.

ΠΕΡΙ ΓΑΜOY MAΡΤΥΡΙΕΣ (και όχι μόνο)

Σάββατο 5 Μαρτίου 2011

Γέροντας Παΐσιος, Οι διαφορετικοί χαρακτήρες δημιουργούν αρμονία

02.jpg

Μου λένε μερικοί άνδρες: «Δεν συμφωνώ με την γυναίκα μου -είμαστε αντίθετοι χαρακτήρες. Άλλος χαρακτήρας εκείνη, άλλος εγώ! Πώς κάνει τέτοια παράξενα πράγματα o Θεός; Δεν θα μπορούσε να οικονομήσει μερικές καταστάσεις έτσι, ώστε να ταιριάζουν τα ανδρόγυνα, για να μπορούν να ζουν πνευματικά;».

«Δεν καταλαβαίνετε, τους λέω, ότι μέσα στην διαφορά των χαρακτήρων κρύβεται η αρμονία του Θεού; Οι διαφορετικοί χαρακτήρες δημιουργούν αρμονία. Αλίμονο, αν ήσασταν ίδιοι χαρακτήρες! Σκεφθείτε τι θα γινόταν, αν λ.χ. και οι δύο θυμώνατε εύκολα: θα γκρεμίζατε το σπίτι. Ή, αν και οι δύο ήσασταν ήπιοι χαρακτήρες, θα κοιμόσασταν όρθιοι!...».

Σε ένα ανδρόγυνο ξέρετε τι είπα; «Επειδή ταιριάζετε, γι' αυτό δεν ταιριάζετε!». Είναι και οι δύο ευαίσθητοι. Αν συμβεί κάτι στο σπίτι, και οι δύο τα χάνουν και αρχίζουν: «Ωχ, τι πάθαμε!» ο ένας, «ωχ, τι πάθαμε!» ο άλλος. Ο ένας δηλαδή βοηθάει τον άλλον να απελπισθεί πιο πολύ. Δεν μπορεί να τον τόνωση λίγο «για στάσου, να του πει, δεν είναι και τόσο σοβαρό αυτό που μας συμβαίνει». Το έχω δει αυτό σε πολλά ανδρόγυνα.

Και στην αγωγή των παιδιών, όταν οι σύζυγοι είναι διαφορετικοί χαρακτήρες, μπορούν περισσότερο να βοηθήσουν. Ο ένας κρατάει λίγο φρένο, ο άλλος λέει: «Άφησε τα παιδιά λίγο ελεύθερα». Αν τα στριμώξουν και οι δύο, θα χάσουν τα παιδιά τους. Και αν τα αφήσουν και οι δύο ελεύθερα, πάλι θα τα χάσουν. Ενώ έτσι βρίσκουν και τα παιδιά μία ισορροπία.

Θέλω να πω ότι όλα χρειάζονται. Φυσικά, δεν πρέπει να ξεπερνούν τα όρια, αλλά ο καθένας να βοηθάει τον άλλον με τον τρόπο του. Αν φας λ.χ. κάτι πολύ γλυκό, θέλεις να φας και κάτι που είναι λίγο αλμυρό...

(Λόγοι Γ. Παϊσίου, τ. Α, Σουρωτή, 1999, 299-301)

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

Πάγωσαν νεογέννητο για να του σώσουν τη ζωή!!!


Ένα κοριτσάκι που γεννήθηκε νεκρό επανέφεραν με θαυματουργό τρόπο πίσω στη ζωή Βρετανοί γιατροί, οι οποίοι το... πάγωσαν για τρεις ημέρες


Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Sun», η μικρούλα Έλα Άντερσον ήταν νεκρή για 25 λεπτά όταν γεννήθηκε, επειδή είχε διακοπεί η παροχή οξυγόνου μέσα στη μήτρα της μητέρας της.

Οι γιατροί κατάφεραν να την επαναφέρουν, αλλά φοβούνταν ότι θα πεθάνει ή ότι θα απομείνει με μόνιμες εγκεφαλικές βλάβες.

Έτσι, την μετέφεραν στο Νοσοκομείο Addenbrooke’s, στο Κέιμπριτζ, όπου την τοποθέτησαν σε μια κουβέρτα ψύξης και μείωσαν την θερμοκρασία του σώματός της σε 33,5 βαθμούς Κελσίου από 37 που είναι το φυσιολογικό.

Έπειτα από 72 ώρες άρχισαν να αυξάνουν με πολύ αργό ρυθμό την θερμοκρασία της - κατά μισό βαθμό τη φορά.

Η θεραπεία αυτή προστατεύει τον εγκέφαλο από τις βλάβες, αναγκάζοντάς τον να αυτοεπιδιορθωθεί – και όπως λέει ο παιδίατρος της Έλα δρ Τάπον Όστιν, σύμβουλος στο Addenbrooke’s, έχει αποδειχθεί πως μπορεί να βοηθήσει πολύ τα μωρά που στη διάρκεια του τοκετού υφίστανται σοβαρή μείωση της παροχής οξυγόνου στον εγκέφαλό τους.

«Η ψύξη θεωρείται πλέον παγκοσμίως ως η ενδεδειγμένη αντιμετώπιση για όλα τα βρέφη σαν την Έλα που αναπτύσσουν έλλειψη οξυγόνου κατά τη γέννησή τους», δήλωσε στην βρετανική εφημερίδα. «Είναι πολύ σημαντικό να εντοπίζονται εγκαίρως τα βρέφη που μπορούν να υποβληθούν σε αυτήν, διότι όσο νωρίτερα αρχίσει τόσο το καλύτερο».

Η Έλα πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο 11 ημέρες αργότερα και σήμερα - 9 μήνες αργότερα – έχει εκπλήξει τους γιατρούς με την εκπληκτική πρόοδό της, καθώς ναι μεν χρειάζεται ακόμα φυσιοθεραπεία αλλά οι τομογραφίες δεν έχουν εντοπίσει καμία βλάβη στον εγκέφαλό της


πηγη

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

Έχω καρκίνο…


Θα ήταν μια συνηθισμένη μέρα η σημερινή. Και μάλιστα πολύ καλύτερη από τις προηγούμενες. Η δουλειά πήγε καλά σήμερα, τα σχέδια για τις γιορτές ήταν πολλά. Μέχρι που χτύπησε το τηλέφωνο. ΚΑΡΚΙΝΟΣ. Έτσι απλά το είπε. Είχε κλάψει λίγο πριν, δεν είμαι και σίγουρος. Έχω ΚΑΡΚΙΝΟ Κώστα, είπε. Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ έχει «παράδοση» στην οικογένειά μας. Πριν 3 χρόνια ο πατέρας χτυπήθηκε από αυτή την αγάπη Του Θεού. Έφυγε στις 28 Οκτωβρίου του 2005, από τον «ΑΓΙΟ ΣΑΒΒΑ», ανήμερα της Αγίας Σκέπης. Δοξολογούσαμε το Θεό εκείνη την ημέρα και ευχαριστούσαμε την Παναγία μας που τον πήρε την ημέρα της. Ακούγονται ίσως «τρελά» όλα αυτά… Δοξολογούσατε το Θεό επειδή …πήρε τον πατέρα σας;;;



_e3f912
o πατέρας στον Άγιο Ευστράτιο (επισκεπτήριο στον εξόριστο πατέρα του

ΝΑΙ! Ο πατέρας ήταν άθρησκος. Πέρασε Κατοχές, Εμφύλιο, Μακρονήσια, Άγιο Ευστράτιο, επιθέσεις ΧΙτών, απορρίφθηκε από την Εμποροπλοιάρχων λόγω φρονημάτων και εργάσθηκε στις οικοδομές για 50 χρόνια. Άθεο τον φώναζαν αλλά απλά ΑΘΡΗΣΚΟΣ ήταν. Άθεος έλεγε πως ήταν και χασκογελούσε, ΕΩΣ ΟΥ…

Μέχρι την ημέρα που ψηλάφισε τις πληγές του Κυρίου. Μέχρι την ώρα που αυτός ο ΑΡΝΗΤΗΣ του Υπερφυσικού είδε την Παρουσία Του Κυρίου. Τον πήγα με το ζόρι στο νοσοκομείο θυμάμαι. Ο γιατρός δεν χρειάστηκε πολύ χρόνο για να μου το πει. ΚΑΡΚΙΝΟΣ, είπε απλά. Ο πατέρας γέλασε και τίναξε νευρικά το Ριζοσπάστη – πάντα τον αγόραζε πρωί πρωί λες και φοβόταν μην εξαντληθεί. Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ «κράτησε» 4 χρόνια. Ο πατέρας γνώρισε το Χριστό με ένα θαύμα.

parthenios

Άγιος Παρθένιος Επίσκοπος Λαμψάκου

Πήγαμε στον Άγιο Παρθένιο (θεραπευτής καρκινοπαθών) και προσπάθησε να ανάψει το καντήλι του αγίου. Δεν άναβε. Σκέφτηκε να πάει στο αμάξι και να φέρει άλλον αναπτήρα. Μόλις γύρισε την πλάτη του το καντήλι έβγαλε φλόγα ενός μέτρου. Ο πατέρας δεν μίλησε… το είδαμε όλοι αυτό που έγινε. Εκείνος δεν μίλησε. Ήταν έτοιμος όμως. Ζήτησε ΣΥΓΓΝΩΜΗ από τον Χριστό. Τον δέχτηκε στην καρδιά του. Πίστεψε στον Κύριο. Τις τελευταίες μέρες του μας έλεγε Πατερικό Λόγο, χωρίς να έχει ιδέα από Πατέρες. Ο πατέρας συγχωρέθηκε και είναι στον παράδεισο του Χριστού. Το ξέρω αυτό. Δεν μπορώ να σας το αποδείξω. Το ξέρω όμως. Την μέρα που έφυγε για τον Χριστό γιόρταζε η Παναγία μας. Συμβολισμός; Για κάποιους αφελείς όπως εγώ, Ναι. Θυμάμαι στο διπλανό δωμάτιο έφυγε και κάποιος άλλος αδελφός. Η γυναίκα του βλασφημούσε την Παναγία που της πήρε τον άντρα. Εμείς στο άλλο δωμάτιο είχαμε στήσει Δοξολογία. Κάποιος έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο και πήγε στην πραγματική πατρίδα του. Δεν είναι αυτός λόγος να δοξολογείς τον Κύριο;

Η αδελφή μου έχει ΚΑΡΚΙΝΟ. Και το έμαθα σήμερα το μεσημέρι. Δεν πήγα κοντά της. Προτίμησα να προσευχηθώ. Δεν ήξερα όμως αν έπρεπε να προσευχηθώ για αυτήν ή για μένα. Έχουμε δρόμο μπροστά μας Ελένη. Θα είμαι μαζί σου. Δεν θα ξεχάσω ΠΟΤΕ αυτό που είπες σήμερα. «Ο Χριστός ξέρει τι κάνει» είπες. «Ξέρει τι κάνει για να με σώσει» είπες. Και θυμάμαι τον γέροντα που είπε:

Ο Θεός δεν επιτρέπει να βρεθεί το φάρμακο του Καρκίνου γιατί έχει ΓΕΜΙΣΕΙ ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ από αυτόνΚράτα γερά αδελφή Είμαι μαζί σου Και ο Χριστός Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με τον αμαρτωλόν

πηγή