10 «παλαβά» πράγματα που όλοι οι γονείς πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας!

1. Δεν κατεβάζουμε το παντελόνι μας (ή τη φούστα μας) μπροστά στον κόσμο
2. Οι τσίχλες που είναι κολλημένες κάτω από τα τραπέζια ή τα θρανία δεν είναι «δωρεάν τσίχλες», οπότε δεν τις ξεκολλάμε για να τις ξαναμασήσουμε
3. Όσο κι αν σε ενοχλεί η αδελφή σου δε μπορείς να την τσιμπάς μέχρι να μελανιάσει, ούτε να προσπαθείς να μας πείσεις να την διώξουμε από το σπίτι
4. Δεν τρώμε: πέτρες, άμμο, έντομα, χώμα, πατημένες σοκολάτες και οτιδήποτε πατημένο βρούμε στο δρόμο
5. Δεν τρώμε αυτά που βρίσκουμε στη μύτη μας όταν την σκαλίζουμε
6. Δεν βάζουμε το φαγητό στα μαλλιά μας, στις τσέπες μας,  κάτω από το μαξιλάρι μας, στο καναπέ, ή στο κουκλόσπιτο. Και κυρίως όχι μέσα στη μπανιέρα
7. Δεν πρέπει να εξασκείσαι στο γράψιμο, γράφοντας στους τοίχους. Ούτε στη ζωγραφική ζωγραφίζοντας τα έπιπλα!
8. Ναι, μπορείς να έχεις αγαπημένο πουκάμισο (ή φόρεμα) και να το φοράς για μέρες, αλλά δεν μπορείς να έχεις αγαπημένο εσώρουχο(και να το φοράς για μέρες)
9. Η λεκάνη της τουαλέτας δεν είναι βυθό για το μεγάλο πλαστικό σου υποβρύχιο. Και το νερό δεν είναι πόσιμο!
10. Όχι δε γίνεται να με παντρευτείς! Ούτε εσύ, ούτε η αδελφή σου. Ούτε το μπαμπά μπορείτε να παντρευτείτε!
Από τη blogger και συγγραφέα  Jenny Isenman
Από: Ελένη Χαδιαράκου

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Κάποιοι έπαιξαν με τον χαρακτήρα του Έλληνα

* Ποιά ηθική υπάρχει πλέον; Το κακό έχει χτυπήσει την οικογένεια, την Παιδεία. Έχει χτυπήσει σε κάθε υγιές κύτταρο της κοινωνίας και σήμερα ζούμε τα αποτελέσματα αυτού του πολέμου. Τρέχουν οι άνθρωποι χωρίς να νοιάζονται για τον διπλανό τους. Η κοινωνία που ξέραμε δεν υπάρχει πια. Σήμερα κυριαρχεί ο ατομικισμός...

* Γιατί; Επειδή κάποιοι έπαιξαν με τον χαρακτήρα του Έλληνα και διάβρωσαν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Είναι αδιανόητο! Ο ατομικισμός ζει και βασιλεύει, ενώ η απάτη έγινε "χάρισμα". Μεγάλωσαν γενιές που διδάχτηκαν πως να αρπάξουν. Και αυτό σε ένα καθεστώς πλήρους ατιμωρησίας... Μάλιστα, όσα πιο πολλά "αρπάζεις" τόσο περισσότερο απομακρύνεσαι από την τιμωρία. Αυτό το βλέπει ο Θεός. Σήμερα επιτρέπει να δεχτούμε μερικές σφαλιάρες, ελπίζοντας πως θα συνέλθουμε, όπως συμβαίνει και στους μεθυσμένους...

* Να πεις και σε άλλους να προσέχουν. Μην αφήνετε την λογική σας να παραδίνεται σε όσα σας λένε. Πού είναι μωρέ η λεβεντιά εκείνων που δεν επέτρεπαν σε κανέναν να τους μειώσει; Πού είναι εκείνα τα λεβεντόπαιδα που έδωσαν το αίμα τους για όλους εμάς; Αυτή η γη ποτίστηκε με αίμα. Είναι μεγάλο κρίμα να την κυβερνάνε ξένοι και ανάξιοι... Να προσέχετε...

πηγή

Οικογενειακές στενοχώριες και αγιασμός

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Για να διορθώσει σ’ έναν αδελφό τα πολλά ελαττώματα του, όπως και σε όλους μας, έπαιρνε ό Γέροντας παραδείγματα από τη φύση και τη ζωή του και του έλεγε:

«Να ξέρεις, παιδί μου, τίποτα δεν έγινε εκεί και ως έτυχε. Όλα έχουν το σκοπό τους. Και τίποτα δεν γίνεται χωρίς να υπάρχει αιτία. Ούτε μια πευκοβελόνα δεν πέφτει από το πεύκο αν δε θέλει ο Θεός.

Γι’ αυτό θα πρέπει να μη στενοχωριέσαι για ό,τι σού γίνεται. Έτσι αγιαζόμαστε.

Να! εσύ στενοχωριέσαι μέ τά πρόσωπα τού σπιτιού σου και βασανίζεσαι πότε μέ τή γυναίκα σου καί πότε μέ τά παιδιά σου.

Αυτά είναι όμως πού σέ κάνουν καί ανεβαίνεις πνευματικά ψηλά.

Αν δέν ήσαν αυτοί, έσύ δέν θά προχωρούσες καθόλου. Σού τους έχει δώσει ό Θεός γιά σένα. Μά θά μού πείς -συνέχισε ό Γέροντας- είναι καλό νά υποφέρουμε άπό τους αγαπημένους μας;

Έ! έτσι τό θέλει ό Θεός.

Καί έσύ είσαι ευαίσθητος πολύ καί άπό τή στενοχώρια σου, σού πονάει τό στομάχι σου καί ή κοιλιά σου εκεί χαμηλά. Έτσι δέν είναι;»

Ναί, μά είναι κακό Παππούλη, τον ρωτάει ό αδελφός, νά είναι κανείς ευαίσθητος;

«Ναί, τού απαντάει ό Γέροντας, είναι κακό νά είναι κανείς πολύ ευαίσθητος σαν εσένα, γιατί με τη στενοχώρια δημιουργείς διάφορες σωματικές αρρώστιες. Δέν ξέρεις ακόμα ότι καί όλες οί ψυχικές αρρώστιες είναι δαιμόνια;»

Όχι, του λέει ό αδελφός.

«Έ! μάθε το τώρα από μένα» κατέληξε ό Γέροντας.