χρειαστεί να προσθέσουμε λίγο νερό ή λίγο αλεύρι, αναλόγως.)

3. Σκεπάζουμε τη λεκάνη με μια πετσέτα και την αφήνουμε σε ένα ζεστό μέρος για μερικές ώρες (μέχρι να διπλασιαστεί η ζύμη σε όγκο).

4. Αφού φουσκώσει, το ζυμώνουμε πάλι κι έπειτα το τοποθετούμε σε λαδωμένο ταψί.

5. Τα σχέδια που θα διακοσμήσουν το ψωμί, μπορούμε να τα ετοιμάσουμε όση ώρα περιμένουμε τη ζύμη να φουσκώσει ή ακόμα και από την προηγούμενη μέρα φυλάγοντάς τα με μεμβράνη στο ψυγείο.

6. Αφού τοποθετήσουμε το ζυμάρι στο λαδωμένο ταψί (Νο 4) το στολίζουμε με ό,τι σχέδια θέλουμε (λουλουδάκια, κλαδάκι, στεφανάκια ακόμα και τα αρχικά των μελλόνυμφων) και το αφήνουμε πάλι να φουσκώσει – μέχρι να διπλασιαστεί.

7. Το ψήνουμε στους 200 βαθμούς (καλύτερα στην αντίσταση) για 1 ώρα και 15΄. Μόλις αρχίσει να παίρνει χρώμα, το σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο για να ψηθεί και από μέσα και για να μην ¨αρπάξει¨.

8. Όταν το βγάλουμε από το φούρνο το αφήνουμε να χλιαρίνει λίγο και μετά το βγάζουμε από το ταψί.

9. Το ραντίζουμε με διάλυμα μελιού με τη βοήθεια του κλαδιού του βασιλικού. Έτσι αποκτά και γλύκα και γυαλάδα.