.

ΠΕΡΙ ΓΑΜOY MAΡΤΥΡΙΕΣ (και όχι μόνο)

Κυριακή 3 Απριλίου 2011

Τα παιδιά μας έχουν ανάγκη τα παραμύθια;




Άδικος κόπος ή ανάγκη η από γενιά σε γενιά τρυφερή παράδοση την οποία όλοι

έχουμε συνδέσει με τα παιδικά μας χρόνια;

Πολλές μητέρες μάς στέλνουν ερωτήσεις για τη σημασία που έχει η λεκτική επικοινωνία με το μωρό τους από τα πρώτα βρεφικά του χρόνια. Είναι γενικά παραδεκτό πως η χρήση της ομιλίας μεταξύ μητέρας – παιδιού είναι καίριας σημασίας όχι μόνο στη γλωσσική του ανάπτυξη, αλλά και στο γενικότερο χτίσιμο των συνολικών του γνωστικών δεξιοτήτων. Άρα το διάβασμα ενός παραμυθιού σε ένα μωρό αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Τι πρέπει να περιμένουμε λοιπόν από την ανάγνωση ενός παραμυθιού από ένα μωρό ανάλογα με την ηλικία του;

Έως 6 έξι μηνών: σίγουρα η ανάγνωση μιας απλής… ιστορίας μπορεί να το ηρεμήσει.

Έξι έως οκτώ μηνών: μπορεί να αρχίσει να εξερευνά ένα βιβλίο αγγίζοντας και ψάχνοντας το. Είναι πιθανό να εντυπωσιαστεί από μια εικόνα με έντονα χρώματα.

Εννέα έως έντεκα μηνών: μπορεί να έχει επιλέξει την αγαπημένη του εικόνα.

Δώδεκα έως 18 μηνών: μπορεί να έχει αρχίσει να γυρίζει μόνο του τις σελίδες, να έχει αρχίσει να το ζητάει και να έχει επιλέξει το αγαπημένο του για ανάγνωση.

Δύο έως τριών ετών: είναι πιθανό να έχει αρχίσει να καταλαβαίνει το νόημα της ιστορίας που ακούει. Μπορεί να συνδέει μια εικόνα του βιβλίου με τη συγκεκριμένη αναφορά στο κείμενο και μπορεί πλέον να μας ζητά να του διαβάσουμε την ίδια ιστορία πάλι και πάλι.

Είναι νωρίς να αρχίσουμε το διάβασμα σε ένα παιδί έξι μηνών;

Κατ’ αρχάς ποτέ δεν είναι νωρίς. Αν και ίσως ένα μωρό έξι μηνών μπορεί να φαίνεται μικρό για να του διαβάζουμε ένα βιβλίο, θα πρέπει να γνωρίζουμε πως πολλές επικοινωνιακές ικανότητες αναπτύσσονται σε αυτή την ηλικία. Σίγουρα όμως η αγάπη για τα βιβλία αρχίζει να χτίζεται τόσο νωρίς.

Τι γίνεται όταν ένα μωρό είναι τόσο δραστήριο που δεν θέλει να ακούσει μια ιστορία;

Θα πρέπει να εισαγάγουμε την επικοινωνία στην καθημερινότητα του, π.χ. το διάβασμα μιας ιστορίας ή τη διήγηση της ή ένα τραγούδι. Αν αντιδρά, μπορεί όλα αυτά να είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε άλλες δραστηριότητες ή το τελείωμα της μέρας στο κρεβάτι του.

Ξέρουμε πως είναι σημαντικό να μιλάμε σε ένα μωρό πέντε μηνών· Μας καταλαβαίνει όμως;

Αν και δεν μας καταλαβαίνει, σίγουρα η ομιλία μας βοηθά στην ανάπτυξη του। Όταν ακούει από εμάς τις ίδιες λέξεις, ο εγκέφαλος του ενεργοποιείται, και όσα περισσότερα ακούει τόσο αυτή η ενεργοποίηση είναι εντονότερη. Όταν του περιγράφουμε τι γίνεται κάθε στιγμή, τον χώρο όπου είμαστε και ποιους συναντούμε, βοηθάμε το μωρό να αναπτύξει τις επικοινωνιακές του ικανότητες.


πηγή

Η Ιερότητα του μυστηρίου του γάμου


Ἡ ἱερότητα τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου , Ἀπό τὴν ἐκπομπή Ἀρχονταρίκι

Η εκπομπή Αρχονταρίκι επί 19 συναπτά έτη κοσμούσε το πρόγραμμα της ΕΤΙ και είχε πολυάριθμο και φανατικό ακροατήριο. Οι τηλεθεατές που την έβλεπαν δεν ήσαν μόνο άνθρωποι εκκλησιαζόμενοι, αλλά γενικότερα Έλληνες και Ελληνίδες που ήθελαν να ακούσουν μία ήρεμη συζήτηση με επιχειρήματα, χωρίς κραυγές και διαπληκτισμούς. Ο παρουσιαστής μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος επέλεγε θέματα όχι μόνον θεολογικά, αλλά και ιστορικά, εκπαιδευτικά, κοινωνικά, οικογενειακά και άλλα ευρύτερου ενδιαφέροντος.

Εμφανίσθηκαν γνωστές προσωπικότητες του πνεύματος και της τέχνης, ακούσθηκαν ήρεμες φωνές που προτείνουν λύσεις για καυτά θέματα της εποχής, προβλήθηκαν συμβουλές για βελτίωση των ανθρωπίνων και οικογενειακών σχέσεων, παρουσιάσθηκαν η ιστορία και τα προβλήματα του εκτός Ελλάδος Ελληνισμού, δόθηκαν με τρόπο επιστημονικό αλλά και κατανοητό ερμηνείες σε ερωτήματα που αναφέρονται στην Πίστη, στην εκκλησιαστική ζωή, στις αγωνίες των νέων και των γονιών, στην κρίση της κοινωνίας μας.

Σάββατο 2 Απριλίου 2011

Περί ἀνατροφῆς τῶν παιδιῶν



Μακαριστός Μητροπολίτης Σιατίστης Αντώνιος.
... Πάντα χωρὶς θόρυβο, σεμνός, ταπεινός, λιτοδίαιτος, πρότυπο ἱερέα, ποὺ ἀρέσει στὸ Μέγα Διδάσκαλο.

Δὲν τὸν ξεχώριζες ἀνάμεσα στοὺς κληρικοὺς τῆς Μητρόπολής του. Ἐκεὶ ποὺ τὸν ἔβλεπες, χανόταν σὰν νὰ μὴ ἦταν αὐτὸς ὁ Μητροπολίτης, ἀλλὰ κάποιος ἄσημος ὑποτακτικός. Τὸν ἀναγνώριζες, ὅμως, ἀπὸ τὴν λεπτὴ φιγούρα του, τὴ ζωντάνια τῶν ματιῶν του, τὴν ἁπαλή του εὐγένεια, τὰ φθαρμένα του ράσα. Ξεχνοῦσε τὸ φαγητό, ἀλλὰ πάντα εἶχε κάτι νὰ κάνει. Ἔμπαινε μπροστά κι' ἂν ἀκολουθοῦσαν καὶ οἱ ἄλλοι καλῶς κι' ἂν ὄχι, πάλι καλῶς. Ὅμως, ἕναν τέτοιο ποιμένα ποιὸς νὰ τὸν ἀφήνει μόνο του. Φωνὴ ἦταν τὸ παράδειγμά του καὶ προσκλητήριο!
Δὲν σήκωσε ποτὲ τὴ φωνή του σὲ κανένα। Νουθετοῦσε μὲ τὸ βλέμμα του, μὲ τὸ παράδειγμά του καὶ δίκαζε μὲ τὸ πνευματικό του ἀνάστημα.

πηγή