.

ΠΕΡΙ ΓΑΜOY MAΡΤΥΡΙΕΣ (και όχι μόνο)

Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013

Το ενδιαφέρον μας μπορούμε να το δείξουμε με πολλούς τρόπους

Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να δείξει την αγάπη και το ενδιαφέρον του για τον άλλον με διαφορετικό τρόπο…ας μην διστάζουμε και εμείς να εκδηλώνουμε με κάθε τρόπο αυτήν την αγάπη που έχουμε στον άλλον, ειδικά σε περιόδους που ο άλλος την χρειαζεται!
Ένα πολύ όμορφο και συγκινητικό βιντεάκι…
Δείτε το παρακάτω…

Σιατίστης: ''Σήμερα μπερδεύουμε ποιοι είναι άντρες και ποιες είναι οι γυναίκες''

Λόγος στο πανηγυρικό εσπερινό που χοροστάτησε ο  Μητροπολίτης Σισανίου
 και Σιατίστης π. Παύλος στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στην πόλη της Σιάτιστας
22

«….Και τι δεν έκανε ο Άγιος Νικόλαος μ’ αυτό το περίσσευμα της αγάπης του. Και όπως λέει το τροπάριό του τη ταπεινώσει απέκτησε τα υψηλά. Και τα υψηλά είναι η θέωση του ανθρώπου. Γι αυτό (ο πατέρας με τις τρεις κόρες που τις ευεργετούσε ο Άγιος) τον ονομάζει άνθρωπο του Θεού, όχι με σχήμα λόγου, όχι για να δείξει ότι ήταν καλός άνθρωπος, αλλά για να δείξει ότι ακριβώς ήταν άνθρωπος του Θεού και ήτανε πλήρης της παρουσίας του Θεού στη ζωή του και άνδρας επιθυμιών τω του πνεύματος.
Ποιες είναι οι επιθυμίες του πνευματικού ανθρώπου και ποιος είναι ο πνευματικός άνθρωπος. Πνευματικός άνθρωπος δεν είναι ο γραμματιζούμενος. Πολλοί από δαύτους έχουν τέτοια πάθη τέτοιες κακίες που πραγματικά τα πάθη τους τους ρεζιλεύουν. Ο άνθρωπος του πνεύματος είναι ο άνθρωπος που έχει το πνεύμα το Άγιο μέσα στην καρδιά του. Αυτός που κοντά του βρίσκεις ειρήνη, βρίσκεις χαρά, που νοιώθεις ότι δεν κινδυνεύεις απ’ αυτόν.
Ποιος ένοιωσε ποτέ, τότε και σήμερα, ότι κινδυνεύει από τον Άγιο Νικόλαο. Είναι λοιπόν ο άνθρωπος που επιθυμεί. Τι επιθυμεί; Επιθυμεί τη χάρη του Θεού στη ζωή του. Πρώτα και κύρια. Μα δεν έχει άλλες επιθυμίες; Μα αυτή η επιθυμία είναι το πλήρωμα των επιθυμιών και μάλιστα το σωστό πλήρωμα. Είναι οι άνθρωποι οι μηδέν έχοντες και τα πάντα κατέχοντες. Ο Άγιος είχε αυτά που δεν είχαν οι άλλοι, αλλά αυτά που ήταν ικανά να χορτάσουν όλους τους άλλους. Και έτσι ο Άγιος Νικόλαος έμεινε μέσα στη ζωή της Εκκλησίας πάντοτε παρών, πάντοτε προφθάνων όπως λέγει ένα τροπάριο της Εκκλησίας, που τρέχει και προφταίνει όποιος ακριβώς τον ζητήσει.
Και εμείς γιορτάζουμε και τιμάμε τον Άγιο Νικόλαο σήμερα, και αν υπάρχει κάτι που λαχταρούμε, είναι τέτοιοι τύποι ανθρώπων σαν τον Άγιο Νικόλαο. Τέτοιοι ευλογημένοι άνθρωποι να τους έχουμε κοντά μας στο σπίτι μας. Να είμαστε οι ίδιοι τέτοιοι ευλογημένοι άνθρωποι, ώστε η παρουσία μας να είναι ανάπαυση, να είναι χαρά. Να είμαστε η χαρά του άλλου και όχι η στενοχώρια και η κόλαση του άλλου. Αλλά αυτά τα πράγματα τα έχουμε μέσα μας.
Πολλές φορές εμείς οι άνθρωποι ψάχνουμε να βρούμε την αιτία γιατί υποφέρουμε, γιατί αποτύχαμε σε κάτι, γιατί έχουμε πρόβλημα με τα παιδιά μας, γιατί δεν τα πάμε καλά το ζευγάρι; Πού ψάχνετε να τα βρείτε όλα αυτά έξω από σας; Όλα αυτά είναι μέσα μας. Από μας βγαίνει και η ευλογία και η κατάρα. Αυτό μας λέει ο Χριστός στο Ευαγγέλιό του και η ευλογία και η κατάρα. Γιατί; Γιατί και όταν ο άλλος έλθει με κακία απέναντι μου, όταν ο άνθρωπος έχει μέσα τη χάρη του Θεού ξέρει να αντιμετωπίζει το κακό δεν ταλαιπωρείται. Ητοιμάσθη και ουκ εταράχθη. Γιατί ξέρει ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ένας ταλαίπωρος άνθρωπος, ένας άρρωστος άνθρωπος, που περιφέρει την ασθένεια του.
Γι αυτό λοιπόν σε μια εποχή που είμαστε τόσο μπερδεμένοι, που δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε, που δεν ξέρουμε τι θέλουμε, κοντεύουμε να μπερδέψουμε ποιοι είναι οι άντρες και ποιες είναι οι γυναίκες και έτσι πλέον ταλαιπωρούμεθα. Και σε μια εποχή πραγματικά, που έχουμε υποστεί μια βαθύτατη καθίζηση, πρώτα πνευματική και εξαιτίας αυτής και υλική καθίζηση, που δεν ξέρουμε τι θέλουμε, προσπαθούμε να διασκεδάσουμε την ανία μας, την απελπισία μας με κόλπα.
Ακούσατε τούτες τις μέρες, να γίνετε λόγος για το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης. Τι δείχνει αυτό το σύμφωνο. Την αποτυχία των ανθρωπίνων σχέσεων. Ποια είναι η σχέση; μία είναι, η αγάπη. Όταν χάσεις την αγάπη όσα καλλωπίσματα και αν βάλεις τότε δεν έχεις τίποτα.
Τρεις λέξεις που αναιρούν η μία την άλλη. Σύμφωνο. Τι σημαίνει σύμφωνο. Υποχρέωση. Αφού είναι σύμφωνο και υποχρέωση πως είναι ελεύθερη; Και ελεύθερη από ποιον; Ποιον φοβάσαι; Τον άλλον τον δικό σου άνθρωπο. Αυτόν που θα κάνεις το σύμφωνο αυτόν φοβάσαι. Και φοβάσαι γιατί δεν τον εμπιστεύεσαι γιατί δεν τον αγαπάς. Και φοβάσαι πως θα σου τη φέρει κάποια στιγμή. Και πας να οχυρωθείς για να μη σου τη φέρει.
Τι παραδέχεσαι; Ότι ο άνθρωπος αυτός είναι ανέντιμος. Και εσύ το ίδιο. Εκείνος φοβάται εσένα και εσύ εκείνον. Γιατί αν τυχόν κάτι δεν πάει καλά φοβάσαι πως θα σε ρίξει. Τι σημαίνει να σε ρίξει. Σημαίνει ότι είναι ανέντιμος. Βλέπεται λοιπόν την ακαθαρσία των καρδιών μας; Πάμε να τη στολίσουμε με ωραίες λέξεις, που δείχνει το κενό. Συμβίωση. Μα υπάρχει συμβίωση εκείνο το συν μπροστά τι σημαίνει; Ότι μαζί ζούμε. Ε! πως θα ζήσουμε μαζί; Με σύμφωνα; Με νόμους; Αν δε ζήσουμε με αγάπη. Και το απλό ερώτημα. Στη θέση ποιου πάμε να βάλουμε ένα σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης; Στη θέση του γάμου. Τι είναι ο γάμος; Μυστήριο, αγάπης. Γιατί δεν τον θέλουμε; Εδώ σήμερα μπορείς να κάνεις και πολιτικό γάμο. Ούτε αυτόν θέλεις. Είναι δέσμευση. Αυτό τι σημαίνει λοιπόν ότι αποτύχαμε και τώρα πάμε να στολιστούμε.
Τώρα δεν θέλω να προχωρήσω τούτη την ώρα στο σύμφωνο συμβίωσης που αφορά τους ομόφυλους γιατί πώς να το κάνουμε η λέξη γάμος ανήκει μόνο στην ετερόφυλη σχέση, όλα τα άλλα είναι ανωμαλίες, όταν πάμε να βάλουμε μία λέξη εκεί που δεν τις ταιριάζει.
Είναι σα να πάς να βάλεις τη λέξη μάνα σ’ ένα πρόσωπο που έχει κάνει τη ζωή του παιδιού της κόλαση. Ταιριάζει αυτή η λέξη εκεί; Πώς θα τη βάλεις; Και δε μπορείς να τη βάλεις και πουθενά γιατί τα ζώα έχουν ποιο μεγάλη τρυφερότητα για τα παιδιά τους απ’ ότι μερικές φορές εμείς οι άνθρωποι. Και πότε φτάνουμε στο σημείο εμείς οι άνθρωποι να γινόμαστε επικίνδυνοι για τα παιδιά μας τα ίδια; Ακριβώς όταν δεν έχουμε τη χάρη του Θεού, όταν δεν είμαστε άνθρωποι του πνεύματος. Κατά τα άλλα είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι αυτή είναι η πραγματική ερμηνεία όσων μας γίνονται σήμερα. Και έρχεται μία μορφή μόνο, ο άγιος Νικόλαος σήμερα να μας πει πόσο ωραίος μπορεί να είναι ένας άνθρωπος όταν είναι άνθρωπος του Θεού. Αληθινός άνθρωπος του Θεού…» και τελειώνοντας ευχήθηκε στους πιστούς «Ο Άγιος Νικόλαος που γιορτάζει σήμερα να μας παρακινήσει να μιμηθούμε και να αγωνιστούμε παράλληλα, για τη δική του ωραιότητα, να γίνει η καρδία μας τόπος ευλογίας, τόπος της παρουσίας του Θεού, για να μπορεί η καρδιά μας να επιθυμεί τις επιθυμίες και τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.»




πηγή

Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013

ΓΙΑΤΙ Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΓΑΜΩΝ ΩΦΕΛΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Διαβάζω και ακούω με έκπληξη την έκπληξη των Ιερωμένων, αλλά και απλών πιστών, στο ζήτημα της μείωσης των θρησκευτικών γάμων, που πλέον είναι λιγότεροι από τους πολιτικούς: Όλοι μιλούν για «φυγή» των Ελλήνων από τις παραδόσεις της Εκκλησίας μας, για εγκατάλειψη του Θεού και άλλες παρόμοιες (σωστές) επισημάνσεις.

Καταρχήν, να ξεκαθαρίσουμε δύο πράγματα: Πρώτον, ο νεοέλληνας (και όχι Έλληνας) έχει φύγει μακριά από την Εκκλησία, την ηθική και γενικώς τα ιερά και τα όσια, εδώ και δεκαετίες. Δεν είναι λοιπόν τωρινό το φαινόμενο. Απλώς τα προηγούμενα χρόνια «καλυπτόταν» από την οικονομική ευμάρεια.

Δεύτερον, ελπίζω αυτή η ανησυχία ιδίως των Ιερωμένων για την μείωση των θρησκευτικών γάμων, να μην οφείλεται στα...διαφύγοντα κέρδη, όπως ισχυρίζονται μερικοί κακεντρεχείς.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά: Γιατί τελικά είναι ΚΕΡΔΟΣ για την Εκκλησία η μείωση των θρησκευτικών γάμων;

Απάντηση: Διότι, απλούστατα, ξεχωρίζει η ήρα από το στάρι. Οι πιστοί από τους απίστους. Όσοι παντρεύονται εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας με ΚΑΝΟΝΙΚΟ, ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ γάμο και όσοι επιλέγουν τον ψευτο-γάμο, όπως είναι ο πολιτικός.

Συνηθιζόταν τα προηγούμενα χρόνια - η οικονομική ευμάρεια που λέγαμε - να είναι απαραίτητος ο γάμος στην Εκκλησιά, ακόμα και για τους απίστους, τους αθέους και τους χριστιανομάχους! Συνηθιζόταν, γιατί το Μυστήριο είχε καταντήσει απλά ένα μέρος της πολυτελούς και «γκλάμουρ» τελετής του γάμου, που περιελάμβανε από πανάκριβες δεξιώσεις σε κτήματα μέχρι αστραφτερά αυτοκίνητα, νυφικά και δώρα.

Είχαμε λοιπόν την εικόνα ενός Ιερού Ναού, που απλώς χρησίμευε για ντεκόρ στις φωτογραφίες και τα βίντεο που θα στόλιζαν αργότερα τα άλμπουμ και τους υπολογιστές των νεόνυμφων. Παπάδες βαριεστημένους, που έκαναν τον ένα γάμο μετά τον άλλο, πετσοκόβοντας μάλιστα την Ακολουθία «επειδή περιμένουν κι άλλοι να παντρευτούν». Εμφανίσεις νεονύμφων (κυρίως γυναικών) που θεωρούσαν την Εκκλησία ως πασαρέλα, ακόμα και στριπτιζάδικο. Καλεσμένους να περιφέρονται εντός κι εκτός του Ιερού Ναού φωνασκώντας, καπνίζοντας και διακωμωδώντας το Μυστήριο.

Τα παραπάνω φαινόμενα, υπάρχουν και σήμερα. Όμως, με την μείωση των θρησκευτικών γάμων από ανθρώπους εκτός Εκκλησίας, τίνουν να μειωθούν. Αυτό λοιπόν είναι το ένα θετικό της υπόθεσης: Οι άκρως κοσμικοί συνάνθρωποί μας, μπορούν να «παντρευτούν» μέσα στην αίθουσα του Δημαρχείου. Τα ίδια (καραγκιοζιλίκια) που περιγράψαμε, γίνονται και εκεί: Νυφικά, φωτογράφοι, λιμουζίνες, δεξιώσεις. Ας είναι. Φτάνει όλα αυτά να παραμένουν ΕΚΤΟΣ Ιερών Ναών.

Κι εδώ ερχόμαστε στα λεγόμενα «έξοδα» των γάμων: Κυριαρχεί η αντίληψη πως οι Ιερείς «κοιτάνε να τα κονομήσουν», να βγάλουν «τυχερά», όπως λέγονται. Προσωπικά, γνωρίζοντας πολλούς απλούς Παπάδες πόλεων και χωριών, ελάχιστες φορές έχω βρεθεί μπροστά σε κάποιους που ζητάνε χρήματα από τα ζευγάρια. Οι περισσότεροι, δεν λένε πλέον ούτε καν το «δώστε ό,τι έχετε ευχαρίστηση». 

Όμως, ο - άπιστος - κόσμος παρεξηγεί. Δεν ενδιαφέρεται για τις ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΥΡΩ που ξοδεύει στις αηδίες που περιγράψαμε παραπάνω, αλλά σκανδαλίζεται από τα 50 Ευρώ που θα πάρουν οι ψάλτες, τα 20 του ΚΡΑΤΙΚΟΥ παραβόλου, άντε κι άλλα 20 για τα φώτα και το νεωκόρο. Ναι, αυτά τους ενοχλούν!

Γι' αυτό λοιπόν, η φυγή τέτοιων τλύπων ανθρώπων από τους Ιερούς Ναούς, μόνο θετική μπορούν να είναι. Εξάλλου, μπορούν να ξοδέψουν τα ίδια και στα Δημαρχεία. Άραγε εκεί θα παραπονεθούν; Μάλλον όχι, αφού ο Δήμαρχος δεν...φοράει ράσο!

Ανακεφαλαιώνοντας, θεωρώ πως η μείωση των θρησκευτικών γάμων είναι μια ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ για την Εκκλησία μας: 

- Για να ενδιαφερθεί επιτέλους για την ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ των νεονύμφων, σύμφωνα με την Διδασκαλία της Ορθοδοξίας.

- Για να αντιμετωπίσει όσους πραγματικά αισθάνονται πως ο γάμος είναι ένα ΜΥΣΤΗΡΙΟ, ως μέλλοντες συν-αθλητές του Χριστού.

Γιατί τελικά, αυτό είναι που μένει. Πέρα από τα λαμπερά φώτα, τα νυφικά, τις δεξιώσεις και την κοσμική ματαιότητα.